Στηρίξτε την ποιοτική δημοσιογραφία

Επιστολές αναγνωστών της ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ

Δεν ξέρει ο Πρόεδρος τον πληθυσμό της Κερύνειας!
Ο Δήμος Κερύνειας απαντά στις δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη σχετικά με τον αριθμό του πληθυσμού της Κερύνειας:


«Ο κ. Νίκος Αναστασιάδης, ως Λεμεσιανός, πιθανόν να μην είχε επισκεφθεί πότε την Κερύνεια προ του 1974. Ως Λεμεσιανός, έχει δικαίωμα να μη γνωρίζει τον ακριβή (ή έστω κατά προσέγγιση) πληθυσμό της Κερύνειας έως το 1974. Ως Πρόεδρος (ήδη διανύει τη δεύτερη θητεία του) της Κυπριακής Δημοκρατίας, όμως, δεν δικαιούται να αγνοεί, άρα να κάνει λάθος, στους αριθμούς που αφορούν στην Κερύνεια. Εκτός αν το κάνει επίτηδες, πράγμα που δεν θέλουμε να πιστέψουμε.


»Δυστυχώς, όμως, ο κ. Αναστασιάδης έδωσε (συνέντευξη στην εφημερίδα «Πολίτης», 17 Φεβρουαρίου 2019) λανθασμένους αριθμούς για τον πληθυσμό της Κερύνειας και της επαρχίας Κερύνειας έως το 1974! Είναι εξωφρενικό, αλλά γεγονός. Ο ΠτΔ είπε ότι Κερύνεια και επαρχία είχαν 12.000 κατοίκους το 1974.


»Να διορθώσουμε τον κ. Αναστασιάδη, λοιπόν: Οι Δήμοι και μόνο Κερύνειας, Λαπήθου και Καραβά είχαν 12.000 κατοίκους. Ο συνολικός πληθυσμός, δε, της επαρχίας μας, σύμφωνα με την απογραφή του 1973, ήταν 32.586 ψυχές. Εξ αυτών, μόλις 4.382 ήσαν Τουρκοκύπριοι. Σε ποσοστιαία αναλογία, αλλά και σε απόλυτους αριθμούς, η επαρχία Κερύνειας είχε μακράν τους λιγότερους Τουρκοκύπριους κατοίκους, αλλά και το μικρότερο ποσοστό τουρκοκυπριακής ακίνητης ιδιοκτησίας (12%).


»Το ότι σήμερα, σύμφωνα με τον ΠτΔ, κατοικούν 44.000 Τούρκοι (εκ Τουρκίας και Τουρκοκύπριοι) στην ευρύτερη περιοχή Κερύνειας (και ίσως να ξεπερνούν τις 100.000 σε όλην την επαρχία) είναι απότοκο της εισβολής του 1974, της συνεχιζόμενης επί 45 χρόνια κατοχής και του εποικισμού που αποτελεί έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, βάσει των διεθνών συνθηκών».
Οι βροχές και η Τσερίου
Ο Κυριάκος Πολυκάρπου αναφέρεται στα προβλήματα της λεωφόρου Τσερίου στη Λευκωσία, τα οποία αντιλήφθηκε όταν διέσχισε με το αυτοκίνητο μετά από έντονη βροχόπτωση:


«Ήταν Σάββατο μετά το μεσημέρι και επέστρεφα από τη Λάρνακα στη Λευκωσία. Οι καταρρακτώδεις βροχές, που παρουσιάστηκαν ξαφνικά, μείωναν την ορατότητα και έκαναν τη διαδρομή μας δύσκολη. Παρόλα αυτά, έστω κι αν έπρεπε ως οδηγός να έχω τα μάτια μου δεκατέσσερα για αποφυγή ατυχήματος, και εγώ αλλά και οι συνεπιβάτες μου δεν κρύβαμε τη χαρά και την ικανοποίησή μας για το χαρμόσυνο γεγονός της βροχής. Στην Κύπρο ζούμε και, δυστυχώς, τέτοια καιρικά φαινόμενα είναι λίγα έως ελάχιστα, γι’ αυτό και όταν έρχονται, είναι καλοδεχούμενα. Το νερό που χτυπούσε ρυθμικά στο αυτοκίνητο και κυλούσε στα τζάμια του για να καταλήξει στην άσφαλτο δημιουργούσε όμορφες εικόνες που θύμιζαν πίνακες αφηρημένης ζωγραφικής. Απολαμβάναμε, λοιπόν, την γκρίζα βροχή με διάφορα σχόλια, ενώ την ίδια ώρα παρακολουθούσαμε τη διψασμένη γη να καταπίνει με μανία το νερό και να το εξαφανίζει σε δευτερόλεπτα. Πλησιάζοντας στην πρωτεύουσα, η καταιγίδα κόπασε και ο ήλιος έλαμψε και πάλι, φωτίζοντας από τη μια τη μουντή ατμόσφαιρα και προσγειώνοντάς μας από την άλλη στην κυπριακή πραγματικότητα.


