Στο… έλαιος των ραδιοτηλεοπτικών καναλιών

Πριν από μερικές ημέρες παρακολουθούσα το Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων μεγάλου παγκύπριου τηλεοπτικού σταθμού.

Πρώτος τίτλος (γραπτός) στις ειδήσεις «Στο έλαιος των βροχών η Κύπρος».

Ο... ένοχος εδώ προφανώς σύγχυσε το έλεος με την… ελαία ή το… ελαιόλαδο!!!

Περίμενα λίγο μήπως κάποιος… διορθωτής / παραγωγός του Σταθμού παρέμβει για να διορθώσει το ορθογραφικό λάθος, αλλά ματαίως.

Για να μην παρεξηγηθώ ότι ασκώ δημόσια κριτική σε συγκεκριμένο κανάλι, το οποίο δεν κατονομάζω για λόγους δεοντολογίας, θα καταγράψω τα πιο κάτω, ως ένα μόνο ελάχιστο δείγμα της κακοποίησης και της περιφρόνησης της μητρικής μας γλώσσας, του αναλφαβητισμού και της επιπολαιότητας που μας μαστίζει.

1. «Τις δέοντες ενέργειες» ………… 2/5/2019
2. «Ουδέν λόγος υπάρχει» ……… 22/4/2019
3. «Το πανηγυρικόν της ημέρας» ……..29/10/2019

Θα μπορούσα να παραθέσω και πληθώραν άλλων «μαργαριταριών», γραπτών και προφορικών, με τα οποία «κοσμούνται» οι τηλεοπτικές παραγωγές μας σε όλα τα κανάλια και σε όλες τις εκπομπές, αλλά τούτο δεν είναι σκοπός του παρόντος άρθρου μου.

Με το σημείωμά μου αυτό θα επιχειρήσω να καταδείξω τη γλωσσική πενία που μαστίζει, όχι μόνο τους δημοσιογράφους και τους ασχολούμενους με τα ΜΜΕ (τηλεόραση, ραδιόφωνο, εφημερίδες), αλλά γενικότερα και τον λαό μας ως σύνολο, σε σημείο που θα πρέπει να τύχει ευρύτερης μελέτης και έρευνας από όλους τους αρμόδιους: Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, Αρχή Ραδιοτηλεόρασης, Ένωση Συντακτών Κύπρου, Οργανώσεις Λογοτεχνών, Πολιτιστικά Σωματεία κ.ά..

Είναι προφανές ότι ένας από τους λόγους που δημιουργείται αυτό το γλωσσικό «αλαλούμ» είναι η σύγχυση μεταξύ ελληνικής γλώσσας και κυπριακής διαλέκτου.

Πρέπει να κατανοήσουμε, να αποδεχτούμε και να εφαρμόσουμε απαρέγκλιτα την αρχή ότι ο δημόσιος διάλογος και ο γραπτός λόγος θα διεξάγονται στην καθομιλουμένη Ελληνική και η διατήρηση της κυπριακής διαλέκτου θα επιτυγχάνεται μέσα από τον καθημερινό μας διάλογο, τακτική που εφαρμόζεται με επιτυχία εδώ και δεκαετίες.

Το να προσπαθούμε να «εισαγάγουμε» την κυπριακή διάλεκτο στον γραπτό λόγο ή στον δημόσιο διάλογο, το μόνο που επιτυγχάνουμε είναι να αποτύχουμε και στα δύο!

Πιστεύω ακράδαντα ότι ο ρόλος και η αποστολή των ΜΜΕ και ιδιαίτερα των ραδιοτηλεοπτικών καναλιών είναι καθοριστικά για την καλλιέργεια της γλωσσικής επιμόρφωσης και κουλτούρας του λαού μας προς την κατεύθυνση τόσο της προστασίας της ελληνικής γλώσσας από τις γλωσσικές… διολισθήσεις, όσο και της διατήρησης της τοπικής μας διαλέκτου και της χρησιμοποίησής της εκεί και όπου χρειάζεται.

Το να λαϊκίζουμε από το πρωί μέχρι το βράδυ ανταλλάζοντας ανούσιους διαλόγους σε γλώσσα πεζοδρομίου με τους ακροατές των ραδιοφωνικών εκπομπών και να «εκπονούμε» τηλεοπτικές εκπομπές της δεκάρας για να προβάλουμε -δήθεν- την κυπριακή μας κουλτούρα, το μόνο που επιτυγχάνουμε είναι η οπισθοδρόμηση στα ήθη και τα έθιμα του λαού μας, ο εκβαρβαρισμός της κυπριακής διαλέκτου, η καλλιέργεια μιας αχρείαστης και επιζήμιας αντιπαράθεσης μεταξύ της ελληνικής γλώσσας και της κυπριακής τοπολαλιάς και η επιβολή μιας γλωσσικής και πνευματικής φτώχιας, που δεν μας τιμά ούτε ως Κύπριους ούτε ως κομμάτι του ευρύτερου Ελληνισμού.

Εκτός και αν «μέσα στη θλίψη της απέραντης μετριότητας, που μας πνίγει από παντού…», κατά τον στίχο του Οδυσσέα Ελύτη, οι επισημάνσεις μου αυτές είναι ασήμαντες λεπτομέρειες, που απασχολούν μόνο τους γραφικούς και επίμονους εραστές μιας άλλης εποχής.

Ας έχουμε τούτο πάντα υπ’ όψιν: Η γλωσσική αλλοτρίωση, η πνευματική πενία και η πολιτιστική φθορά είναι πάντα τα προοίμια και οι οιωνοί μιας ευρύτερης χρεοκοπίας και τα χαρακτηριστικά της κατάρρευσης λαών και πολιτισμών.

Και η κυπριακή κοινωνία παρουσιάζει δυστυχώς ολοένα και περισσότερο τα χαρακτηριστικά αυτά.

Όσοι θεωρούν ότι η αποξένωσή μας από τον απέραντο ελληνικό γλωσσικό πλούτο και η απομάκρυνσή μας από τις κατακτήσεις και τα επιτεύγματα του ελληνικού πνεύματος και η υποκατάστασή τους με την υφέρπουσα νεοκυπριακή υποκουλτούρα θα μας φέρει πιο κοντά στους Τ/κ συμπατριώτες μας και εγγύτερα προς την επίλυση του κυπριακού προβλήματος, πλανώνται πλάνην οικτράν.

Το μόνο που μπορούν να καταφέρουν είναι η πνευματική μας μιζέρια, η πολιτιστική μας αλλοτρίωση και ο συντομότερος αφανισμός μας.