ΑΝΑΦΑΝΔΟΝ

Ρίξτε μια συναυλία, να λυθεί το πρόβλημα
Έφυγε η ΝΕΡΙΤ και επανήλθε η ΕΡΤ, ύστερα από δύο χρόνια. Και το γεγονός γιορτάστηκε με συναυλία, στην οποία έδωσε το παρών του και ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας. Σημειώνεται ότι ο Πρωθυπουργός επέστρεψε άρον-άρον από τις Βρυξέλλες, όπου συνομιλούσε με τον Γιούνκερ και άλλους θεσμούς για άρση του αδιεξόδου στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές. Είναι διαπιστωμένο ότι η Αριστερά δίνει μεγάλη σημασία στις συναυλίες και στα μηνύματα που στέλνονται μέσα από αυτές.

Θυμηθείτε τη συναυλία που είχε οργανώσει ο Δημήτρης Χριστόφιας στο Προεδρικό για στήριξή του, και είχε φέρει και καλλιτέχνες από την Ελλάδα, μετά την απόρριψη του πορίσματος Πολυβίου για το Μαρί. Ή τη συναυλία που οργάνωσε το ΑΚΕΛ για στήριξη του συλληφθέντος στελέχους του κόμματος Βενιζέλου Ζαννέτου έξω από το κελί του. Ή τις προεκλογικές συναυλίες της Αριστεράς. Δεν έχουμε τίποτε με τις συναυλίες, που σκοπός τους είναι να εμψυχώνουν και να ενθουσιάζουν τα πλήθη. Διαφωνούμε απλώς με το να χρησιμοποιείται η μουσική για κομματικούς λόγους και να διαστρεβλώνεται η πραγματικότητα ή να αποκρύβονται τα προβλήματα πίσω από ωραίες νότες και καλογραμμένους στίχους. Οι συναυλίες δεν λύνουνε προβλήματα. Ούτε, βεβαίως, και οι... θεατρικές παραστάσεις.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
Η απάτη της «οικονομικής έκρηξης»
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, κατά την γνωστή πρακτική του 2004, κουδούνισε σε όσους αφελείς θέλουν να τον πιστέψουν πως, με τη λύση του Κυπριακού, πακτωλός εκατομμυρίων θα κατακλύσουν τον τόπο. Ότι θα απαιτηθεί ανοικοδόμηση πολλών περιοχών, αυτό είναι μία πτυχή. Ότι θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας, και αυτό είναι ορθό. Όμως, κόστος και οφέλη από μια λύση θα εξαρτηθούν από την ίδια τη λύση. Η «Σ» ρώτησε τον ακαδημαϊκό δρα Ανδρέα Θεοφάνους, καθηγητή στο Παν/μιο Λευκωσίας. Είπε:
«Εάν το μοντέλο λύσης θα στηρίζεται στη συμφωνία Αναστασιάδη - Έρογλου ή στις συγκλίσεις Χριστόφια - Ταλάτ, τα αποτελέσματα δεν προβλέπονται ευοίωνα. Με βάση το υπό συζήτηση μοντέλο, δεν μπορεί το τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος να λειτουργήσει εντός της Ευρωζώνης ως έχουν τα πράγματα. Επίσης, στο πλαίσιο της αρχιτεκτονικής της Ευρωζώνης με την προσήλωση στα δημοσιονομικά ισοζύγια, τα ελλείμματα του τουρκοκυπριακού συνιστώντος κράτους, που σήμερα καλύπτονται από την Τουρκία, θα κληθούν οι Ελληνοκύπριοι να τα καλύψουν. Πέραν τούτου, παρά τα οποιαδήποτε θετικά αποτελέσματα θα προκύψουν από επενδύσεις, ανοικοδομήσεις, οι επαναλαμβανόμενες δαπάνες ενός τρικέφαλου κράτους και τα προβλήματα διακυβέρνησης θα οδηγήσουν τελικά σε συρρίκνωση του βιοτικού επιπέδου και σε εντάσεις». Αυτός είναι ο στόχος της τουρκογενούς διζωνικής, που ξελιγωμένοι δικοί μας ανυμνούν καθημερινά;
Σ.Ι.
