O MVP των ημερών και όχι μόνο

Το ξαναγράψαμε προ μερικών εβδομάδων ότι η φετινή χρονιά του ΑΠΟΕΛ θα είναι ένα ειδικό οδοιπορικό προς μελέτη. Από την απαξίωση των πρώτων αγωνιστικών, ουρά βέβαια όλων των προηγούμενων περιόδων ανομβρίας, στην αποθέωση. Αποθέωση, γιατί παίζει εξαιρετική μπάλα και την συνδυάζει με την πρωτιά. Ανεξάρτητα από το αν θα τερματίσει πρώτος (είναι πρώτο φαβορί, ειδικά μετά τη νίκη επί του Άρη) ή δεύτερος, η πορεία είναι αξιοσημείωτη. Ειδικά αν κάποιος δει πίσω. Όχι πολύ μακριά. Τέσσερεις χρονιές χωρίς τίτλο, χωρίς ευρωπαϊκό όμιλο, με την οικονομική κατάσταση να είναι όλο και πιο ζόρικη. Οι περισσότεροι παίκτες υπό αμφισβήτηση, κάποιοι να μένουν λόγω αδυναμίας στο να σπάσει το συμβόλαιο. Ο προπονητής βρέθηκε υπό αμφισβήτηση, η απόφαση παραμονής με την τετράμηνη τιμωρία, ήταν ίσως πρωτοφανής στα ποδοσφαιρικά χρονικά. Γιατί όμως είναι εκεί που είναι, πρώτος και πιο πειστικός; Γιατί πάνω απ’ όλα έχει ποδοσφαιρική ποιότητα σε μονάδες. Σχεδόν όλοι οι παίκτες πέρασαν από αμφισβήτηση. Ο Μπέλετς μετά την τριάρα στη Σουηδία, ο Τσεμπάκ και ο Σούσιτς (πόσες φορές αυτοί οι δύο;). Πόσα άκουσε ο «ανεπαρκής» Ντάλσιο; Πόση συζήτηση έγινε για το πόσο... αργός είναι ο Κονσταντίνοφ και άλλο τόσο ο Ντβάλι. Κουβέντα για τον «γυάλινο» Βιγιαφάνες, τον «χασογκόλη» Κβιλιτάια. Η ποιότητα όμως ήταν εκεί, όλοι αυτοί οι παίκτες είχαν μία υποδομή, μία ιστορία και, μέσα από χημεία και καλή προετοιμασία, βγάζουν αποτέλεσμα. Ο Μπέλετς πιάνει ό,τι πιάνεται, ο Τσεμπάκ κάνει παπάδες δεξιά και σκοράρει. Ο Σούσιτς παίζει σε όλες τις θέσεις της άμυνας. Ο Ντβάλι είναι εγγύηση και έχει και επιθετικά μερίσματα. Ο Κονσταντίνοφ είναι αυτήν τη χρονιά η επιτομή του ανασταλτικού, ο Ντάλσιο ιδανική περίπτωση box το box, ο Βιγιαφάνες, από την ώρα που πήρε και τις... μπάλες του Σαρφό, είναι άψογος. Αν ο Κβιλιτάια είχε 7-8 γκολ παραπάνω, δεν θα έπαιζε στην Κύπρο. Το κατέβασμα, η πρώτη κίνηση στα 3-4 μέτρα, το σπάσιμο του Γεωργιανού είναι σπάνια και σαφώς ο βαθμός τεχνικής του κατάρτισης είναι 1-2 σκαλοπατάκια πάνω από το επίπεδο του πρωταθλήματος. Πλην του νεοφερμένου Πέτροβιτς (τον αποκαλώ ποδοσφαιρικά σοφό γιατί το μυαλωμένο του παιχνίδι είναι για σεμινάριο), αναφερθήκαμε στους «παλιούς». Αφήσαμε πίσω τον «παλαιότερο». Που είναι και το πρόσωπο των ημερών για το γκολ στο ντέρμπι. Καταπληκτικό τελείωμα, γκολ κορυφής, πανηγυρισμός διαμαρτυρίας για τον εμφύλιο στη χώρα του, Ντιεμερσί Ντογκαλά.

