ΑΝΑΦΑΝΔΟΝ

Η Τουρκία και οι... εξάρες του Θεού
Είναι γνωστό ότι ο Έλληνας Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας είναι άθεος. Όχι όμως και όλοι οι Υπουργοί του. Για παράδειγμα, ο Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς όχι μόνο πιστεύει ότι υπάρχει Θεός, αλλά ότι... παίζει και τάβλι! Τουλάχιστον αυτό υποστήριξε σε συνέντευξή του στην τουρκική «Χουριέτ». Δήλωσε συγκεκριμένα για την Ελλάδα και την Τουρκία: «Ο Θεός έδωσε την ευκαιρία στις δύο χώρες να γειτονεύουν, πήρε την απόφαση να βρίσκονται στο ίδιο μέρος του κόσμου. Ο Θεός έπαιζε τάβλι και έριξε εξάρες για την Ελλάδα και την Τουρκία. Πρέπει να βρούμε τρόπους να αξιοποιήσουμε θετικά τα καλά αποτελέσματα του Θεού στο τάβλι». Ωραία, κύριε Κοτζιά μου.

Ο Θεός έριξε καλές ζαριές. Αλλά όταν η Τουρκία παίζει τάβλι με την Ελλάδα, δεν παίζει έντιμα και με τους κανόνες του παιγνιδιού. Προσπαθεί να κλέβει στα ζάρια, όταν φέρει «ασόδυο» επιμένει ότι έφερε εξάρες, διεκδικεί πούλια που δεν της ανήκουν και γενικά συμπεριφέρεται σαν κακότροπος και κακόπιστος παίκτης. Δεν γίνεται να κάθονται δυο να παίξουν τάβλι σαν καλοί γείτονες και ο ένας να έχει κηρύξει στον άλλον casus belli. Όσο για μας, η Τουρκία δεν κάθεται να παίξει μαζί μας τάβλι, γιατί, λέει, δεν μπορεί να παίξει πλακωτό με ένα... «πεθαμένο». Ακόμα και χτες, στο Συμβούλιο Σύνδεσης Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας, επανέλαβε τη θέση της περί «εκλιπούσας» Κυπριακής Δημοκρατίας. Έτσι περιοριζόμαστε στο να παίζει τάβλι ο Νίκος με τον Μουσταφά. Ο σουλτάνος επί του παρόντος παρακολουθεί το παιγνίδι, αλλά αν σε κάποια στιγμή θεωρήσει ότι δεν του αρέσει αυτό που βλέπει, να είσαστε σίγουροι ότι θ’ αρπάξει το τάβλι και θα το πάρει μαζί του. Και θα πάνε στράφι και οι εξάρες του Θεού...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
Πρώτα... Καζίνο, μετά Μουσείο
Γιορτάστηκε χθες η Διεθνής Ημέρα Μουσείων. Και βρήκαμε κι εμείς την ευκαιρία να θυμηθούμε το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο, το οποίο υποτίθεται ότι θα έπρεπε ήδη να είχαμε, αν όλες οι κυβερνήσεις υλοποιούσαν την απόφαση που είχε ληφθεί από το 1987 και μάλιστα ιδρύθηκε από τότε και σχετικό Ταμείο με νομοθέτημα της Βουλής (Ταμείον διά την Ανέγερσιν Κυπριακού Μουσείου, Νόμος 61 κάθετος 87). Τι έγινε εκείνο το Ταμείο που υποτίθεται ότι έπρεπε να περιέχει 42 εκατομμύρια ευρώ και θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει το νέο μας Μουσείο; Χάθηκε, διότι περιείχε αέρα κοπανιστό, αφού οι κατά καιρούς Κυβερνήσεις, αντί να αξιοποιήσουν τα χρήματα που εισέρρεαν στο Ταμείο, τα έπαιρναν και τα έριχναν στη μαύρη τρύπα του δημόσιου κορβανά για σκοπούς εντελώς άσχετους με το Μουσείο.

