Σκάνδαλο ή «παράνοιες» του Οδυσσέα;

Από την πρώτη στιγμή που ξεκίνησε σε θεσμικό επίπεδο αλλά και σε επίπεδο δημόσιου διαλόγου η κριτική στο Κυπριακό Επενδυτικό Πρόγραμμα, διάφορες φωνές είτε από ελλιπή πληροφόρηση, είτε από αφέλεια, είτε από δόλο ή πολιτικά κίνητρα, προσπάθησαν να υποτιμήσουν την ουσία του πράγματος και υποστηρίζουν ότι δεν υπήρξε ποτέ κανένα σκάνδαλο με τα «χρυσά διαβατήρια».

Το ΚΕΠ λένε, μπορεί να είχε κάποιες στρεβλώσεις αλλά σταδιακά βελτιώνονταν. Σοβαρή απάντηση στο ερώτημα «αφού βελτιωνόταν γιατί δεν το τελειοποιήσαμε, αλλά αντιθέτως το καταργήσαμε;», δεν ακούσαμε ποτέ…

Προτάσσουν επίσης όσοι υπεραμύνονται του ΚΕΠ, το γεγονός ότι στις δύσκολες ώρες για την οικονομία μας το 2013 μετά το κούρεμα, το ΚΕΠ ήταν μια άμεση και αποτελεσματική πηγή ζεστού χρήματος.

Πετάνε και αυτό το 1,6 δισ. ευρώ που «βγάλαμε» απ’ το ΚΕΠ χωρίς όμως να συνυπολογίζονται ΠΟΤΕ οι απώλειες από τη δυσφήμιση του «μπραντ» της Κυπριακής Δημοκρατίας που απώθησαν σοβαρές παραγωγικότατες εταιρίες από το να έρθουν, να εγκατασταθούν, να εργοδοτήσουν και να αφήσουν τεχνογνωσία στον τόπο. Ούτε προφανώς συνυπολογίζεται η ανυποληψία στην οποία περιέπεσε το κράτος μας και η πολιτική ηγεσία στα διεθνή φόρα και στις κρίσημες συνομιλίες, στις οποίες λίγο - πολύ, κρίνεται η ίδια η ύπαρξη του κράτους μας.

Εμείς λένε, «βλέπουμε πως μπήκαν στην κυπριακή οικονομία 1,6 δισ. ευρώ και τα υπόλοιπα είναι υποθέσεις και κουβέντες του αέρα»…

Επιπλέον όταν κανείς τους αντιπαραβάλει το επιχείρημα πως τέτοιες παρασιτικές μορφές οικονομικής δραστηριότητας παρά τα όποια άμεσα έσοδα, υπονομεύουν την παραγωγική υπόσταση του τόπου και ευνοούν εν τέλει όχι τη δημόσια οικονομία αλλά μια ισχνή «κάστα» δικηγόρων, εργολάβων κλπ, τότε το τροπάρι αλλάζει: το ΚΕΠ αφορούσε ένα πολύ μικρό μέρος του ΑΕΠ και ως εκ τούτου δεν δικαιολογείται η κριτική περί διόγκωσης του παρασιτισμού στο παραγωγικό μας μοντέλο.

(Ενώ χωρίς το ΚΕΠ, με το 25% του ΑΕΠ να αφορά τον τουρισμό, και λιγότερο από 4% πρωτογενή παραγωγή, δεν είναι παρασιτικό…)

Τώρα μάλιστα που έβγαλε ο «κατσιαρίστρας» Οδυσσέας την έκθεση του για τα χρυσά διαβατήρια, όλοι αυτοί πετάχτηκαν πάλι, να μας αραδιάσουν τις εξυπνάδες τους για να μας πείσουν ότι τίποτα το σκανδαλώδες δεν έγινε. Συσσώμως ο Συναγερμός, Υπουργοί της Κυβέρνησης, δημοσιολόγοι και αρθρογράφοι μας λένε ούτε λίγο ούτε πολύ, πως όλα αυτά που ακούγονται και γράφονται περί «σκανδάλων» είναι «παράνοιες» και «υπερβάλλον ζήλος» του Οδυσσέα.

Το έθεσε ωραία και ο κ. Χάρης Φεραίος σε ανάρτησή του σε μέσο κοινωνικής δικτύωση: «Ομολογώ, ότι ακόμη ουδέν έχω καταλάβει για το ποιο είναι, ή πού ακριβώς βρίσκεται αυτό το καλούμενο «σκάνδαλο τών διαβατηρίων»! Και βέβαια πρέπει επίσης, και ευθύς εξ αρχής, να το δηλώσω, και ευθαρσώς, αλλά και εν γνώσει τών σχετικών προνοιών του νόμου: Δεν ανέμενα φυσικά να διαφωτιστώ επί του θέματος, από όσα παρανοϊκά, είτε έγραψε, ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης, είτε, και κατά το έθος, υπερεκτιμώντας τον εαυτό-του, ναρκισσευόμενος πάντα είπε στο, άλλο διαβόητο, τηλεοπτικό δίκτυο Γιούρο-νιους...».

