Η... παροιμιώδης απόφαση της ΕΕ

Οι κυπριακές παροιμίες, με τη θυμοσοφία τους, την ευστοχία τους και τη γλαφυρότητά τους, είναι ιδανικές για να περιγράψουν μια κατάσταση. Γι’ αυτό σήμερα επέλεξα να σχολιάσω με παροιμίες τη στάση των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά την πρόσφατη σύνοδό τους, όπου έκαναν έναν μεγαλοπρεπή τεμενά στον σουλτάνο:

*Για το ότι μας απογοήτευσαν πλήρως οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, ταιριάζει γάντι η παροιμία: «Καλός καλός ο σιοίρος μας τζι εξέβην χαλαζιάρης».

*Για το ότι επέδειξαν αδιαφορία στα παράπονα της Ελλάδας και της Κύπρου κατά της Τουρκίας, επιλέγω την παροιμία: «Ξένος πισινός, σιήλιες ττοππουζιές».

*Το ότι για μιαν ακόμα φορά η ΕΕ δεν υπερασπίστηκε τα μέλη της από τις τουρκικές επιβουλές, απεικονίζεται στην παροιμία: «Θεέ μου, γλέπε με που τους φίλους μου τζι εγιώ γλέπουμαι που τους οχτρούς μου».

*Η απόφαση της συνόδου, που ενθαρρύνει τον Ερντογάν να συνεχίσει την επιθετική του δράση, βρίσκει την έκφρασή της στην παροιμία: «Δώσ’ του χωρκάτη θάρρος, να μπει με τες ποΐνες μεσ’ στο κρεβάτιν».

*Για το ότι έδωσαν νέο περιθώριο στον σουλτάνο, μέχρι τον Μάρτιο, υπάρχει, βεβαίως, και η σχετική παροιμία: «Κάτσε γάρε ψόφα, ώσπου να φκει τσιαΐριν».

*Για την καθοριστική στάση της Άγκελα Μέρκελ κατά τη σύνοδο, ταιριάζει η παροιμία: «Ο παπάς κρατεί τ’ ασσιήν τζι η παπαδκιά τ’ ασκόδημμαν». Όπου «παπάς» ο Μακρόν και «παπαδκιά» η Μέρκελ, η οποία κρατεί σφιχτά το ασκόδημμαν των κυρώσεων και δεν τους επιτρέπει να εξέλθουν του ασκού.

*Για το ότι οι υπόλοιποι ηγέτες υπέκυψαν τελικά στη θέληση της Μέρκελ, η πιο εύγλωττη παροιμία είναι η εξής: «Κατύσιη του σπιθκιού που κράζει η όρνιθα τζιαι σιωπά ο πετεινός»...

ΜΠΟΞΕΡ