Ενεργειακή-αμυντική συνεργασία με το Ισραήλ
Θεωρούμε ότι η επίσημη επίσκεψη του Προέδρου Αναστασιάδη είναι σημαντική και κρίσιμης σημασίας, ιδιαίτερα μετά την έναρξη των συνομιλιών για το Κυπριακό. Είναι εμφανές πως θα αναζωογονηθεί η τριμερής συνεργασία Ελλάδος, Κύπρου, Ισραήλ. Αυτή αναμένεται να εστιαστεί στην ενέργεια, στην ασφάλεια και στην άμυνα, επειδή τα δύο πρώτα δεν μπορεί να υπάρξουν και να λειτουργήσουν χωρίς την τρίτη. Ο Υπουργός Άμυνας Χρ. Φωκαΐδης έπρεπε να συμμετάσχει σε αυτήν την επίσκεψη. Κατ’ επανάληψιν δηλώνει πως η Κυπριακή Δημοκρατία είναι πυλώνας σταθερότητας και ασφάλειας στην πιο ασταθή και επικίνδυνη περιοχή του κόσμου. Στα λόγια;
Το Ισραήλ, για να προστατεύσει τις εγκαταστάσεις φυσικού αερίου, σχημάτισε ειδική δύναμη από πλωτά και εναέρια μέσα, ενισχυμένα με ειδικές δυνάμεις και πυραύλους. Κόστος: 700 εκ. δολάρια. Πόσα η Κυπριακή Δημοκρατία διαθέτει αν μη τι άλλο για την επιτήρηση και έλεγχο της ΑΟΖ μας; Αυτήν τη χρονική συγκυρία, το Ισραήλ, για πολλούς λόγους, έχει ανάγκη την Κύπρο, ειδικά για λόγους ασφάλειας. Είναι η ευκαιρία, και ελπίζουμε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να το κατανοήσει επιτέλους, να συμπήξουμε μιαν ενεργειακή και αμυντική συνεργασία με το Ισραήλ, ώστε και ο φυσικός πλούτος μας να είναι ασφαλής και η Εθνική Φρουρά να αναβαθμιστεί, οπλικά, επιχειρησιακά, κτλ. Δεν είναι αυτό που κανοναρχεί ο Χρ. Φωκαΐδης καθημερινά; Ιδού η ισραηλινή Ρόδος!
Σ.Ι.
Η Κυριαρχία και οι εγγυήσεις
Σε μια ενδεχόμενη λύση του Κυπριακού, οι εγγυήσεις με επεμβατικά δικαιώματα ή η παραμονή ξένων στρατευμάτων στην Κύπρο από την Τουρκία καταστρατηγεί την ίδια την κυριαρχία. Πώς θα εξασκείται η κυριαρχία στην Κύπρο, όταν υπάρχουν επεμβατικά δικαιώματα από την Τουρκία; Αυτή θα είναι εικονική κυριαρχία και τίποτε άλλο.
Α. Μικρογένης
Σταύρωση χωρίς Ανάσταση;
Μεγάλη Πέμπτη προβλέπεται για την Ελλάδα. Στο Γιούρογκρουπ της ερχόμενης Πέμπτης αναμένεται να παιχτεί η τελευταία φάση του ελληνικού δράματος. Οι διαπραγματεύσεις κατέρρευσαν την Κυριακή και το Γιούρογκρουπ φαίνεται να είναι η τελευταία ευκαιρία για μια συμφωνία. Οι εταίροι είναι εμφανώς εκνευρισμένοι από τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία με τη σειρά της ρίχνει το φταίξιμο στους εταίρους, λέγοντας ότι υποστηρίζουν παράλογα πράματα. Οι «θεσμοί» ζητούν από τον κ. Τσίπρα περικοπές δύο δις σε δημοσιονομικές δαπάνες, που θα περιλαμβάνουν και περικοπές συντάξεων. Κάτι που αποτελεί όχι μόνο κόκκινη γραμμή για τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά πιο κόκκινη πεθαίνεις (πνιγμένος στο αίμα).

