«Έφκαλεν όνομαν ο θεριστής»
Αυτή η υπόθεση των κυρώσεων από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ηνωμένο Βασίλειο σε φυσικά και νομικά πρόσωπα στην Κύπρο, που φέρονται να διευκόλυναν Ρώσους ολιγάρχες, και η σχετική αντίδρασή μας, έδωσε την ευκαιρία να κάνουμε κάποιες διαπιστώσεις.
Λόγω των οδυνηρών εμπειριών του παρελθόντος, έχουμε αναπτύξει μια νοοτροπία αυτοενοχοποίησης, μόλις κάποιος τρίτος μάς κατηγορήσει, ή έστω απλώς υπαινιχθεί, ότι κάναμε κάτι ανάρμοστο στον χρηματοπιστωτικό τομέα.
Η μεγαλύτερη έγνοια μας είναι να μην αμαυρωθεί και άλλο το (ήδη κατάμαυρο) όνομα της «αγίας» νήσου μας. Και είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε εμπτυσμούς και μαστιγώσεις, σαν τον Χριστό προ της Σταυρώσεως. Και μάλιστα μας μαστιγώνουνε, χωρίς να μας δίνουνε και κανένα καρότο. Και το χειρότερο ξέρετε ποιο είναι; Ότι πέρα από το μαστίγωμα των ξένων... αυτομαστιγωνόμαστε κιόλας μόνοι μας, για να τους δείξουμε την αφοσίωσή μας!
Είναι, όμως, άδικο για τον τόπο, ύστερα από τόσα δρακόντεια μέτρα που έχουν ληφθεί για αποτροπή νέων περιπτώσεων ξεπλύματος μαύρου χρήματος, να επανέρχεται η γενικευμένη εικόνα της Κύπρου ως του μαύρου προβάτου στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, με αφορμή κάποιες μεμονωμένες περιπτώσεις που έχουν εμφανιστεί τις τελευταίες ημέρες. Είναι χαρακτηριστικά τα στοιχεία που παρέθεσε ο κεντρικός τραπεζίτης, σύμφωνα με τα οποία τα τελευταία χρόνια έκλεισαν 43.000 εικονικές εταιρείες και 123.000 τραπεζικοί λογαριασμοί, ενώ μόνο το 2,2% στο σύνολο των καταθέσεων έχει τελικούς δικαιούχους Ρώσους υπηκόους.
Είναι φανερό ότι η... απο-ρωσοποίηση που επεδίωκαν οι Αμερικανοί έχει επιτευχθεί σχεδόν πλήρως και δεν δικαιολογείται να βρίσκεται η Κύπρος συνεχώς στο στόχαστρο κάποιων άσπονδων φίλων μας. Αλλά... «έφκαλεν όνομαν ο θεριστής», όπως λέει και μια παροιμία μας. Και μιας και καταφύγαμε στις σοφές παροιμίες των προγόνων μας, να δώσουμε ακόμη μερικές που σχετίζονται με την κατάσταση, η οποία έχει διαμορφωθεί.
Για το γεγονός ότι οι τράπεζες, χωρίς να είναι υποχρεωμένες, έσπευσαν να πάρουν μέτρα, ταιριάζει η παροιμία «όποιος φατσιήσει στο ανώφλιν, θωρεί τζιαι το κατώφλιν». Και γενικά η επίσημη στάση της Κυπριακής Δημοκρατίας, που διαβεβαίωσε αμέσως Αμερικανούς και Βρετανούς για την προθυμία της να συνεργαστεί, μπορεί να αποδοθεί με την παροιμία... «δήσε τον γάδαρον τζιαμαί που θέλει ο αφέντης του τζι ας ψοφήσει».
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
