«Χρειάζομαι πυρομαχικά, όχι διαφυγή»

Ένας μη πολιτικός νεαρός Ουκρανός, πρώην ηθοποιός, εκεί που δεν τον υπολόγιζαν, άσχετο αν του άνοιξαν πόρτες Δυτικές χώρες, τελικά έφτυσε όλους τους δικούς μας κατάμουτρα, με το θάρρος του για υπεράσπιση της πατρίδας του, θύματος βάρβαρης και απάνθρωπης ρωσικής εισβολής (βλέπε πρότυπο τουρκικής στην ΚΔ 1974). Και ανάγκασε και τον υπόλοιπο κόσμο να σταθεί στο πλευρό του. 141 χώρες ψήφισαν στον ΟΗΕ καταδικάζοντας τη Ρωσία για την εισβολή της...

Όταν οι ΗΠΑ τού πρόσφεραν διαφυγή από την Ουκρανία, ο Ζελένσκι απάντησε:

«Χρειάζομαι πυρομαχικά, όχι διαφυγή» («I need ammunition not a ride»), ταπεινώνοντας και εκείνους που του έκαναν την «προσφορά».

Ο Βολοντιμίρ Ζελένσκι έκανε το παγκόσμιο να τον ακούσει. Να εκθέσει τη ρωσική επιθετικότητα και τα αντιδημοκρατικά σχέδιά της εις βάρος της κυριαρχίας της χώρας του, μέλους του ΟΗΕ. Τους ανελέητους βομβαρδισμούς και δολοφονίες αμάχου πληθυσμού, νοσοκομείων παίδων, με χιλιάδες παιδιά να βρίσκονται στα καταφύγια, κλέβοντας την αθώα τους ψυχή πριν ακόμα καταλάβουν τον κόσμο τους... Πέραν του 1 εκ. πολιτών της χώρας πρόσφυγες από τον φόβο των κατακτητών...

Πότε βγήκε ένας δικός μας ηγέτης, Πρόεδρος της ΚΔ από το βήμα του ΟΗΕ και της ΕΕ, του Συμβουλίου της Ευρώπης, στα διεθνή ΜΜΕ και να απαιτήσει τίμια και ξεκάθαρα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ της πατρίδας μας, ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ της πατρίδας μας από τα τουρκικά κατοχικά στρατεύματα και τις δύο βάρβαρες τουρκικές εισβολές; Δίχως γραμμένες ανούσιες ομιλίες και καλοπιάσματα του κατακτητή; Εκτός του να επαναλαμβάνει δουλοπρεπώς, υποτακτικά και με άκρατη εμετική διγλωσσία τη νομιμοποίηση των τετελεσμένων της κατοχικής Τουρκίας, με τη βρετανο-τουρκική «δι-κοινοτική, δι-ζωνική ομοσπονδία», την οποία δέχθηκε δίχως καμία λαϊκή εντολή ο Γ. Βασιλείου, το «χρήσιμο κεφάλαιο» των Βρετανών;

Φανούλα Αργυρού