ΑΝΑΦΑΝΔΟΝ

Ο Δαυίδ είναι ένα καλό παράδειγμα
Σημαντική πρέπει να θεωρείται, έστω και αν ήταν άτυπη, η συνάντηση που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είχε στην προεδρική κατοικία στο Τρόοδος με τον Υπουργό Εξωτερικών του Ισραήλ Άβιγκτορ Λίμπερμαν. Συνήθως σε τέτοιες ανεπίσημες συναντήσεις λέγονται και γίνονται πολλά, τα οποία αποτελούν το προζύμι για παραγωγική συνέχεια. Υπήρξε μια περίοδος αναμονής στις σχέσεις Κύπρου και Ισραήλ λόγω των εκλογών στη γείτονα χώρα. Μετά την επανεκλογή του Βενιαμίν Νετανιάχου στην πρωθυπουργία, η ανάπτυξη των διμερών σχέσεων ξαναμπαίνει στις ράγες και θα πρέπει να προχωρήσει με ακόμα πιο ταχείς ρυθμούς. Η Κύπρος έχει ανάγκη τη φιλία και τη συνεργασία του Ισραήλ και το Ισραήλ έχει ανάγκη το φιλικό (και ευρωπαϊκό) χέρι της Κύπρου.

Ήδη η κυπριακή κυβέρνηση προαναγγέλλει ότι η επικείμενη επίσκεψη του Προέδρου Αναστασιάδη στα Ιεροσόλυμα θα συνοδευθεί από σημαντικές ανακοινώσεις. Θα τις αναμένουμε και ελπίζουμε ότι θα είναι ανάλογες των προσδοκιών μας. Οι δύο χώρες θα πρέπει να προωθήσουν έμπρακτα τη διεύρυνση της συνεργασίας τους στον ενεργειακό, τον στρατιωτικό, τον οικονομικό, τον πολιτικό και γενικά όλους τους τομείς. Ειδικά στο στρατιωτικό πεδίο θα θέλαμε να δούμε αναβάθμιση της διμερούς συνεργασίας, μια και εμείς είμαστε ο... Δαυίδ της περιοχής σε σχέση με τον τουρκικό Γολιάθ, ο οποίος τα έχει βάλει και με το Ισραήλ (το οποίο, βέβαια, με τη στρατιωτική του ισχύ έχει παύσει να είναι Δαυίδ). Στόχος της συνεργασίας μας με το Ισραήλ είναι να πιστέψουμε κι εμείς επιτέλους ότι τη σφεντόνα που κρατάμε ως Δαυίδ δεν πρέπει να την προορίζουμε μόνο για να παίζουμε... πουλλούθκια.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
Επιμένει και σε σφαγή της Ιστορίας
«Η πρώτη τραγωδία του εικοστού αιώνα, ήταν η γενοκτονία των Αρμενίων», δήλωσε ο Πάπας Φραγκίσκος στη διάρκεια ειδικής λειτουργίας που τέλεσε για τους Αρμένιους Καθολικούς με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από τη σφαγή των Αρμενίων από τους Τούρκους. Όπως ήταν αναμενόμενο, η τουρκική κυβέρνηση αντέδρασε έντονα και χαρακτήρισε τις δηλώσεις του Ποντίφικα «μεροληπτικές και ανάρμοστες». Η Τουρκία, αρνούμενη να δεχτεί τον όρο «γενοκτονία» για τη σφαγή ενάμισι εκατομμυρίου Αρμενίων, διαπράττει και μια εξίσου ειδεχθή σφαγή των ιστορικών γεγονότων. Διότι από τα αρχεία της εποχής και τις καταθέσεις των πρωταγωνιστών, προκύπτει ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία σχεδίασε και εκτέλεσε ένα οργανωμένο πρόγραμμα εξόντωσης των χριστιανικών πληθυσμών (Αρμένιοι, Έλληνες, Χαλδαίοι, Ασσύριοι) με στόχο τόσο τον εκτουρκισμό της Ανατολίας, όσο και την ικανοποίηση των στρατηγικών αναγκών της χώρας στα πλαίσια του Μεγάλου Πολέμου.

