Παραπολιτικά

Σεισμός, σεισμός... ΔΗΣΑΚΕΛισμός!

Η απόρριψη της τοξικότητας, της αποδόμησης των πάντων, της άκρατης συνθηματολογίας, του φανατισμού και του διχασμού, ήταν ένα από τα χαρακτηριστικά στοιχεία των προεδρικών μας εκλογών του περασμένου Φεβρουαρίου. Σε μιαν εκπληκτική συγκυρία, τα ίδια χαρακτηριστικά υπερίσχυσαν και στις βουλευτικές εκλογές της περασμένης Κυριακής στην Ελλάδα.

Οι εκλογείς έδειξαν ότι δεν επιθυμούν τις άγονες αντιπαραθέσεις, δεν παρασύρονται από πολιτικές που μοιάζουν περισσότερο με γηπεδικές συμπεριφορές και αναμένουν από τους πολιτικούς τους υπεύθυνη συμπεριφορά, για διατήρηση κλίματος σταθερότητας.

Ο κυπριακός λαός ανέδειξε τη νέα Κυβέρνηση του τόπου για τα επόμενα πέντε χρόνια. Η αντιπολίτευση λέει μεν ότι σέβεται την ετυμηγορία του λαού, αλλά ενεργεί με τέτοιο τρόπο, ώστε να κάνει τον λαό... να μετανιώσει για την ετυμηγορία του!

Παρατηρούμε ότι τα δυο μεγάλα κόμματα, που ανήκουν στην αντιπολίτευση, κάνουν ό,τι περνά από το χέρι τους για να δυσκολέψουν τον Χριστοδουλίδη να κυβερνήσει. Υποβόσκει, φαίνεται, μια ρεβανσιστική διάθεση, λόγω της ήττας των υποψηφίων του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, που είναι εμφανής. Οι όποιες θετικές και αποτελεσματικές ενέργειες της νέας Κυβέρνησης αποκρύβονται, ενώ μεγιστοποιούνται λάθη και αστοχίες σε δευτερεύοντα και τριτεύοντα θέματα, για να σχηματιστεί μια εικόνα γενικότερης αποτυχίας της.

Δεν κάνουμε τον δικηγόρο του Χριστοδουλίδη, αλλά η συνεχής υπονόμευση του κυβερνητικού έργου δεν είναι προς όφελος του τόπου. Αν, για παράδειγμα, διατηρήθηκε η εργατική ειρήνη με τη συμφωνία για την ΑΤΑ, αυτό είναι συν για όλους. Αν κατεδαφίζονται ακατάλληλες προσφυγικές πολυκατοικίες, για να ανεγερθούν νέες, είναι ένα θετικό βήμα για επίλυση ενός χρονίζοντος προβλήματος. Αν λυθεί το πρόβλημα της αξιολόγησης των μαθητών, θα είναι επωφελές για όλους. Αν, γενικά, λυθούν προβλήματα που δεν τα είχαν λύσει οι προηγούμενοι, είναι ευπρόσδεκτο.

Γι’ αυτό ας απαντήσουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης και ειδικότερα ο ΔΗΣΥ, αν θα συνεχίσουν αυτήν την ακατάπαυστη και ανελέητη «επίδειξη δύναμης» (ΔΗΣΑΚΕΛικής δύναμης) στη Βουλή και σε κάθε έκφραση κυβερνητικής δραστηριότητας, ή αν θα βάλουν ένα χέρι, στα μεγάλα, τουλάχιστον, θέματα, για να πάει ο τόπος μπροστά.

Ο λαός, πάντως, έχει ήδη δείξει τον δρόμο προς τη συναίνεση και τη συνεννόηση. Και είναι, φαντάζομαι, έτοιμος να τους το ξαναθυμίσει στην επόμενη ττενέκκα, στις ευρωεκλογές.

ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