Το «Αν» σε κυπριακή εκδοχή

Είναι πασίγνωστο το παραινετικό ποίημα, με τον μονολεκτικό τίτλο «Αν», του περίφημου Βρετανού ποιητή Ράντγιαρντ Κίπλινγκ. Με αφορμή και όσα συζητούνται τις τελευταίες ημέρες γύρω από το σχολικό λεωφορείο που έγινε παρανάλωμα του πυρός στην Αγλαντζιά, τις ελλείψεις στους σχετικούς ελέγχους και την εποπτεία, αλλά και τα διαχρονικά προβλήματα σε όλους τους τομείς, με την απουσία προνοητικότητας, ανάληψης ευθυνών, λογοδοσίας και τιμωρίας, θα δώσουμε κι εμείς σήμερα το δικό μας ποιητικό «Αν» της κυπριακής πραγματικότητας.

Αν στη σκέψη του καθενός από εμάς κυριαρχεί το αίσθημα της ευθύνης,

Αν δεν πάψουμε να βλέπουμε μόνο τις ευθύνες των άλλων,

Αν ο κάθε αρμόδιος κάνει σωστά και ευσυνείδητα τη δουλειά του,

Αν σταματήσει να συσσωρεύεται ανικανότητα στη δημόσια υπηρεσία,

Αν σταματήσουμε να τρέχουμε σαν τρελοί πίσω από τα γεγονότα,

Αν σταματήσουμε να σφυρίζουμε αδιάφορα όταν μπροστά μας συντελείται ένα έγκλημα,

Αν δίνουμε περισσότερη σημασία στην πρόληψη παρά στη θεραπεία,

Αν έχουμε τη δύναμη να παραδεχόμαστε τα λάθη μας,

Αν σεβόμαστε όλοι το δημόσιο χρήμα κι όχι να επινοούμε τρόπους να το κλέβουμε,

Αν το ίδιο το Κράτος σέβεται το δημόσιο χρήμα και δεν επιτρέπει τη λεηλασία του,

Αν η Δικαιοσύνη δεν κρυφοκοιτάζει κάτω από τον επίδεσμό της,

Αν οι άρχοντες του τόπου δεν αποφεύγουν τις οδυνηρές αποφάσεις που έχουν πολιτικό κόστος,

Αν η εντιμότητα επικρατήσει της διαφθοράς,

Αν τερματισθεί η αλληλοστήριξη πολιτικών και οικονομικού κατεστημένου,

Αν εξαλειφθεί, ως διά μαγείας, ο λαϊκισμός και η δημαγωγία,

Αν θαφτεί οριστικά η ευνοιοκρατία και η κομματοκρατία,

Αν οι υποψήφιοι επιλέγονται με βάση την αξία τους και όχι την ικανότητά τους να κουβαλούν ψήφους στο κόμμα,

Αν ο λαός κατανοήσει ότι η ανοχή που επιδεικνύει εκτρέφει τα σκάνδαλα,

Αν επιτραπεί στη διαφάνεια να δείχνει τη γύμνια των «βασιλιάδων»,

Αν οι άρχοντες του τόπου πάψουν να πιστεύουν ότι ποτέ δεν υπάρχει κάτι μεμπτόν στις πράξεις τους,

Αν δεν ξαναδούμε τους υπεύθυνους λαθών και παραλείψεων, που κοστίζουν ακριβά στους φορολογούμενους, να μας λένε «εμείς εν τζιαι...»,

Αν τα πορίσματα ερευνών δεν καταλήγουν σε... πορδίσματα,

Αν, λοιπόν, έστω και λίγα από αυτά τα «αν» γίνουν πραγματικότητα, τότε υπάρχει ελπίδα για καλύτερες μέρες σ’ αυτόν τον τόπο.

ΜΠΟΞΕΡ