Στην κάλπη χωρίς άλλοθι…
Ο λαός κατευθύνεται στην κάλπη έχοντας κατά νουν, κυρίως, τη λογική «το μη χείρον βέλτιστον». Με άλλα λόγια, δεν αναγνωρίζει στο πρόσωπο των υποψηφίων τον πραγματικό ηγέτη που θα τον οδηγήσει μακριά από τα αδιέξοδα, αλλά εκείνον ο οποίος θα είναι ο ολιγότερον χειρότερος. Ή ο ολιγότερον καλύτερος από τον άλλο. Υπάρχουν, βεβαίως, και οι φανατικοί, που έχουν ήδη αποφασίσει, καθώς και οι νουνεχείς και ψύχραιμοι πολίτες, που διαβλέπουν αυτά που έρχονται και είναι λίαν προβληματισμένοι. Και αγχωμένοι. Διότι, δεν βλέπουν φως στην άκρη του τούνελ.
Από αύριο ο νέος Πρόεδρος αναλαμβάνει τις ευθύνες του. Όμως, ύψιστη ευθύνη έχει και ο λαός ως κυρίαρχος που είναι. Διότι, αυτός αποφασίζει. Και, ως εκ τούτου, οφείλει να έχει καθαρό μυαλό, αφού αυτός είναι που θα έχει τα οφέλη ή θα επωμιστεί το κόστος των δικών του επιλογών. Από το Κυπριακό ώς την οικονομία. Ειδικώς στο Κυπριακό πλανώνται πλάνην οικτράν όσοι έχουν την ψευδαίσθηση ότι εάν συνεχιστεί η αποτυχημένη συνταγή των 50 χρόνων εξευμενισμού και υποχωρήσεων θα βρεθεί λύση. Ήδη, με την πρακτική αυτή ο τόπος οδηγήθηκε στην πολιτειακή φόρμουλα των δύο κρατών.
Τα λέμε επί μακρόν. Και τα επαναλαμβάνουμε τώρα. Πριν από το αποτέλεσμα της κάλπης. Για να τα έχει υπόψη του ο νέος Πρόεδρος, όταν την 1η Μαρτίου θα αναλάβει καθήκοντα. Ώς τότε έχει χρόνο να προχωρήσει σε δεύτερες σκέψεις. Εμείς του αφαιρούμε το άλλοθι ότι δεν γνώριζε πως με τη συνέχιση μιας αδιέξοδης πολιτικής θα οδηγηθεί και ο ίδιος και η Κύπρος σε νέα τραγικά διλήμματα. Χειρότερα από τα προηγούμενα.
Τα γράφαμε και χθες και προχθές, για χρόνια. Τα γράφουμε φορτικά και τώρα, διότι στο παρασκήνιο, τα επιτελεία των υποψηφίων ισχυρίζονταν ότι το Κυπριακό δεν πουλά. Και ότι είναι ξοφλημένο. Το επιστράτευσαν, όμως, μεταξύ πρώτης και δεύτερης Κυριακής, με τρόπο που αγγίζει τα όρια του τυχοδιωκτισμού. Γιατί; Διότι κανείς δεν πρόσφερε επαρκείς και αξιόπιστες εναλλακτικές στρατηγικές. Και χωρίς αυτές δεν θα υπάρξει λύση, αλλά διάλυση. Και χωρίς πατρίδα δεν θα υπάρχει ούτε κράτος ούτε οικονομία.
Ας ληφθούν σοβαρά υπόψη αυτές οι πικρές αλήθειες, όχι μόνο από τον νέο Πρόεδρο, αλλά και από τους ψηφοφόρους. Από τον κυρίαρχο λαό. Για να αποφασίσει υπεύθυνα. Και ο καθείς να αναλαμβάνει τις ευθύνες του έναντι του εαυτού του και έναντι της Ιστορίας, από την αδέκαστη τσιμπίδα της οποίας ουδείς μπορεί να γλιτώσει. Ουδείς…
