ΑΝΑΦΑΝΔΟΝ

Έστω και την υστάτη...
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η τραγική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα είναι εν πολλοίς απότοκο της ανάλγητης, άκαμπτης και λανθασμένης πολιτικής των ισχυρών εταίρων και ειδικότερα της Γερμανίας. Αλλά δεν μπορούμε να παραγνωρίζουμε τα μεγάλα λάθη που έγιναν και από ελληνικής πλευράς, με αποτέλεσμα να έχουμε αυτήν τη στιγμή την τέλεια θύελλα. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός διαμαρτύρεται ότι τον εκβιάζουν οι θεσμοί. Ναι, αλλά, αν βρέθηκε υπό εκβιασμόν, ο ίδιος φταίει. Που έμεινε λίγες μέρες πριν από την εκπνοή του προγράμματος της χώρας να διαπραγματευθεί σοβαρά για μια συμφωνία. Αφού πέρασαν πέντε μήνες υποτιθέμενων διαπραγματεύσεων, βγήκε ο ίδιος μόλις στις 16 Ιουνίου να δηλώσει ότι «η πραγματική διαπραγμάτευση τώρα αρχίζει»! Έτσι έβαλε τον εαυτό του, δηλαδή τη χώρα, σε μια παγίδα ασφυκτικών χρονοδιαγραμμάτων χωρίς λόγο, έχοντας ήδη σπαταλήσει πολύτιμο χρόνο σε βαρουφικές κωμικές παραστάσεις ενώπιον των εταίρων.

Ο κ. Τσίπρας, χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο και χωρίς να μελετήσει όλες τις παραμέτρους των ενεργειών του, αποφάσισε να τα βάλει με την «ωμή ισχύ» του ευρωπαϊκού κατεστημένου, έχοντας τις ίδιες αυταπάτες που είχε ο Δον Κιχώτης όταν έκανε τις επιθέσεις του εναντίον των ανεμομύλων. Την ώρα που γραφόταν το κείμενο αυτό μεταδόθηκαν πληροφορίες ότι υπουργοί της ελληνικής Κυβέρνησης πίεζαν τον κ. Τσίπρα να δεχθεί τη νέα πρόταση που υπέβαλε την υστάτη ο Γιούνκερ, ώστε να αποφευχθεί η κατάρρευση της χώρας. Μακάρι να απαντήσει θετικά ο Πρωθυπουργός, για να ανοίξει ένα παράθυρο ελπίδας. Σε διαφορετική περίπτωση, εκτός από τις τράπεζες, ίσως να δούμε να κλείνει πλέον και η χώρα...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
Υπάρχει και η άλλη διάσταση
Διερωτώμαι, εκείνοι που οδηγούν την Ελλάδα σε νέες περιπέτειες, μήπως έκατσαν να υπολογίσουν και τις αρνητικές εθνικές συνέπειες από μια έξοδο της χώρας από το ευρώ και ίσως και από την Ευρωπαϊκή Ένωση; Τι θα κάνει μια Ελλάδα απομονωμένη από τους φυσικούς της συμμάχους, χρεοκοπημένη και αδύναμη, απέναντι σε μια πανίσχυρη Τουρκία, που ίσως βρει την ευκαιρία που αναζητούσε για να εφαρμόσει τα άνομα σχέδιά της;

Αλλά και απέναντι σε μοχθηρούς βαλκανικούς γείτονες, όπως η Αλβανία και τα Σκόπια; Α, τώρα που ανέφερα την Αλβανία, θυμήθηκα τη δραματική δήλωση που έκανε προχθές ο Πύρρος Δήμας: «Εγώ πράγματι μεγάλωσα στην Αλβανία. Και επειδή έζησα ό,τι γινόταν εκεί, αρνούμαι την αλβανοποίηση στην οποία οδηγείται η ελληνική κοινωνία. Αρνούμαι τα παιδιά μας να στέκονται σε ουρές για 1 κιλό τυρί ή 10 αβγά ή 60 γραμμάρια κιμά (αμφιβόλου προελεύσεως) κάθε μήνα με ένα κουπόνι στο χέρι, όπως στάθηκα εγώ». Ναι, Πύρρο. Εσύ, που μεγάλωσες στην Αλβανία, έκανες την Ελλάδα υπερήφανη. Κάποιοι, δυστυχώς, ίσως την οδηγήσουν στον τέλειο εξευτελισμό και στην αλβανοποίηση...