Αυτό μου θυμίζει τις κόκκινες γραμμές του Δημήτρη Χριστόφια, ο οποίος έλεγε ότι ήταν έτοιμος να κατεβεί στους δρόμους για να υπερασπιστεί την ΑΤΑ. Τελικά η ΑΤΑ χάθηκε και ήρθε το μνημόνιο. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός παίζει το τελευταίο του χαρτί, περιμένοντας ότι την υστάτη θα υποχωρήσουν οι θεσμοί, για να μη χρεωθούν τις αρνητικές συνέπειες από μια έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Από την πλευρά τους οι θεσμοί περιμένουν από την κυβέρνηση Τσίπρα να υποχωρήσει, για να υπάρξει συμφωνία. Τι θα γίνει τελικά τη «Μεγάλη Πέμπτη»; Δεν μπορώ να σας πω. Ελπίζω να δεχτεί ο κ. Τσίπρας μια προσωρινή «σταύρωση» από τους δανειστές, για να μπορέσει να ακολουθήσει σύντομα η Ανάσταση. Σε περίπτωση όμως μιας ανεπιθύμητης ρήξης, θα μείνει στην Ελλάδα η σταύρωση και την Ανάσταση μην την είδατε...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
Είμαστε σωστοί πολίτες;
Ακούμε συχνά τους πολιτικούς να κόπτονται υπέρ του λαού και να υπερασπίζονται με πάθος τα δικαιώματα του λαού. Τι είναι όμως ο λαός; Είναι μια αφηρημένη έννοια; Κάθε άλλο. Ο λαός αποτελείται από όλους μας, από εμένα, από εσένα που διαβάζεις το κείμενο αυτό, από τον άλλον που δεν το διαβάζει, από τον γείτονα, τον δημότη, τον πολίτη, όλους τέλος πάντων. Αλλά για να μπορούμε να διεκδικούμε δικαιώματα και να καμαρώνουμε τους πολιτικούς που παρουσιάζονται έτοιμοι να μονομαχήσουν για πάρτη μας, θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να αποδείξουμε ότι είμαστε άξιοι γι’ αυτό. Διερωτώμαι. Μήπως είμαστε κι εμείς οι πολίτες ένα είδος πολιτικών, που υποσχόμαστε πολλά, αλλά κάνουμε πολύ λίγα; Παίρνω μόνο μια μικρή πτυχή δραστηριότητας που μας αφορά όλους. Τον σεβασμό του περιβάλλοντος.

Διάβαζα προχτές στη «Σ» την κραυγή αγωνίας του Δημάρχου Έγκωμης Ζαχαρία Κυριάκου, εκ μέρους όλων των Δήμων της μείζονος Λευκωσίας, για την εγκληματική συμπεριφορά δημοτών, που πετάνε σε ανοικτούς χώρους ό,τι σκουπίδι φανταστεί κανένας, γεμίζοντας τις πόλεις με «μικρούς Κοτσιάτες». Δεν λέω ότι το κάνουν όλοι, αλλά το κάνουν πολλοί. Και το κάνουν συνειδητά. Αυτοί, λοιπόν, οι πολίτες, που είναι έτοιμοι να ριχτούν στον καβγά για να υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους, δεν μπορούν να θεωρούνται σωστοί δημότες ούτε και σωστοί πολίτες. Στην πραγματικότητα, είναι ασυνείδητοι και ανεύθυνοι πολίτες. Που το μόνο που τους ταιριάζει είναι να μαζεύουν οι Δήμοι όσα σκουπίδια απορρίπτουν εκείνοι σε ανοικτούς χώρους και να τα σιωνώννουν μπροστά στην πόρτα του σπιτιού τους!
ΜΠΟΞΕΡ