Στηρίξτε την ποιοτική δημοσιογραφία

Κλαίρη Αγγελίδου: Από την ημέρα του ξεριζωμού έταξε τον εαυτό της στον αγώνα για επιστροφή

Η Κλαίρη Αγγελίδου, η γυναίκα που ξεχώρισε σε όλη τη διαδρομή της για το ήθος, τον πατριωτισμό και την αγάπη της για τον ελληνικό πολιτισμό, την Κύπρο, την Ελλάδα και τα τρία βλαστάρια της, δεν είναι πια ανάμεσά μας. «Έφυγε» ανήμερα την επέτειο της έναρξης του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. (λες και διάλεξε τη μέρα), τον οποίο τίμησε όσο λίγοι, διακινδυνεύοντας πολλές φορές την ίδια τη ζωή της.

Υπήρξε γνήσιο τέκνο της Αμμοχώστου, την οποία αγάπησε βαθιά και εξύμνησε μέσα από την πολύχρονη δράση της και τα πολυάριθμα λογοτεχνικά κείμενα και ποιητικές συλλογές της. Αφιέρωσε τον εαυτό της στον αγώνα για επιστροφή στην αγαπημένη της πόλη και έφυγε με τον καημό του «ξεριζωμού» της προσφυγιάς. «Κρατήστε ψηλά τη σημαία, γιατί ο αγώνας θα τελειώσει μόνο όταν αναπνεύσουμε αέρα ελευθερίας στην Κερύνεια, τη Μόρφου, τον Απόστολο Ανδρέα, την Αμμόχωστο», έλεγε συχνά πυκνά τους μαθητές της. Για την Κλαίρη Αγγελίδου, ο πόθος της επιστροφής παρέμεινε άσβεστος ώς το τέλος. “Πάντα θα το θυμόμαστε / Το σπίτι, / Που κάθε του γωνιά / Έκρυβε ένα μυστικό / Κι ένα πλατύ χαμόγελο / Της μάνας σου / Να τριγυρίζει στις καρδίες μας. / Το σπίτι της Αμμόχωστος”, έγραψε η ίδια σε ένα από τα πολλά ποιήματα για την αγαπημένη της πόλη.

Η Κλαίρη Αγγελίδου ήταν μια σπάνια και προικισμένη προσωπικότητα, που άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα της στην ιστορία του τόπου μας. Μια Δασκάλα του γένους. Μια γνήσια αγωνίστρια, ένας πνευματικός άνθρωπος με ανεκτίμητη και ανιδιοτελή προσφορά στην πατρίδα, στην Παιδεία, στη λογοτεχνία, στον Δημόσιο Βίο, αλλά και τη δύναμη ψυχής που έδειξε στον απελευθερωτικό αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. 1955-59 ως υπεύθυνη όλων των γυναικείων ομάδων της Ε.Ο.Κ.Α. στην περιοχή Καρπασίας.

Είχα τη μεγάλη χαρά και τιμή να την γνωρίσω από κοντά για πρώτη φορά το 1997, όταν με την ιδιότητα του προέδρου του Συλλόγου Κυπρίων Νομού Λάρισας επισκέφθηκα το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου για να την προσκαλέσω να επισκεφθεί τη Λάρισα για να παραστεί και να μιλήσει στην εκδήλωση εορτασμού του εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α. 1955-59 που θα διοργανώναμε. Η απλότητα και η ευγένειά της με κατέπληξαν από την πρώτη στιγμή. Ένας αυθεντικός άνθρωπος ψυχή τε και σώματι αφιερωμένος στην πατρίδα και τους ανθρώπους της.

Στην αίθουσα του Δημοτικού Ωδείου Λάρισας ζήσαμε ανεπανάληπτες στιγμές, στιγμές συγκινητικές και αξέχαστες. Η ομιλία της τότε Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού καθήλωσε το ακροατήριο. Μια ομιλία γεμάτη ολοζώντανες μαρτυρίες και μεγάλες αλήθειες και πίκρα και παράπονο και θλίψη για το ξεστράτισμα. Και μια απολογία προς τους αθάνατους νεκρούς Ήρωες της Ε.Ο.Κ.Α., η θυσία των οποίων δεν έφερε δυστυχώς το ποθούμενο. Χάσαμε τον δρόμο μας, είπε, χάσαμε την πυξίδα μας. Το χειροκρότημα ζεστό και παρατεταμένο. Όρθιος παρακολούθησα όλη την εκδήλωση (καρφίτσα δεν έπεφτε στην αίθουσα χωρητικότητας 600 ατόμων). Λίγο πιο πέρα καθόταν ο τότε Μορφωτικός Ακόλουθος της Κύπρου στην Αθήνα, Γιώργος Γιωργής, που έμεινε έκπληκτος από την άρτια οργάνωση της εκδήλωσης. Ένα μεθυστικό, μελωδικό ταξίδι στα χρόνια του Αγώνα έκλεισε τη βραδιά από δύο από τις καλύτερες χορωδίες της πόλης μας με ένα μουσικό πρόγραμμα-ανθολογία από την εποποιία της Ε.Ο.Κ.Α.

Η Κλαίρη Αγγελίδου ήρθε ξανά στην πόλη μας ύστερα από μερικά χρόνια, αυτήν τη φορά για να λάβει μέρος στην ποιητική βραδιά που διοργανώσαμε με την παρουσία κι άλλων σπουδαίων ποιητών μας. Του Κυριάκου Χαραλαμπίδη, της Νάσας Παταπίου, της Μόνας Σαββίδου και της Μαρίας Περατικού. Η Κύπρος μέσω των ποιητών της άναψε ξανά τον φάρο της ελπίδας και έστειλε μηνύματα άδολης αγάπης προς την πατρίδα από τη γη του Πέλωρου και του Ανταίου, τη Λάρισα. Ήταν μια νύχτα αλλιώτικη από τις άλλες, μια νύκτα γεμάτη μεθυστικούς στίχους, μια νύχτα που αξίζει κανείς να ζει…

Είμαι περήφανος που έχω στη βιβλιοθήκη μου όλες τις λογοτεχνικές δημιουργίες της. Είναι όλες χαρισμένες από την ίδια με την δική της υπογραφή και αφιέρωση.

Θα την έχουμε πάντα στη μνήμη μας. Κρατώ μέσα μου για το υπόλοιπο της ζωής μου εκείνη την ξεχωριστή γυναίκα, η οποία, παρά τα υψηλά αξιώματα που κατείχε, δεν την διέκρινε καμία έπαρση. Απλή, ανθρώπινη και καλοσυνάτη μετέδιδε πάντα μιαν αύρα πίστης και ελπίδας στους γύρω της. Ας είναι αιωνία η μνήμη της.

Υστερόγραφο: Η Κλαίρη Αγγελίδου υπήρξε μέλος σε πληθώρα πολιτιστικών και ακαδημαϊκών συλλόγων, ενώ έλαβε πολλές διακρίσεις από διάφορους φορείς, στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες. Η ίδια θεωρούσε ύψιστη τιμή τη διαρκή παρουσία της στα δρώμενα του Λυκείου Ελληνίδων Αμμοχώστου, του οποίου διετέλεσε για πολλά χρόνια πρόεδρος. Αγωνίστηκε να τον κρατήσει ζωντανό μετά την κατάληψη της πόλης από τους Τούρκους. “Το λύκειο έχει τέτοια παράδοση, που θα υπάρχει όταν εμείς δεν θα υπάρχουμε", έλεγε!

*Αναπλ. Καθηγητής, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Υποστηρίξτε τη