Άλλο ένα Πάσχα χωρίς Ανάσταση

Άλλο ένα Πάσχα πλησιάζει με την ημικατεχόμενη Κύπρο μας να σηκώνει τον σταυρό του μαρτυρίου της για 47η χρονιά, χωρίς να φαίνεται στον σκοτεινό ορίζοντα το φώς της δικαίωσης. Οι έχοντες την εξουσία εξακολουθούν να σφυρίζουν αδιάφορα και να συμπεριφέρονται υπεροπτικά μπροστά στα τεράστια προβλήματα που φόρτωσαν τον λαό και τη χώρα στην οκτάχρονη διακυβέρνησή τους. Τα κύρια κόμματα της αντιπολίτευσης, αντί να ασκούν έντονη αλλά καλόπιστη κριτική στις ολέθριες πολιτικές της κυβέρνησης, παραμένουν όμηροι των δικών τους παθογενειών και καταστροφικών συμπεριφορών. Κυβέρνηση και κύρια αντιπολίτευση, δυστυχώς, εξακολουθούν να θέτουν το κομματικό και προσωπικό συμφέρον υπεράνω του εθνικού, αγνοώντας το γεγονός ότι η πατρίδα βρίσκεται προ των πυλών της κοινωνικοοικονομικής αβύσσου και της παράδοσής της στις αγκάλες των νεο-οθωμανών της Άγκυρας.

Την ώρα που οι έμποροι των εθνών, ντόπιοι και ξένοι, κάνουν ανενόχλητοι τη δουλειά τους σε βάρος των στρατηγικών συμφερόντων της Κύπρου, οι έσωθεν πολιτικοί φωστήρες επιδίδονται σε ένα ανελέητο παιγνίδι λεηλασίας του παραγόμενου πλούτου σύροντας τον τόπο στην κοινωνική εξαθλίωση, την εθνική απαξίωση και τον πολιτισμικό στραγγαλισμό. Πρόσφατη έρευνα της κοινής γνώμης συνηγορεί πως το 80% των πολιτών δεν εμπιστεύονται τους πολιτικούς [γενικά], την Κυβέρνηση και τα κόμματα, πιστεύοντας ταυτόχρονα πως η λειτουργία της Δημοκρατίας στην Κύπρο είναι κάκιστη. Στα μάτια της κοινής γνώμης, μαύρη είναι η εικόνα για τη Δημόσια Υπηρεσία με 59%, τις Συντεχνίες με 58%, τη Δικαιοσύνη με 57% και την Εκκλησία με 55%. Συμπερασματικά, ο τόπος συνολικά βρίσκεται εν βούρκω. Πέραν τούτων, το εσωτερικό μέτωπο παραμένει κατατεμαχισμένο, το φρόνημα του λαού καθηλωμένο και η εθνική ενότητα ανύπαρκτη, μάλιστα σε μια λεπτή φάση της πορείας του Κυπριακού με τους νέο-αττίλες να αποθρασύνονται τα μέγιστα αξιώνοντας, επίσημα πλέον, το μισό Αιγαίο και τη δημιουργία δύο κρατών στην Κύπρο. Το σήμερα, λοιπόν, περιγράφεται ως πολύ σκληρό, ενώ το αύριο φαντάζει τρομακτικό και αβέβαιο.

Μόνη διέξοδος για να υπερβεί η Κύπρος τα φρικτά πάθη της είναι να ξεσηκωθούν οι τίμιες κοινωνικές, πνευματικές, πολιτισμικές και πατριωτικές δυνάμεις, συγκροτώντας κοινό μέτωπο για εξυγίανση του πολιτικού βίου και εδραίωση της Ισοπολιτείας, της Αξιοκρατίας, της Διαφάνειας , της Χρηστής Διοίκησης με παράλληλη στελέχωση των κρίσιμων κρατικών θεσμών με τους αρίστους. Προς τούτο, επιβάλλεται η ανάδειξη τίμιων και εύτολμων πολιτικών στελεχών και επιφανών ηγετών που θα εμπνεύσουν τον λαό δημιουργώντας το αναγκαίο θεσμικό υπόβαθρο για ριζική ανασυγκρότηση της χώρας σε όλα τα επίπεδα. Για να το πετύχουμε , πρώτα απ’ όλα θα πρέπει να αλλάξουμε τον ίδιο τον εαυτό μας, αποβάλλοντας τοξικές συνήθειες, εγωκεντρικές πρακτικές και κακίες. Άγιες μέρες που είναι, ας στρέψουμε το μυαλό μας στους αναξιοπαθούντες συνανθρώπους μας προσφέροντας αφειδώλευτα τη συμπόνοια και την αγάπη μας. Τούτο το Πάσχα, αν θέλουμε πραγματικά να απελευθερωθούμε από τα διαβολικά δεσμά κάθε μορφής, έχουμε υπέρτατο χρέος να βαδίσουμε στον δρόμο της τιμής και της πνευματικής καταξίωσης. Στα δύσκολα μετρούν οι πράξεις. Πρωτοπόρες οι δυνάμεις του πνεύματος, του πολιτισμού, της εργασίας και της τίμιας επιχειρηματικότητας, καλούνται στην πρώτη γραμμή του αγώνα με οδηγό το δίκαιο, το ηθικό, το αληθές και το πρέπον, για να δώσουν όραμα στον Κυπριακό Ελληνισμό με σκοπό να χαράξει η αυγή της κοινωνικής αναγέννησης, της λύτρωσης της ημικατεχόμενης πατρίδας και της ανάστασης του έθνους μας.

*Δημοσιογράφος, υποψήφιος βουλευτής Λευκωσίας, Αλληλεγγύη – Κίνημα Ελλήνων