Πάσχα εν οίκω

Είντα τζιαιρούς εφτάσαμεν! Το πασχαλινό οικογενειακό γλέντι θα γίνει φέτος μέσω... τηλεδιάσκεψης.

Μην προσκαλέσετε στο πασχαλινό τραπέζι το συγγενολόι σας, όπως συνηθίζατε να κάνετε τα προηγούμενα χρόνια. Θα σας έρθει ακάλεστος (και ορεξάτος) και ο κορωνοϊός.

Όλα είναι μια ιδέα, παιδιά. Τι αρνί στη σούβλα, τι αρνί στο ταψί, τι αρνί κλέφτικο. Όλα το ίδιο είναι. Όπως λέει και ο σοφός λαός μας, «κουτσιά τζιαι κολοκάσιν, σ’ έναν τόπον εν να πάσιν»!

Και ένας σχετικός διάλογος:

-Κουμπάρε μου, έψησα οβελίαν τζιαι κοκορέτσιν. Να σου πέψω πεντέξι κομμάθκια να φάτε με την κουμέραν.

-Μα είνταλος εν να μου τα πέψεις, κουμπάρε; Είμαι τρία χιλιόμετρα μακριά.

-Άηστο πάνω μου, κουμπάρε. Θα σου τα πέψω με drone!

Με λίγη φαντασία, μπορούμε να δώσουμε και παραδοσιακό χρώμα στο Πάσχα μας. Για παράδειγμα, αν έχετε αυλή, μπορείτε να τηρήσετε και το έθιμο των παραδοσιακών παιγνιδιών της Λαμπρής, μόνο με την οικογένειά σας, εννοείται. Το λιγκρίν είναι ένα παιγνίδι που ενδείκνυται, καθώς οι παίκτες διατηρούν και μεγάλη απόσταση μεταξύ τους. Υπάρχουν, ωστόσο, και παιγνίδια που μπορείτε να τα παίξετε με τους γείτονες, αρκεί να υπάρχει χαμηλός φράκτης μεταξύ σας. Όπως είναι η διελκυστίνδα. Ρίχνετε το ένα μέρος του σχοινιού στον γείτονα, κρατάτε εσείς το άλλο, κι αρχίζετε να τραβάτε. Όλα μπορούν να προσαρμοσθούν στις νέες συνθήκες, ακόμα και τα πασχαλινά παιγνίδια. Εκτός από τον ζίζιρον, που απαγορεύεται αυστηρά, καθώς οι παίκτες έρχονται σε πολύ στενή επαφή.

Η πρωτόγνωρη κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει έχει συγχύσει και τον κόσμο, με όλα αυτά που ακούει από τις τηλεοράσεις. Δεν ξέρω αν αληθεύει, αλλά έμαθα ότι μια ηλικιωμένη κυρία τηλεφώνησε στο κέντρο πληροφοριών για τον κορωνοϊό και τους είπε:

-Συγγνώμην, να σας ρωτήσω κάτι; Φέτος στες φλαούνες μου μπορώ να βάλω τζιαι λλίην χλωροκίνην;

Κι εσείς, αγαπητέ μου, μην νευριάζετε που θα κάνετε Πάσχα στο σπίτι. Θυμηθείτε απλώς τα νεύρα που κάνατε πέρσι, όταν πέσατε στο καταραμένο εκείνο μποτιλιάρισμα κατά την επιστροφή από το χωριό. Χαλαρώστε, λοιπόν, και απολαύστε το οικιακόν Πάσχα.

-Χριστός Ανέστη!

-Αληθώς Ανέστη! Το επιβεβαίωσε... και ο κύριος Κωστρίκκης.

ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