«Μέχρι και το τελευταίο τετραγωνικό μέτρο»

Του άνοιξε την όρεξη, του Τατάρ, το... πικ-νικ στη σκλαβωμένη Αμμόχωστο. Θέλει να προχωρήσει και στο κυρίως «γεύμα». Θα ανοίξει, λέει, τα Βαρώσια «μέχρι και το τελευταίο τετραγωνικό μέτρο». Και γιατί να μην το κάνει, αφού η δική μας πλευρά δεν έθεσε καν ως προϋπόθεση την ακύρωση της απόφασης του κατοχικού καθεστώτος για τα Βαρώσια, προκειμένου να προσέλθει στην πενταμερή που μαγειρεύει η μίσες Λουτ;

Προχώρησε, όμως, και σε κάτι άλλο ο Τατάρ. Ισχυρίστηκε ότι με την απόφαση για τα Βαρώσια «δημιουργήθηκε ένας μεγάλος ενθουσιασμός στην ελληνοκυπριακή πλευρά» και ότι ο αριθμός των αιτήσεων στη λεγόμενη «επιτροπή ακίνητης περιουσίας» έφτασε μέχρι στιγμής τις 300.

Οι φρούδες ελπίδες 46 χρόνων, οι ματαιωμένες προσδοκίες, οι κοροϊδίες, οι ψεύτικες υποσχέσεις, δημιούργησαν στους Αμμοχωστιανούς αισθήματα πικρίας, απογοήτευσης, απαισιοδοξίας για το μέλλον. Αυτό, βέβαια, δεν πρέπει να οδηγεί σε αποφάσεις που διευκολύνουν τα σχέδια της κατοχικής δύναμης. Είναι γεγονός ότι, μετά τις τελευταίες εξελίξεις, μπροστά σε κάθε πρόσφυγα της θαλασσοφίλητης πόλης ξεπηδάνε αμείλικτα ερωτήματα, στα οποία θα πρέπει να δοθούν άμεσες απαντήσεις, γιατί οι βάρβαροι μπήκαν ήδη στην πόλη. Τι απόφαση θα πάρει ο κάθε Βαρωσιώτης ατομικά; Θα προσφύγει στην «επιτροπή» για να πάρει κάποια εξευτελιστική αποζημίωση, χάνοντας και κάθε δικαίωμα επιστροφής; Θα επιστρέψει υπό το κατοχικό καθεστώς, σε μια πόλη που θα έχει μετατραπεί από Αμμόχωστος Βασιλεύουσα, σε Αμμόχωστο Σουλτανεύουσα; Και όταν εγκατασταθεί εκεί, να του πουν ότι η περιουσία του ανήκει στο Εβκάφ και να τον προσφυγοποιήσουν ξανά; Ή θα συνεχίσει να κρατά άσβεστη την ελπίδα για επιστροφή σε μια Αμμόχωστο ελεύθερη, όσο απόμακρο κι αν φαίνεται αυτό σήμερα;

Ο κάθε Αμμοχωστιανός ας πάρει την απόφασή του με οδηγό τη συνείδησή του.

ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