«Φοβούνται ακόμη και να τηλεφωνήσουν»

Την 1η περασμένου Μαρτίου, δηλαδή πριν από ενάμιση περίπου μήνα, και όταν δεν είχε καν εμφανιστεί στην Κύπρο το πρώτο επιβεβαιωμένο κρούσμα κορωνοϊού, από αυτήν εδώ τη στήλη είχαμε γράψει προειδοποιητικά πως όταν αρχίσουν να καταγράφονται κρούσματα, πρέπει να φερθούμε όλοι ανθρωπιστικά και με συμπάθεια στους ανθρώπους που θα νοσήσουν και όχι να δημιουργήσουμε μικρές «Σπιναλόγκες» κοινωνικής απομόνωσης. Δυστυχώς, έστω και σε περιορισμένο βαθμό, αυτό παρατηρείται ήδη. Είναι χαρακτηριστικές οι δηλώσεις που έκαναν στο ΚΥΠΕ τρεις επαγγελματίες υγείας, που είχαν την ατυχία να νοσήσουν.

«Οι άλλοι με βλέπουν με άλλο μάτι. Είναι καχύποπτοι. Φοβούνται ακόμη και να τηλεφωνήσουν να με ρωτήσουν αν είμαι καλά, λες και θα μολυνθούν από το τηλέφωνο. Γενικά ο κόσμος δείχνει μιαν ανεξήγητη κακία με τη στάση του».

«Δεν μπορώ να καταλάβω πώς σκέφτεται ο κόσμος. Λες κι εμείς θέλαμε να νοσήσουμε με κορωνοϊό. Ήρθε και μας βρήκε στους χώρους εργασίας μας».

«Μας δακτυλοδείχνουν λες και κάναμε κανένα έγκλημα. Μας στήνουν στον τοίχο».

Αυτές είναι μερικές μόνο από τις γεμάτες παράπονο αναφορές των τριών επαγγελματιών υγείας. Ας σκεφτούμε για μια στιγμή ότι ο καθένας από εμάς θα μπορούσε να βρίσκεται στη θέση τους και δεν θα θέλαμε να μας συμπεριφέρονται ως να είμαστε ένοικοι της νήσου των λεπρών, της Σπιναλόγκας. Βέβαια, υπάρχουν και πολύ περισσότερες περιπτώσεις επίδειξης κοινωνικής αλληλεγγύης, αγάπης και στήριξης προς τα θύματα του κορωνοϊού. Ωστόσο και τα λίγα κρούσματα ρατσιστικής συμπεριφοράς είναι αρκετά για να δώσουν την εικόνα ενός κοινωνικού πισωγυρίσματος.

ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