Το τρένο της λύσης έχει ήδη αναχωρήσει

....αλλά δεν έχουμε επιβιβαστεί σ’ αυτό
Τις πλείστες φορές που γράφω ένα άρθρο, αρχίζω λέγοντας ότι ουδείς γνωρίζει την έκβαση των συνομιλιών και των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό. Αυτή τη φορά, όμως, ουδείς δεν μπορεί να πει ότι δεν γνωρίζει ότι δυστυχώς το τρένο έχει αναχωρήσει και στη διαδρομή της λύσης δεν έχουμε επιβιβαστεί, ούτε εμείς αλλά ούτε και οι Τ/κ.

Δυστυχώς, οδεύουμε προς το τέλος μιας καθ’ όλα λανθασμένης διαδικασίας, την οποία δεν άρχισε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης, αλλά κι ο μακαριστός Τάσσος Παπαδόπουλος αμέσως μετά την ανάληψη των καθηκόντων του στην ιστορική εκείνη συνάντηση στη Νέα Υόρκη, όπου συμφωνήθηκε ανάμεσα στα ενδιαφερόμενα μέρη και τα Η.Ε. η διαδικασία που θα ακολουθείτο με σκοπό την επίτευξη συμφωνίας.

Αναφέρομαι σε διαδικασία και όχι στη μορφή της λύσης, η οποία μέχρι και σήμερα ήταν η Δ.Δ.Ο. Μέχρι σήμερα, διότι ουδείς νοήμων άνθρωπος μπορεί να πιστέψει πλέον ότι, αν οι δυο συγκεκριμένοι ηγέτες Αναστασιάδης και Ακιντζί αποτύχουν, είναι δυνατόν να επανέλθει στο άμεσο μέλλον η δυνατότητα εξεύρεσης λύσης στη βάση της Δ.Δ.Ο. Στην ουσία καμιά από τις λύσεις που έχουν κατά νουν οι Ε/κ δεν θα είναι εφικτή.

Άρα έκτος από την κατάρρευση, λαμβάνει τέλος και η καταστροφική διαδικασία που συνεφωνήθη τότε και για την οποία σίγουρα η ιστορία δεν θα χαριστεί. Είχαμε πρώτα την καθ' όλα λανθασμένη απόφαση των δύο δημοψηφισμάτων, όπου και μετά από συμφωνημένη λύση ακόμα δεν θα ήταν τόσο εύκολο να προκύψουν. Βέβαια, συνεφωνήθη η επίσης καταστροφική επιδιαιτησία με τα γνωστά αποτελέσματα.

Αξίζει να υπενθυμίσουμε στον κυπριακό λαό ότι το σχέδιο που θα συζητούσαν οι δύο πλευρές ήταν το σχέδιο Ανάν. Δόθηκε η ευκαιρία στον μακαριστό Τάσσο να γλιστρήσει από τις συνομιλίες, όταν ο Ντενκτάς άρχισε να θέτει νέα στοιχεία πέραν των παραμέτρων του σχεδίου Ανάν, κάτι που δεν έπραξε και παρά το γεγονός ότι κατηγορούσε δημόσια τον Τ/κ ηγέτη, αλλά άφησε να οδηγηθεί η όλη διαδικασία σε κατάρρευση.

Η επιδιαιτησία επέφερε αλλαγές στο σχέδιο, καθιστώντας το ετεροβαρές και ο λαός θα έπρεπε να πει «όχι», κάτι που έπραξε. Εύχομαι να μη φτάσουμε κάποια μέρα να αναπολούμε και αυτό το σχέδιο Ανάν ακόμα. Στη συνέχεια είχαμε την προεδρία του Δ. Χριστόφια, ο οποίος μας απήλλαξε μεν από την επιδιαιτησία, μας φόρτωσε όμως με κάτι άλλο, που τώρα βρίσκουμε μπροστά μας, κάτι για το όποιο έχω μιλήσει και έχω γράψει και σε παλαιότερά μου άρθρα. Δόθηκε «τάχα» η δυνατότητα στους Κυπρίους να αναζητήσουν οι ίδιοι, δήθεν, τη λύση μεταξύ τους.

«ΛΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΥΠΡΙΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΥΠΡΙΟΥΣ». Ένας μεγάλος μύθος κατά την άποψή μου, διότι δυστυχώς τις τύχες μας τις ορίζουν άλλοι, υπάρχουν πολλοί άλλοι παίκτες στο δύσκολο αυτό παιχνίδι. Ο Τ/κ ηγέτης άρχισε ήδη να κάνει χρήση της ανόητης αυτής και καταστροφικής αποδοχής, χωρίς καν να φτάσουμε σε ένα «όχι» ενός δημοψηφίσματος.
Εκμεταλλευόμενος μια αχρείαστη ενέργεια της Βουλής, εγκατέλειψε τις συνομιλίες, εκτοξεύοντας βέβαια και διάφορες απειλές που απορρέουν από την ισχύ της Τουρκίας, λέγοντας ότι αν δεν εξευρεθεί λύση τώρα, θα πάμε στη λύση των δύο κρατών. Θα λέει στη συνέχεια προς τον διεθνή παράγοντα ότι προσπαθήσαμε και δεν τα βρήκαμε και ο καθένας θα τραβήξει τον δρόμο του. Αυτά είναι τα αποτελέσματα και απότοκα των συμφωνιών των δυο προαναφερθέντων Προέδρων.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, παρά το γεγονός ότι έκανε όντως τιτάνιες και ειλικρινείς προσπάθειες για την επίτευξη λύσης, εν τούτοις κατά την άποψή μου, χρεώνεται με την πρώτη συνάντηση στο Μον Πελεραν, αφού αποδείχτηκε περίτρανα στη συνέχεια, ότι οι όροι που εξ αρχής είχε θέσει για να πραγματοποιηθεί μια τέτοια συνάντηση δεν είχαν ικανοποιηθεί. Η γάγγραινα της αλλαγής πλεύσης εξαιτίας και αυτών των προεδρικών εκλογών θα αφήσει και αυτή το στίγμα της στην ιστορία.
Διαβάζοντας τις θέσεις πιθανών υποψηφίων πρόεδρων, μού προκαλείται ανατριχίλα. Θέλουν, λένε, να εκλεγεί Πρόεδρος που θα αλλάξει τη βάση για προσπάθεια επίτευξης λύσης. Το συμπέρασμα είναι ξεκάθαρο. Δεν επιθυμούν λύση. Διότι αν σήμερα έχει καταστεί τόσο δύσκολο μέχρι αδύνατον να επιστρέφονται εδάφη σε βαθμό που να ικανοποιούν τη δική μας πλευρά, πώς αυτό θα μπορεί να είναι εφικτό μέσα από μια νέα βάση και νέα προσέγγιση και σίγουρα μετά από πολλά χρόνια και αν υπάρχει λογικός άνθρωπος που πιστεύει ότι μπορεί να φτάσουμε ποτέ στη λύση ενός πραγματικού ενιαίου κράτους?

Δυστυχώς, χίλιες φορές δυστυχώς, αποτυγχάνουμε παταγωδώς να φτάσουμε σε έναν στόχο που πριν από ελάχιστο χρόνο φάνταζε εφικτός και θα επανένωνε την πατρίδα μας. Δυστυχώς και για τους Τ/κ που σιγά σιγά, χρησιμοποιώντας τα ταξιδιωτικά έγγραφα που τους εκδώσαμε (κακώς κατά την άποψή μου, με τον τρόπο που έγινε), θα εγκαταλείψουν την Κύπρο και θα καταστεί το κατεχόμενο μέρος ένα βαθύ ισλαμικό κράτος.

Τις δικές μας περιουσίες θα τις χαρίσουμε στην Τουρκία, είτε πουλώντας τες όσοι μπορούν όσα όσα, και για όσους δεν έχουν ουσιαστική αξία θα τις ξεχάσουν. Αβέβαιο τι θα απογίνει το ελεύθερο μέρος, χωρίς όμως να υπάρχουν καλοί οιωνοί .Τα ερωτήματα που τίθενται πλέον είναι εύλογα. Θα συνεχιστεί το παραμύθι από τους πολιτικούς ότι θα συνεχίσουμε τον αγώνα για την εξεύρεση μια δίκαιης και λειτουργικής λύσης στο εθνικό μας πρόβλημα? Θα συνεχίσει η διασπάθιση του δημοσίου χρήματος στη δήθεν προβολή του εθνικού μας προβλήματος? Θα συνεχίσουν τα συνθήματα και οι πύρινοι λόγοι από τους πολιτικούς?

Θα υπάρχει κόσμος που θα πιστεύει πλέον σε λύση? Που θα πιστεύει στα κούφια συνθήματα των πολιτικών αλλά και συγκεκριμένων ρασοφόρων? Θα υπάρχουν ξένες χώρες που θα μας στηρίζουν πλέον? Αντιπαρέρχομαι, βέβαια, και όλων των ανόητων και επικίνδυνων που πιστεύουν ότι μπορούμε να κάνουμε και πόλεμο ακόμα και πιστεύουν ότι κάποιοι άλλοι θα έρθουν και θα σκοτωθούν για μας.

Μην ακούσω, λοιπόν, πολιτικό και ρασοφόρο να ξεστομίζει τέτοιες μπούρδες και παραμυθιάσματα περί συνέχισης του αγώνα για λύση γιατί υπόσχομαι ότι θα γίνει ο χαμός όπου και να 'ναι. Το τρένο της λύσης έχει αναχωρήσει κι ο επόμενος σταθμός είναι πάρα μα πάρα πολύ μακριά.
ΦΑΝΟΣ ΛΕΒΕΝΤΗΣ
Γ.Γ. ΠΑ.Σ.Ι.Κ.Α και Μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου του ΔΗΣΥ