Σε μια έμμεση υπόδειξη προς την Τουρκία, ο Πάπας είπε και τα εξής: «Το να τιμάμε τη μνήμη των θυμάτων είναι αναγκαίο διότι όταν δεν υπάρχει η μνήμη σημαίνει ότι το κακό διατηρεί ακόμη ανοικτή την πληγή. Όταν κανείς κρύβει ή αρνείται το κακό, είναι σαν να αφήνει να τρέχει αίμα από μια πληγή, χωρίς να τη γιατρεύει». Η Τουρκία και «κρύβει» και «αρνείται» το κακό, αφήνοντας να τρέχει αίμα από την πληγή του αρμενικού έθνους, χωρίς να βοηθά στη γιατρειά της. Από μια άποψη, θα έλεγε κανένας ότι διαπράττει και μια δεύτερη γενοκτονία εις βάρος των Αρμενίων, σε επίπεδο μνήμης αυτή τη φορά...
ΜΠΟΞΕΡ
Η ποινικοποίηση της γενοκτονίας
Ιστορική απόφαση! Η Βουλή των Αντιπροσώπων ομόφωνα προχθές ποινικοποίησε την άρνηση αναγνώρισης της Αρμενικής Γενοκτονίας ενόψει και της 24ης Απριλίου, η οποία έχει καθιερωθεί ομόφωνα από τη Βουλή ως Εθνική Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Αρμενικού Έθνους. Ο πρόεδρος της Βουλής, Γ. Ομήρου, επισήμανε πως στις 24 Απριλίου συμπληρώνεται ένας αιώνας, αφότου οι οθωμανικές Αρχές συνέλαβαν και δολοφόνησαν διακόσια πενήντα ηγετικά στελέχη της αρμενικής κοινότητας της Κωνσταντινούπολης.
Πρόσθεσε πως εκείνη «η πράξη αποτέλεσε την έναρξη ενός από τα μεγαλύτερα και πιο αποτρόπαια εγκλήματα στη σύγχρονη ιστορία της ανθρωπότητας, τη σφαγή ενάμισι εκατομμυρίου Αρμενίων από τους Νεοτούρκους. Παρά την καταγραφή των γεγονότων αυτών από εκατοντάδες ανεξάρτητους μάρτυρες, η Γενοκτονία των Αρμενίων δεν έχει αναγνωριστεί, παρά μόνο από μικρό αριθμό κρατών». Σημείωσε επίσης, ότι η Βουλή των Αντιπροσώπων ενέκρινε το 1975, το 1982 και το 1990 σχετικά ψηφίσματα, με τα οποία αναγνωρίζει και καταδικάζει το στυγνό αυτό έγκλημα. Ορθά η Βουλή, παρά τις γνωστές θλιβερές επαναπροσεγγιστικές και τουρκολιγούρικες αντιδράσεις βουλευτών του ΔΗΣΥ, ψήφισε την ποινικοποίηση άρνησης αναγνώρισης της γενοκτονίας των Αρμενίων. Απομένει, τώρα, κ. Πρόεδρε της Βουλής, και η αναγνώριση της γενοκτονίας των Ελλήνων και των Ασσυρίων της Μικράς Ασίας κατά τα έτη 1915-1922. ΟΙ Αρμένιοι ήδη το έπραξαν στις 24/3/2015.
Σ.Ι.
Η αναχαίτιση της τουρκικής επιθετικότητας
Το είπε πριν από 2500 χρόνια ο μέγας Κινέζος στρατηγός Σουν Τζου: «Αν ξέρεις τον εχθρό σου και γνωρίζεις τον εαυτό σου, θα νικήσεις σε 100 μάχες. Αν δεν ξέρεις τον εχθρό σου αλλά ξέρεις τις δικές σου δυνατότητες τότε έχεις ίσες πιθανότητες νίκης και ήττας. Αν ξέρεις τον εχθρό σου και δεν ξέρεις τις δικές σου δυνατότητες, τότε θα ηττηθείς σε κάθε μάχη». Το μείζον πρόβλημα ασφάλειας για την Ελλάδα και την Κύπρο είναι η τουρκική επιθετικότητα και αρπακτικότητα. Και εξ αυτής, η αποτυχία του Ελληνισμού να αντιτάξει μιαν αποτελεσματική στρατηγική ανάσχεσης και εξουδετέρωσής της.