Διαθέτουμε έναν από τους παλαιότερους και πλουσιότερους πολιτισμούς στον κόσμο, αλλά δεν διαθέτουμε ένα αξιοπρεπές Μουσείο για να τον φιλοξενούμε. Το Μουσείο που έχουμε τώρα το είχανε χτίσει πριν από ένα και πλέον αιώνα οι Άγγλοι αποικιοκράτες και σε λίγο δεν θα ξεχωρίζεις ποιο είναι το πιο αρχαίο. Τα... αρχαία που στεγάζει ή το ίδιο το Μουσείο; Η Κυβέρνηση προφανώς δεν θεωρεί το Μουσείο ως προτεραιότητα. Φιλοδοξία της είναι, προτού αποκτήσουμε καλλιμάρμαρο Μουσείο, να αποκτήσουμε καλλιμάρμαρο... Καζίνο. Τουλάχιστον ας δεσμευτεί ότι κάποια από τα έσοδα του Καζίνου θα διατεθούν για την ανέγερση του Μουσείου. Κι αν χρειαστεί, ας αφιερώσει το Μουσείο στη... Θεά Τύχη.
ΜΠΟΞΕΡ
Ο αισιόδοξος Ιωάννης και οι... μικρόψυχοι!
Ο Ι. Κασουλίδης επιμένει να συμπεριφέρεται ως εάν να μην είναι ο υπουργός Εξωτερικών της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυπριακής Δημοκρατίας. Ίσως να νομίζει πως μπορεί να διαχειρίζεται το υπουργείο κατά το δοκούν και όχι ως υπουργός. Παρακαλούμε διαβάστε προσεκτικά τι δήλωσε στον ελληνικό σταθμό του Λονδίνου:
«Εμείς δεν πρέπει να είμαστε μικρόψυχοι, να εκπέμπουμε αρνητισμό και μηνύματα απαισιοδοξίας, λέγοντας για παράδειγμα ότι, είναι η Άγκυρα και είναι η Άγκυρα κ.ο.κ. Είναι αυτό που με ωθεί να μιλώ για αισιοδοξία. Εξάλλου, δεν έχω να δώσω λογαριασμό σε κανέναν γιατί είμαι αισιόδοξος, γιατί αυτό είναι καθαρά υποκειμενικό θέμα. Είμαι αισιόδοξος - όποιος έχει παράπονο ας πάει όπου θέλει».
Τι καταλαβαίνετε; Ότι το να λέμε ότι η Τουρκία είναι εισβολική, κατοχική, αναθεωρητική, επεκτατική δύναμη, που σχεδιάζει επανάκτηση της Κύπρου, είναι μικροψυχία των Ελλήνων. Το να λέμε ότι μπορεί ο υποτελής Ακιντζί να έχει καλές προθέσεις αλλ’ είναι η Τουρκία που αποφασίζει και επιβάλλει, είναι μικροψυχία των απαισιόδοξων Ελλήνων. Το να επισημαίνουμε ότι από το υπουργείο Εξωτερικών αφήνεται η Τουρκία να αλωνίζει, είναι μικροψυχία. Αντί να λέγει αυτές τις παιδιάστικες ανοησίες, ο Ι. Κασουλίδης γιατί δεν αξιώνει υλοποίηση της αντιδήλωσης της ΕΕ της 21/9/2005 και του Πρωτοκόλλου της Άγκυρας; Αλλά λησμονούμε: Πώς θα πετά χαρούμενος και αισιόδοξος από το... Ερτζάν; Κι ακόμα δεν σκέφτηκε να παραιτηθεί!
Σ.Ι.
