Θλιμμένα Χριστούγεννα

Τι Χριστούγεννα κι αυτά, Θεέ μου! Τα γιορτάσαμε με διάθεση Μεγάλης Παρασκευής. Το χριστουγεννιάτικο δέντρο φάνταζε πιο μελαγχολικό από ποτέ. Τα jingle bells ακούγονταν θλιμμένα. Και τα μελομακάρονα έμοιαζαν πικρομακάρονα...

Στην εκκλησία, η έγνοια του κάθε πιστού δεν ήταν τόσο να παρακολουθεί τις χριστουγεννιάτικες υμνωδίες, όσο να παρακολουθεί τον διπλανό του, μπας και ξεφύγει από τα τρία επί τρία τετραγωνικά μέτρα που του αναλογούσαν...

Στις οικογενειακές συγκεντρώσεις καταγράφηκε σοβαρό πρόβλημα. Οι πολυμελείς οικογένειες έπρεπε να πάρουν τη διλημματική απόφαση ποιους να αφήσουν έξω, πέρα από τα επιτρεπόμενα δέκα άτομα ανά κατοικία. Τι έπρεπε να κάνουν; Να ρίξουν κλήρο; Σε κάποια οικογένεια αναγκάστηκαν να γιορτάσουν χωρίς τον έναν τους γιο, κι ο πάτερ φαμίλιας ακούστηκε να λέει, με δόση πικρού χιούμορ: «Φέτος εκάμαμεν ρεβεγιόν χωρίς τον... γιον»! Υπομονή, παιδιά. Του χρόνου θα κάνετε ρεβεγιόν και με τον γιον και με την παρουσία όλων των... σογιών.

Όλα είναι τόσο διαφορετικά φέτος. Ο κορωνοϊός έδιωξε μέχρι και τους... Καλικάντζαρους!

Πληροφορίες της στήλης αναφέρουν ότι κατά τη συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας με τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο, όταν ο Μακαριότατος εισηγήθηκε να ανοίξουν οι εκκλησίες για τους πιστούς, ο Πρόεδρος είπε:

- Περιμένετε λίγο, Μακαριότατε. Πρέπει να δούμε και τι λέει ο Πέτρος.

- Ο Πέτρος Καραγιάννης;

- Όχι. Ο... Άγιος Πέτρος. Ήδη του έχουμε στείλει αρκετούς εκεί πάνω από την Κύπρο!

Η πιο ταιριαστή ευχή, αυτά τα αλλόκοτα Χριστούγεννα, είναι η εξής: «Ευχόμαστε τα επόμενα Χριστούγεννα να τα γιορτάσουμε σαν... Χριστούγεννα»!

Σε κάποιον ευχήθηκαν «Καλά Χριστούγεννα και ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος» και απάντησε: «Καλά, εντάξει. Ο καινούργιος χρόνος θα είναι ευτυχισμένος. Εμείς, όμως;».

ΜΠΟΞΕΡ