Δεν χρειάζεται δεκανίκια ο Πρόεδρος, αλλά...
Ένα απροσδόκητο στιγμιότυπο συνέβη κατά την τελετή εορτασμού των 46 χρόνων του ΔΗΣΥ στην Πλατεία Ελευθερίας και την παρουσίαση του προγράμματος 100 πυλώνων του προεδρικού υποψηφίου του κόμματος, Αβέρωφ Νεοφύτου. Την ώρα που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης προσερχόταν στο βήμα για την προσφώνησή του, μέλη της προεδρικής φρουράς προσπάθησαν να τον υποβαστάσουν, αλλά ο ίδιος δεν δέχθηκε και στη συνέχεια σχολίασε ως εξής, χαριτολογώντας, το περιστατικό: «Γίνατε μάρτυρες της προσπάθειας δύο μελών της προεδρικής φρουράς να με υποβαστάξουν. Ούτε εγώ, ούτε ο ΔΗΣΥ χρειαζόμαστε δεκανίκια».
Πολύ ωραία! Μια χαρά τα καταφέρνει μόνος του ο Πρόεδρος, ο οποίος τρέχει από εκδήλωση σε εκδήλωση και από ευρωπαϊκή σύνοδο σε ευρωπαϊκή σύνοδο. Αλλά έρχονται (ή έχουν έρθει ήδη) δύσκολες στιγμές σε όλους τους τομείς και θα πρέπει να καταβάλει τεράστιες προσπάθειες για ν’ αντεπεξέλθει, καθώς όλοι περιμένουν από αυτόν να αντιμετωπίσει όλα τα σοβαρά προβλήματα που ταλανίζουν τον τόπο.
Στο θέμα του κατώτατου μισθού, εκεί που όλοι πίστευαν ότι η συμφωνία ήταν τελειωμένη με τους επιδέξιους χειρισμούς της αείμνηστης Ζέτας, υπήρξε οπισθοδρόμηση. Έτσι, ο κατώτατος πάει στον... ανώτατο (άρχοντα), για να βρει τη χρυσή τομή. Στον Λόφο ανέβηκαν και οι αγελαδοτρόφοι, με τον Νίκαρο να έχει εξοργισθεί, σύμφωνα με πληροφορίες, από την προσπάθειά τους να ακυρώσουν το χαλλούμι στη Βρετανία. Τα τρακτέρ μαρσάρουν και οι πατατοπαραγωγοί, ενώ ο Πρόεδρος έχει να διαχειριστεί και τη δυσαρέσκεια των καταναλωτών από την αδυναμία λήψης μέτρων για τα καύσιμα και το ρεύμα. Την ίδια ώρα περιφέρονται στους διαδρόμους του Προεδρικού τα προβλήματα του ΓεΣΥ, του μεταναστευτικού, της έξαρσης του κορωνοϊού κ.λπ., τα οποία θα πρέπει να αντιμετωπίσει όρθιος, χωρίς... δεκανίκια.
Ωστόσο, μπορεί ο Πρόεδρος να μη χρειάζεται δεκανίκια, αλλά ο... Φούλης έχει ανυπερθέτως ανάγκη τα δεκανίκια που του προσφέρει αφειδώς ο Νίκος Αναστασιάδης, για να μπορέσει να περάσει στον δεύτερο γύρο, ιδιαίτερα την ώρα που νέες δημοσκοπήσεις τον παρουσιάζουν να υπολείπεται κατά πολύ του Νίκου Χριστοδουλίδη...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