»Στον αυτοκινητόδρομο Λάρνακας - Λευκωσίας καλά περάσαμε, γιατί, αν εξαιρέσουμε τη χαμηλή ορατότητα και την προσοχή που χρειαζόταν, οι οδηγοί δεν αντιμετώπιζαν κάποιο άλλο σοβαρό πρόβλημα. Τι γίνεται, όμως, όταν κατευθύνεσαι προς Στρόβολο και είσαι αναγκασμένος να διασχίσεις τη λεωφόρο Τσερίου μετά από τέτοιο καιρό; Ας μην πούμε για τα προβλήματα που αφορούν τη συγκεκριμένη οδό και τις λωρίδες, αν θα είναι τρεις ή δύο, για το πόσοι χώροι στάθμευσης θα πρέπει να δημιουργηθούν και για την έλλειψη πεζοδρομίων. Προβλήματα που χρονίζουν, αφού Κυβέρνηση και καταστηματάρχες/κάτοικοι της περιοχής ψάχνουν ακόμα να βρουν τη λύση στο θέμα. Βεβαίως, όλα αυτά δεν είναι άσχετα με την κατάσταση που δημιουργείται στην εν λόγω λεωφόρο μετά από λίγης ώρας βροχή, την οποία είχαμε γι' ακόμα μια φορά την... τύχη να αντιμετωπίσουμε το περασμένο Σάββατο. Ούτε στην Κασπία Θάλασσα να βρισκόμασταν... Η διακίνηση σχεδόν αδύνατη, αφού τα αυτοκίνητα βούλιαζαν κυριολεκτικά στο νερό και κανένας περαστικός δεν γλίτωνε από το μούσκεμα που αυτά προκαλούσαν, παρά τη χαμηλή ταχύτητα με την οποία κινούνταν. Η λύση των προβλημάτων στην Τσερίου προβάλλει επιτακτική και οι αρμόδιοι καλούνται να τη βρουν και να την εφαρμόσουν άμεσα!».
Η ομορφιά του δάσους Αθαλάσσας
Ο Γιάγκος Κτωρίδης και η Λίζα Κωνσταντίνου, εκ μέρους της ομάδας «Μαζί για την Αγλαντζιά», γράφει για την ομορφιά του Εθνικού Δασικού Πάρκου Αθαλάσσας, δημοσιεύοντας και μια φωτογραφία:

«Η πιο πάνω φωτογραφία από το Εθνικό Δασικό Πάρκο Αθαλάσσας αυτήν την εποχή, που πράγματι είναι πολύ ωραίο και γοητευτικό. Ένα είναι το σίγουρο: Ένα δάσος δεν είναι μόνο τα πέντε δέντρα και αυτό που λένε οι κυβερνητικοί -τι κι αν τα κόψουμε, θα φυτέψουμε άλλα δέκα- και οι αφελείς τούς πιστεύουν ή... θέλουν και τους πιστεύουν.


»Είναι ολόκληρο οικοσύστημα που καταστρέφεται και που δεν μπορεί να επανέλθει στο μέλλον. Όχι στην επέκταση της Λεωφόρου Ακαδημίας μέσα από το δάσος Αθαλάσσας».
Η υποκρισία, η ανεπάρκεια και η εχθρότητα του ΟΗΕ
Ο Κρίνος Ζ. Μακρίδης, Πρόεδρος του Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου, γράφει για την αποτελεσματικότητα του ΟΗΕ:

«...Η ανενεργή ύπαρξη της Κοινωνίας των Εθνών ολοκληρώνει και τυπικά τον κύκλο τής αποτυχημένης της δράσης, το 1946, λίγο μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Λίγο πριν, και συγκεκριμένα στις 26 Ιουνίου του 1945, ιδρύεται ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών και στις 24 Οκτωβρίου του ιδίου έτους αρχίζει η ισχύς του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ.