Προφανώς η αναφορά του κ. Φεραίου δεν έχει την ίδια βαρύτητα με αντίστοιχες δηλώσεις π.χ. του Υπουργού Οικονομικών ή του Προέδρου της Δημοκρατίας που έχουν θεσμική ιδιότητα, ωστόσο την αναπαράγουμε επειδή ποιοτικώς και λογοτεχνικώς είναι απείρως καλύτερη. Επικαλείται ο σεβαστός κύριος Φεραίος μάλιστα και τον ευφυή καθηγητή Δεϊμέζη που είχε στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο και τη γνώση του για το Oxford companion of the mind και άλλες προσωπικές του εμπειρίες προκειμένου να χτίσει και να επικοινωνήσει όσο πιο στέρεα γίνεται -όπως εξάλλου ξέρει καλά ως αρχιτέκτονας-, την άποψή του:

Δεν υπάρχει σκάνδαλο «χρυσών διαβατηρίων», παρά μόνον υπορεβολές και «παράνοιες» του Οδυσσέα.

Είναι όμως έτσι; Μια ματιά στα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας ΜΟΝΟ τις τελευταίες ώρες, φανερώνουν πως η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.

Μερικά μόνο στοιχεία των τελευταίων ημερών:

1. – Μέχρι στιγμής έχουν εντοπιστεί 205 χιλιάδες ευρώ στα ταμεία του ΔΗΣΥ από εισφορές 5 «επενδυτών» των χρυσών διαβατηρίων. Και όπως όλα δείχνουν, παράνομες εισφορές, αφού δεν έγιναν στο πλαίσιο των προνοιών της κείμενης νομοθεσίας.
   
2. – Τουλάχιστον 353 αιτήσεις πολιτογραφήσεων έγιναν από δικηγορικά γραφεία που σχετίζονται με Υπουργούς της Κυβέρνησης που ενέκρινε τις πολιτογραφήσεις. Δηλαδή το πρωί έκαναν αιτήσεις ως δικηγόροι (οι ίδιοι ή συνεργάτες τους) και το απόγευμα τις ενέκριναν ως Υπουργοί... Η ταρίφα για κάθε αίτηση ήταν μερικές δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.
   
3. – Δεκάδες ή και εκατοντάδες σημειώματα λειτουργών του Υπουργείου Εξωτερικών που αφορούσαν το βεβαρυμμένο ποινικό μητρώο των υποψήφιων επενδυτών, αποκρύβονταν από τον Υπ. Εσωτερικών προς το Υπ. Συμβούλιο που λάμβανε την τελική απόφαση για την έγκριση ή μη της πολιτογράφησης. Γι’ αυτό βρέθηκαν δεκάδες καθάρματα παγκόσμιας εμβέλειας με κυπριακά διαβατήρια.
   
4. – Η υπόθεση με τον μειωμένο ΦΠΑ, αφορά πρωτίστως ΜΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ (2006/112/ΕΚ - Άρθρο 98, παράρτημα ΙΙΙ, σημείο 10) η οποία είτε μας αρέσει είτε όχι, λέει ρητά ότι δεν επιτρέπεται η επιβολή χαμηλού συντελεστή ΦΠΑ σε αγορά ακινήτων, στο πλαίσιο επένδυσης. Γι’ αυτό εξάλλου η Κομισιόν έχει κινήσει «Διαδικασία επί Παραβάσει» εναντίον της ΚΔ.Δηλαδή η ΕΕ μας σέρνει στα δικαστήρια με πιθανότατο πλέον το ενδεχόμενο να μας ζητήσει αυτούς τους ανείσπρακτους φόρους των 204 εκ. ευρώ, συν τους τόκους και να μας επιβάλει από πάνω πρόστιμο για μη εφαρμογή της Οδηγίας, για αυτό που «δεν είναι σκάνδαλο» αλλά «παράνοιες» του Οδυσσέα… Και μας σέρνει στα δικαστήρια ΟΧΙ ΕΠΕΙΔΗ ΜΑΣ «ΚΑΡΦΩΣΕ» Ο ΟΔΥΣΣΕΑΣ ή ο οποιοσδήποτε, όπως αφελώς πιστεύουν και δολίως αναπαράγουν διάφοροι, αλλά επειδή είναι καραμπινάτη παραβίαση Οδηγίας την οποία οι μηχανισμοί της ΕΕ εύκολα εντόπισαν και μάλιστα έκαναν συστάσεις πριν κινήσουν την Διαδικασία επί Παραβάσει στην ΚΔ, η οποία φυσικά τις έγραψε στα παλιά της τα παπούτσια.

Επαναλαμβάνουμε. Αυτά είναι μερικά μόνο στοιχεία που προέκυψαν τις τελευταίες ώρες!

Με απλά λόγια και χωρίς τη μεσολάβηση της «Παραστατικής Γεωμετρίας» ή της «Πυρηνικής Φυσικής», ο Οδυσσέας στην προκειμένη περίπτωση, είναι ο ταχυδρόμος. Αυτός δηλαδή που κουβαλά –ενδεχομένως κατζιαρίζοντας- το μήνυμα και όχι αυτός που το παράγει. Όταν λοιπόν προσπαθούμε να αναγνώσουμε την ουσία του μηνύματος εστιάζοντας αντί στο ίδιο το μήνυμα, σε αυτόν που το κουβαλά, ούτε η… «ευφυΐα του καθηγητή Δεϊμέζη», ούτε τίποτα δεν μπορεί να μας βοηθήσει να δούμε το προφανές: ότι το ΚΕΠ πέραν από το ηθικό του πράγματος, είναι σκάνδαλο καραμπινάτο με πολλές διαστάσεις και πολλούς ενόχους.