ΜΠΟΞΕΡ
Ναι, τον... πεθυμήσαμε
Ο Δημήτρης Χριστόφιας ξανακτύπησε. Σε συνέντευξή του στη «Σημερινή», είπε ότι νιώθει δικαιωμένος, γιατί όσα έλεγε τότε επιβεβαιώνονται και ότι ο κόσμος το αντιλαμβάνεται. Μάλιστα, δεν δίστασε να περιγράψει περιστατικά κατά τα οποία κόσμος τον σταματάει στο δρόμο και τον συγχαίρει για όσα έλεγε και τα οποία σήμερα «βγαίνουν αληθινά». Και προχωρεί και ένα βήμα παρακάτω, υποστηρίζοντας πως ο κόσμος τον ψάχνει. «Το είχα πει κιόλας. Είχα το θράσος τότε να πω ότι, όταν θα φύγουμε, θα μας ψάχνουν. Δυστυχώς επαληθεύτηκα». Διερωτώμαι αν αξίζει πια να ασχολείται κανένας με τον τέως Πρόεδρο και όσα λέει κατά καιρούς. Αλλά επειδή οι δηλώσεις του αποτελούν πρόκληση για τη νοημοσύνη μας, δεν μπορούν να μείνουν ασχολίαστες.

Δεν ξέρω ποιοι τον νοσταλγούν και ποιοι τον ψάχνουν (προφανώς θεωρούν ότι ήταν ο καλύτερος Πρόεδρος που είχαμε ποτέ), αλλά ας απαντήσει ο ίδιος στον εαυτό του το εξής απλό ερώτημα: Αν όντως όσα είχε κάνει και όσα είχε πει κατά την προεδρία του επιβεβαιώνονται ως ορθά και ότι δικαιώνουν την πολιτική του, γιατί δεν υπέβαλε υποψηφιότητα για μια δεύτερη θητεία, ώστε να μη χρειάζεται να τον βρίσκει στον δρόμο ο «απλός άνθρωπος» και να του λέει, «Δημήτρη μου, ελάλες μας το αλλά εν τζι επιστέφκαμεν, ότι εν να σε γυρέφκουμε και η ζωή εν να σε δικαιώσει». Και αφού απαντήσει στο ερώτημα αυτό, ελπίζω να μην κάνει άλλες ανάλογες δηλώσεις. Ιδιαίτερα καθώς σε λίγες μέρες συμπληρώνονται τέσσερα ακριβώς χρόνια από την τραγωδία στο Μαρί...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
Πικρές αλήθειες από τον Ρέντσι
Οι Ιταλοί ήταν από τους λίγους εταίρους που προσπαθούσαν να κατανοήσουν την πολιτική Τσίπρα. Τώρα και αυτοί εκνευρίστηκαν. Ιδού τι δήλωσε ο Ιταλός Πρωθυπουργός Ρέντσι, μετά την κατάρρευση των διαπραγματεύσεων και το ελληνικό δημοψήφισμα: «Τις διαπραγματεύσεις τις διέκοψε ο Βαρουφάκης, δυστυχώς. Αλλά το πρόβλημα δεν είναι ποιος λάθεψε πρώτος, δεν είμαστε στο νηπιαγωγείο. Διαφορετικά δεν υπάρχει μια κοινότητα. Εμείς προχωρήσαμε στη μεταρρύθμιση των συντάξεων. Αλλά δεν καταργήσαμε τις πρόωρες συνταξιοδοτήσεις στους Ιταλούς για να τις δώσουμε στους Έλληνες. Εμείς προχωρήσαμε σε μεταρρύθμιση του εργασιακού, αλλά δεν σημαίνει ότι με τα χρήματά μας κάποιοι Έλληνες εφοπλιστές μπορούν να συνεχίσουν να μην πληρώνουν τους φόρους».
Ο Ρέντσι διερωτάται, «αν δεν ισχύσουν πλέον οι κανόνες, τι θα συμβεί στην Ισπανία τον Οκτώβριο και στη Γαλλία σε ενάμιση χρόνο; Μπορεί να ζητά κανείς ευελιξία σεβόμενος τους κανόνες. Το να νομίζεις, όμως, ότι είσαι ο πιο πονηρός από όλους και το να μη σέβεσαι τους κανόνες, είναι κάτι το διαφορετικό. Εμείς θέλουμε να σώσουμε την Ελλάδα, αλλά πρέπει να το θέλουν και οι Έλληνες, διαφορετικά δεν μπορεί να γίνει». Απορία: Οι Έλληνες -και εννοούμε την ηγεσία τους- θέλουν να σωθούν; Οι ξερομαγκιές, στο τέλος, καταντούν οδυνηρό μπούμερανγκ.