»Σαφώς πιο οργανωμένος, με ρητές εντολές και πλαίσιο λειτουργίας, με θεωρητική υποστήριξη των κανόνων του διεθνούς δικαίου, με πολλούς διεθνείς οργανισμούς να υπάγονται σ’ αυτόν, ο ΟΗΕ είναι σημείο αναφοράς στις διεθνείς σχέσεις. Είναι, όμως, αποτελεσματικός;


»Η ιστορία αποδεικνύει πως η αποτελεσματικότητα του ΟΗΕ καθορίζεται από τους συσχετισμούς δυνάμεων στον παγκόσμιο χάρτη και από τη σύμπτωση ή την αντίθεση διαφόρων συμφερόντων... Στην περίπτωση της Κύπρου, ο ΟΗΕ παρακολουθούσε και οι μεγάλες δυνάμεις είτε υπέθαλπαν την εισβολή είτε έμεναν απαθείς παρατηρητές, ενώ για το Κουβέιτ κινητοποιήθηκε όλη σχεδόν η ανθρωπότητα. Βλέπετε, χαριτολογώντας, άλλο πετρέλαιο, άλλο πατάτες.


»Η ιστορία του ΟΗΕ, μέσα από τη μελέτη του κυπριακού προβλήματος, αποδεικνύει την υποκρισία του διεθνούς οργανισμού, αλλά αποτελεί και απόδειξη του αυτοεξευτελισμού του. Από το ψήφισμα του 1964 που καταδικάζει την τουρκοανταρσία και εδραιώνει την οντότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, μέχρι το ψήφισμα 3212 της Γενικής Συνέλευσης του 1974, που καταδικάζει την τουρκική εισβολή και απαιτεί την αποχώρηση του τουρκικού στρατού από την Κύπρο, μέχρι τα τραγικά ψηφίσματα επί της διακυβέρνησης Βασιλείου, που αναφέρονται στη Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία, ο ΟΗΕ αυτοαναιρέθηκε ουκ ολίγες φορές. Ο ίδιος ο ΟΗΕ, με ψηφίσματά του, αναγκάζει την ελληνοκυπριακή πλευρά και την Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας να παραβιάσει τον Καταστατικό Χάρτη και το Διεθνές Δίκαιο.


»Από τη δεκαετία του 1990 και μετά και εξ υπαιτιότητας των ηττοπαθών ηγεσιών σε Κύπρο και Ελλάδα, ο ΟΗΕ ουδέποτε υπήρξε πραγματικός προστάτης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κύπρο, ουδέποτε (πλην δύο περιπτώσεων) οι εκπρόσωποι του εκάστοτε Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ ήταν δίκαιοι. Στην ουσία, ο ΟΗΕ είναι σαν μια άλλη μεγάλη δύναμη, που επιθυμεί το κλείσιμο του Κυπριακού όπως - όπως και όχι την εξεύρεση μιας δίκαιης, δημοκρατικής και βιώσιμης λύσης.


»Το πρόσφατο παράδειγμα του υποτίθεται "χαμένου" πρακτικού της 4ης Ιουλίου 2017, των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό στο Crans Montana είναι μια ακόμα περίπτωση όπου ο ΟΗΕ κοροϊδεύει τους Ελληνοκυπρίους και η κορύφωση του εξευτελισμού του Οργανισμού και της απαξίωσής του. Όπως κατήντησε ο ΟΗΕ, είναι ένας ακόμα εχθρός του Ελληνισμού της Κύπρου αλλά και όλων των αδυνάτων κρατών μελών του. Ποτέ δεν σταμάτησε την αιματοχυσία, ποτέ δεν επέβαλε την ειρήνη και το δίκαιο.


»Και το μεγάλο ερώτημα είναι αν θα συνεχίσουμε να εναποθέτουμε τις ελπίδες μας για εξεύρεση σωστής λύσης στον ΟΗΕ ή αν θα πρέπει να σκεφτούμε υπαλλακτικούς δρόμους. Το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης πιστεύει ότι πρέπει επιτέλους να στηριχθούμε στις δικές μας δυνάμεις και τη Μητέρα Ελλάδα και να πολεμήσουμε μέχρις εσχάτων για τα δίκαιά μας και την απελευθέρωση της πατρίδας μας».
Για ποιον έβρεξε;
Ο Α. Χατζηαντώνης γράφει για τις τελευταίες ευεργετικές βροχοπτώσεις που είχαμε στην Κύπρο και διερωτάται γιατί μας λυπήθηκε ο Θεός και μας τις έστειλε:

«Πρέπει να ήταν πριν από καμιά δεκαριά χρόνια, εκεί γύρω στο 2008 με 2009, όταν ευρισκόμενος εδώ στο νησί μας είχα πάει στο κηποθέατρο της Λεμεσού, για να παρακολουθήσω το εξαιρετικό θεατρικό έργο του μακαριστού Μιχ. Πιτσιλλίδη: "Για ποιόν να βρέξει;".


