Νέοι υποψήφιοι με παλιές νοοτροπίες
Οι πολίτες αναμένουν από τους πολιτικούς, και ειδικότερα από αυτούς που φιλοδοξούν να κυβερνήσουν τον τόπο, έναν άλλον πολιτικό πολιτισμό. Ανώτερο από αυτόν που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε όλα αυτά τα χρόνια και που συνέβαλε στην απαρέσκεια και την απαξίωση των πολιτικών από τους πολίτες. Δυστυχώς, φαινόμενα τού παλαιάς κοπής πολιτικού πολιτισμού κάνουν την εμφάνισή τους και σ’ αυτήν την εκλογική αναμέτρηση.
Ο νομικός Αχιλλέας Δημητριάδης, υποψήφιος Πρόεδρος, τηρούσε ομολογουμένως μέχρι τώρα μιαν αξιοπρεπή στάση και επεδείκνυε μιαν ήπια συμπεριφορά, άσχετα με το εάν συμφωνεί κάποιος με τις απόψεις του ή όχι, ιδιαίτερα στο Κυπριακό. Γι’ αυτό μας ξένισε η αντίδρασή του αμέσως μόλις πληροφορήθηκε ότι η Κεντρική Επιτροπή του ΑΚΕΛ επέλεξε ως υποψήφιο του κόμματος τον τέως διαπραγματευτή Ανδρέα Μαυρογιάννη και όχι τον ίδιο. Σημειώνεται ότι ο κ. Μαυρογιάννης εξασφάλισε το 60% των ψήφων των μελών της Κεντρικής Επιτροπής και ο κ. Δημητριάδης το 40%. Αμέσως μετά, ο Αχιλλέας, με τον βίαιο δυναμισμό που χαρακτήριζε τον... συνονόματό του, της «Ιλιάδας», εξεστράτευσε κατά του ανθυποψηφίου του, τον οποίο επεχείρησε να εμφανίσει ως χαρακτηριστικό παράδειγμα ενός «μη τίμιου κράτους». Ανέφερε, συγκεκριμένα, ότι βλέπει στον κ. Μαυρογιάννη δύο μισθούς, ως πρέσβης και ως διαπραγματευτής. «Για μένα δεν είναι τίμιο κράτος, κάποιος να έχει παράλογα προνόμια, όταν βλέπουμε την ακρίβεια να χτυπά τους συμπολίτες μας και να μην μπορούν να τα φέρουν βόλτα», είπε ο κ. Δημητριάδης με καθαρά... αριστερή διάθεση. Ο κ. Μαυρογιάννης απάντησε αμέσως, λέγοντας ότι εξουσιοδότησε τη Γενική Λογίστρια να δώσει στη δημοσιότητα όλα τα στοιχεία που αφορούν την εργοδότησή του από το Δημόσιο, για όλα τα χρόνια υπηρεσίας του, από το 1987, ενώ κάλεσε και τον Γενικό Ελεγκτή να προβεί σε σχετική έρευνα.
Τρέφαμε την κρυφή ελπίδα ότι αυτήν τη φορά θα αποφεύγαμε τη συνήθη μετατροπή του προεκλογικού σκηνικού σε ρωμαϊκή αρένα. Δυστυχώς, πέσαμε έξω. Και να φανταστείτε ότι έχουμε ακόμη δέκα μήνες μέχρι τις Προεδρικές...
ΜΠΟΞΕΡ