Σ.Ι.
Μια απορία όλων των Ελλήνων
Έχουμε μια απορία, που είναι απορία όλων των σκεπτόμενων Ελλήνων, που παρατηρούν με αγωνία την Ελλάδα μας να οδηγείται κατά κρημνόν: Το βράδυ της Παρασκευής οι δανειστές και η ελληνική αντιπροσωπία βρίσκονταν στα πρόθυρα συμφωνίας και, σύμφωνα με δημοσιεύματα, είχαν συμφωνήσει για το συνταξιοδοτικό και τον ΦΠΑ. Γιατί, λοιπόν, ο Έλληνας Πρωθυπουργός τα έσπασε και ανακοίνωσε δημοψήφισμα που, υπό τις σημερινές περιστάσεις, πέραν του αντισυνταγματικού, είναι και άνευ αντικειμένου, αφού οι προτάσεις των δανειστών δεν ήταν οι τελικές, ήταν υπό διαπραγμάτευση και ήδη άλλαξαν;
Τι φοβήθηκε ο Αλ. Τσίπρας; Ότι θα εκατηγορείτο ότι παρασπόνδησε από τις δεσμεύσεις του; Ότι έγινε... μνημονιακός; Πιστεύει, λέγει, στη δημοκρατία. Καλά, οι άλλοι ηγέτες της ΕΕ είναι... φασίστες; Έπρεπε να αποδείξει στους ακραίους Συριζαίους των καταλήψεων, των Εξαρχείων και της δραχμής ότι είναι πιο... αριστερός από αυτούς και δεν υποκύπτει σε... τελεσίγραφα; Πού είδε το τελεσίγραφο; Γιατί ο Τσίπρας ζητά από τους Έλληνες ένα «όχι» σε ένα θέμα που δεν υπάρχει πλέον; Δεν θέλουμε να θητεύσουμε σε θεωρίες συνωμοσίας, αλλά, μήπως ο τελικός στόχος του συνονθυλεύματος ΣΥΡΙΖΑ είναι η σχεδιασμένη έξοδος της Ελλάδος από την Ευρωζώνη και την ΕΕ, και η επιστροφή στη δραχμή; Δηλαδή η καταστροφή της χώρας, θυσία στο βωμό αριστερών ιδεοληψιών;
Σ.Ι.
Η Ελλάδα μας να μην αυτοκτονήσει
Θα συμφωνήσουμε με τη δραματική έκκληση του Προέδρου της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. Απευθυνόμενος στους Έλληνες πολίτες, επισήμανε: «Θα ήθελα να ζητήσω από τον ελληνικό λαό να ψηφίσει 'ναι', ανεξάρτητα από το ερώτημα που θα τεθεί υπ' όψιν τους» είπε και πρόσθεσε ότι η πόρτα για συζητήσεις με την ελληνική κυβέρνηση είναι ανοικτή. «Ένα 'όχι' θα σήμαινε ότι η Ελλάδα λέει 'όχι' στην Ευρώπη», σημείωσε, προσθέτοντας ότι λέει στον ελληνικό λαό πως δεν πρέπει να αυτοκτονήσει επειδή φοβάται τον θάνατο.
Ο πρόεδρος της Κομισιόν άφησε πολλές φορές να φανεί η ενόχλησή του για τις εξελίξεις -και ειδικά για τη στάση της ελληνικής πλευράς- λέγοντας μάλιστα πως νιώθει προδομένος. «Απογοητεύτηκα από την ελληνική κυβέρνηση σε πολιτικό επίπεδο αλλά και σε ανθρώπινο επίπεδο», είπε σε άλλο σημείο της συνέντευξής του. «Καμία δημοκρατία δεν αξίζει πάνω από κάποια άλλη, κάθε λαός είναι αυθύπαρκτος», πρόσθεσε, απαντώντας στο επιχείρημα της ελληνικής κυβέρνησης, περί εντολής από τον ελληνικό λαό να μην αποδεχθεί σκληρά μέτρα. Απορούμε: Ποιος παίζει πόκερ και νομίζει ότι θα κερδίσει σε βάρος του άλλου? Ελπίζουμε η Ελλάδα μας να μην αυτοκτονήσει, αλλά να ξαναρχίσει τις διαπραγματεύσεις. Η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στο ευρώ και στην Ευρώπη. Εκεί είναι το σπίτι της - και το δικό μας.
Σ.Ι.