»...Τώρα, μετά από πολύχρονη ανομβρία, ο Θεός αυτήν τη χειμερινή περίοδο, Δεκέμβρη-Φεβράρη, μας έκανε το χατίρι και επέτρεψε στους κρουνούς των ουρανών να ανοίξουν και με μια απίστευτη ροή νερού να γεμίζουν ένα-ένα τα φράγματα. Και να λυθεί -τουλάχιστον για τα επόμενα 2 χρόνια, όπως ακούσαμε- το πολύ εφιαλτικό σενάριο της λειψυδρίας, στη συχνά πληττόμενη από συνεχόμενα χρόνια ανομβρίας, γη των Αγίων και των σκανδάλων!..


»Θα μεταβάλω τον χρόνο του ρήματος από Ενεστώτα εις Αόριστον και, χάριν συζητήσεως, θα ερωτήσω: "Για ποιον... έβρεξε;". Διότι, όπως διαβάζουμε και στις Γραφές, ούτε ένα φύλλο δένδρου δεν πίπτει στο έδαφος, αν ο Μεγαλοδύναμος δεν το επιτρέψει!..


»Και θα διερωτηθώ: Αλλάξαμε ως νεο-κύπριοι, προς το καλύτερο; Γίναμε πιο ηθικοί, πιο σωστοί, περισσότερον ευσεβείς; Γεμίζουμε κάθε Κυριακή την εκκλησία, προσευχόμενοι με πόνο ψυχής και δάκρυα ταπείνωσης; Έπαψαν όλα αυτά τα σκάνδαλα, που ταλανίζουν τον χώρο της Δικαιοσύνης; Αρχίσαμε να φερόμαστε ανθρώπινα προς τα καημένα τα ζώα; Μόλις χθες άκουσα ότι συνεχίζουν κάποιοι παλιάνθρωποι, υπάνθρωποι, για να μην πω τίποτα χειρότερο, να δηλητηριάζουν κυνηγετικά σκυλιά! Αλλά, και αδέσποτα γατάκια.


»Αφήσαμε το αμάρτημα της απληστίας στην άκρη, και ενδιαφερόμαστε για το κοινό - κοινωνικό καλό του συνόλου; Σταμάτησαν τα φαινόμενα παιδεραστίας, οι φόνοι, οι κλοπές (βλέπε τον απίστευτο σε αγριότητα φόνο των δύο φιλήσυχων ανθρώπων, στο Στρόβολο); Η χρήση ουσιών; 16χρονοι μαθητές "φτιάχνονται" με ουσίες, ακόμη και στον χώρο του σχολείου!


»Σταμάτησε η εξαπάτηση ηλικιωμένων από επιτηδείους; Προχθές άκουσα ότι κάποια νεαρή εξαπάτησε έναν αγαθό γέροντα, ότι τάχα μου έχει άρρωστο παιδάκι, και του απέσπασε το ποσόν των 16.000 ευρώ! Έλεος!


»Ομονοήσαμε στα του Κυπριακού; Εντάξει, αυτό δεν εμπίπτει στην Πίστη προς τον Θεό, αλλά παραμένουμε αδικαιολόγητα αγενείς. Ρίξτε μια ματιά στο Διαδίκτυο. Αναφέρομαι στις Ευρωεκλογές. Έπεσα τυχαία στην ανάρτηση του Τ/κ καθηγητή Νιαζί Κιζίλγιουρεκ, τις προάλλες. Ζητά την ψήφο μας ο άνθρωπος, άσχετα με ποιο κόμμα θα κατέλθει. Εγώ, του έγραψα: "Άνκαι δεν ψηφίζω ΑΚΕΛ, εσένα πιθανόν, επαναλαμβάνω: πιθανόν, να σε τιμήσω με την ψήφο μου, ως βαθύ γνώστη σε ό,τι αφορά το εθνικό μας θέμα". "Να 'σαι καλά!", μου απάντησε με ευγένεια, ο συμπατριώτης μας. Αλλά, πηγαίνοντας προς τα κάτω, να δω και τα υπόλοιπα σχόλια, έμεινα άναυδος...! Τι οχετός ύβρεων υπάρχει, δεν θα το πιστέψετε!


»...Ε, είναι γι' αυτούς όλους τους λόγους που δεν μπόρεσα να καταλάβω γιατί μας λυπήθηκε ο Κύριος και Δημιουργός μας και, αντί για κεραυνούς επί των ξερών κεφαλών μας, μας έστειλε άφθονες βροχές για να μη διψάσουμε. "Άγνωσται, αι βουλαί του Κυρίου"»!


Υποστηρίξτε τη