Πού στηρίζεις την αισιοδοξία σου, Κασουλίδη;
Δήλωση ξεκάθαρη: Ο υπουργός Εξωτερικών της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυπριακής Δημοκρατίας, Ι. Κασουλίδης, είναι ένας αισιόδοξος άνθρωπος. «Είμαι αισιόδοξος - όποιος έχει παράπονο ας πάει όπου θέλει», δήλωσε με παιδιάστικο άππωμα στον ελληνικό ραδιοσταθμό του Λονδίνου. Επειδή όλα τα κόμματα δεν είναι τόσο αισιόδοξα και κρατάνε μικρό καλάθι για τις συνομιλίες. Επειδή ακόμα και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι συγκρατημένος στις προσδοκίες του, παρακαλούμε θερμά τον Ιωάννη να μας ξεκαθαρίσει και να προσδιορίσει επακριβώς την ή τις πηγές της αισιοδοξίας του.
Πού στηρίζει την αισιοδοξία του; Αφού είναι τόσο αισιόδοξος για τις συνομιλίες και νευριάζει επειδή καταγγέλλεται η κατοχική Τουρκία, δεν δικαιούται να κρατά τόση πολλή αισιοδοξία για τον εαυτό του. Οφείλει να τη μοιραστεί με τους εμβρόντητους πολίτες, που δεν περνά ημέρα χωρίς να ακούνε και μία μπαρούφα από τον υπουργό Εξωτερικών ή να μην τρώνε στη μάπα ακόμα μία πατάτα από τον Ιωάννη Κασουλίδη. Οι πολίτες ξέρουν ανάγνωση και έχουν αισθητήριο και κριτήριο πολύ πιο οξύ από τον υπουργό Εξωτερικών. Ξέρουν τι είναι ο Τούρκος. Επειδή, όμως, ο Ιωάννης ενοχλείται που κατηγορείται η μαμά-Τουρκία, ας εξηγήσει, επιτέλους, πού στηρίζει την υπέρμετρη και αχαλίνωτη αισιοδοξία του. Οι πολίτες δικαιούνται και απαιτούν να γνωρίζουν.
Σ.Ι.
Το πλαίσιο λύσης και το... όραμα
Θέλουμε να πιστέψουμε τον πρόεδρο Αναστασιάδη όταν υποστηρίζει πως «η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση προσφέρει το πλαίσιο -και είναι αυτό που αποτιμάται σήμερα δέκα χρόνια μετά- πάνω στο οποίο μπορούμε να οικοδομήσουμε την έντιμη κι αποτελεσματική λύση του Κυπριακού. Θα πρέπει να το αξιοποιήσουμε». Με απλά λόγια, ο Ν. Αναστασιάδης τι υποβάλλει και συμφωνούμε μαζί του; Ότι η επιδιωκόμενη από την ελληνική πλευρά λύση πρέπει να στηρίζεται στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών αρχών και αξιών και ειδικά των τεσσάρων βασικών και θεμελιωδών ελευθεριών, που και ο Πρόεδρος αναφέρει και υποστηρίζει. Απορούμε και ρωτάμε: Αυτό το όραμα του Νίκου το υιοθετεί και ο Μουσταφά;

Διότι ο Πρόεδρος συνέχεια μιλά για κοινό όραμα λύσης που μοιράζεται με τον κατοχικό ηγέτη. Μα, ο υποτελής Ακιντζί, πέραν των χαμόγελών του, ήδη κατέγραψε το όραμά του που δεν έχει καμία απολύτως σχέση με όσα ο Αναστασιάδης οπτασιάζεται. Το όραμα του Μουσταφά αφορά δύο κράτη, δύο λαούς, οι έποικοι να γίνουν Ευρωπαίοι, εγγυήσεις της Τουρκίας, κ.τ.λ. Αυτό το όραμα-εφιάλτη ο Αναστασιάδης μοιράζεται με τον Ακιντζί; Επιτέλους, ο Πρόεδρος φαίνεται είτε να μη σκέφτεται είτε στο «σιασιάρισμά» του να επιδείξει πόσο καλό παιδί είναι, λέει ό,τι του κατέβει χωρίς να σκέφτεται ότι σκάβει τον λάκκο της ελληνικής πλευράς.
Σ.Ι.