Εδώ και καιρό έχω στα χέρια μου το πολύτιμο βιβλίο που ο αντισυνταγματάρχης τεθωρακισμένων, Κωνσταντίνος Στυλιανού, είχε την καλοσύνη να μου αποστείλει. Τίτλος του: «Αντίδραση του Ελληνισμού προς αναχαίτιση της τουρκικής επιθετικής στρατηγικής στον τομέα της ενέργειας». Ακριβώς, ο αντισυνταγματάρχης Στυλιανού πραγματεύεται τα ενεργειακά αποθέματα ως ένα νέο συντελεστή ισχύος, που πρέπει να διασφαλιστεί και να αξιοποιηθεί κατάλληλα για να ενισχυθεί το γεωπολιτικό δυναμικό του Ελληνισμού, όπως πολύ ορθά επισημαίνει και ο αντιστράτηγος ε.α. και πρώην υπουργός Άμυνας και υπαρχηγός ΓΕΕΦ, Φοίβος Κλόκκαρης.
Η μοναδικότητα του βιβλίου του αντ/ρχη Στυλιανού έγκειται στο ότι συνδυάζει ένα επίπονο πρωτογενές έργο χαρτογράφησης των τουρκικών δραστηριοτήτων και άλλων χωρών στον τομέα των ερευνητικών ενεργειών για υδρογονάνθρακες. Το βιβλίο του πραγματεύεται την επιβίωση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πρέπει να το διαβάσουν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μέχρι τους υπουργούς, τους πολιτικούς και τους κομματάρχες. Το διάβασαν;
Σ.Ι.
Το κρασί και η οινική πολιτική
Η Κύπρος υπήρξε οινόεσσα νήσος, εκτός από δασόεσσα και γεννήτωρ της Κύπριδος Αφροδίτης. Μετά το έγκλημα Βασιλείου, τη δεκαετία του ’80, με αποτέλεσμα να ξεριζωθούν αρχέγονες γηγενείς ποικιλίες για να φυτευτούν γαλλικές και άλλες ξένες, ο κυπριακός αμπελώνας υπέστη ανεπανόρθωτο πλήγμα. Ευτυχώς, όμως, πρωτοπόροι οινολόγοι και οινοποιοί ανέσυραν από την αφάνεια γνωστές κυπριακές ποικιλίες και τις αναζωογόνησαν. Έτσι, το μαραθεύτικο, το ξυνιστέρι, το σπούρτικο, η μωροκανέλα, το γιαννούδι και άλλες καθαρά κυπριακές ποικιλίες έκαναν την εμφάνισή τους στα ράφια των κάβων και καταστημάτων οινικών προϊόντων, προς άφατη χαρά των οινοφίλων.
Τα τελευταία χρόνια παρατηρούνται τρία ενθαρρυντικά φαινόμενα. Πρώτον, νεαροί οινολόγοι και οινοποιοί καθώς και αμπελουργοί, με πάθος, έρωτα και μεράκι για το κρασί, συνταιριασμένα με επαγγελματισμό, έχουν δημιουργήσει αρκετά καλά και ποιοτικά κρασιά, που μπορούν να σταθούν επάξια δίπλα από ξένα. Δεύτερον, οι νέοι κυρίως εγκαταλείπουν ξένα ποτά και πίνουν κυπριακό κρασί. Τρίτον, επείγει η καλλιέργεια οινικής κουλτούρας μεταξύ των Κυπρίων ώστε να τιμούν τα κρασιά της Κύπρου και, προπάντων, να αναγεννηθεί η κυπριακή αμπελουργία και αμπελώνας. Τα κρασιά μας, με επικεφαλής τη μοναδική στον κόσμο κουμανδαρία, μπορεί να αναδειχθούν σε χρυσοφόρο τομέα για την οικονομία. Υπό την προϋπόθεση το κράτος και ειδικά το υπουργείο Γεωργίας να σχεδιάσει, επιτέλους, μια μακράς πνοής οινική πολιτική, κατά το πρότυπο της Γαλλίας, της Ιταλίας, κτλ.
Σ.Ι.