Αυτός και αν...

Η τριετής συμφωνία ΑΠΟΕΛ και Ντογκαλά ανακοινώθηκε το καλοκαίρι του 2020. Η ομάδα της Λευκωσίας έφερνε έναν παίκτη σε εξαιρετική ηλικία (δεν είχε κλείσει τα τριάντα). Με σταδιακά προοδευτική πορεία στην καριέρα του. Από το Λουξεμβούργο (στην πάλαι πότε κραταιά Ζενές Ες), σε μικρό σύλλογο του Βελγίου (Λα Λουβιέρ), σε ένα μεσαίο (Σαρλερουά) και ακολούθως στα μεγάλα σαλόνια (Σταντάρ, Γκεντ, Γκενκ) και με ένα πέρασμα στην Τουρκία. Εξαιρετικό βιογραφικό, εξαιρετικές συστάσεις, αλλά ήρθε στη χειρότερη φάση. Το ρόστερ που δομήθηκε εκείνην τη χρονιά ήταν το χειρότερο της 20ετίας (εξ ου και το β’ Γκρουπ). Μετριότατη ώς κακή η πρώτη χρονιά. Πολλοί τραυματισμοί και γενικά μία αστάθεια σε όλην την τριετία. Ο Κονγκολέζος είχε εξάρσεις. Μερικά καλά ματς στη σειρά και ώς εκεί. Στο run n’ gun μοντέλο επί Αυγουστή έκανε κάποια σπουδαία ματς. Έβλεπες όμως ότι σε κάποιες στιγμές, σε κάποια βράδια ο Ντογκαλά έδειχνε τα στοιχεία που τον ήθελαν ως «μπελά» για κάθε ακραίο αμυντικό και ως φοβερό στο ένας εναντίον ενός. Αλλά, στην προηγούμενη τριετία, αυτός και αν άκουσε, αυτός και αν αμφισβητήθηκε. Μέχρι και φράσεις περί «παλτού», για μερικές εκατοντάδες ευρώ τον χρόνο που πάνε στον κάδο. Πέρσι, πάντως, άρχισε να ηρεμεί η κατάσταση. Σύμφωνα με τον Πρόδρομο Πετρίδη, η επιμονή του Σα Πίντο ήταν που ώθησε τη διοίκηση να τον κρατήσει για την τρέχουσα σεζόν. Η απόκτηση Φετφατζίδη και η συνεχής αναζήτηση ακόμη και μέσα στον Αύγουστο γι’ ακόμη έναν ακραίο έδειχναν, όμως, πως ο Ντογκαλά λογιζόταν για παγκίτης. Αλλά είναι βασικός και αναντικατάστατος. Και κάνει καταπληκτική δουλειά. Είναι αυτά που δείχνουν οι αριθμοί της βιτρίνας, σε συμμετοχές, γκολ, ασίστ. Είναι και αυτά που δεν φαίνονται πάντα ή που δεν καταγράφονται ποτέ. Τρεξίματα, επιστροφές, παρεμβάσεις στην άμυνα, πολύ λίγα λάθη. Δεν θα καταγραφεί σε νούμερο η επιτυχία σε ντρίμπλες ή η αντίληψη της φάσης. Ο Ντογκαλά μπορεί να κόψει... τη μέση του αντιπάλου του σε πολύ κλειστό χώρο. Θα διαβάσει άψογα τον χώρο, τον ελεύθερο χώρο. Το πότε θα επιταχύνει χωρίς την μπάλα, πώς θα δώσει στον συμπαίκτη του την επιλογή. Είναι επίσης ένας ψύχραιμος και προσγειωμένος παίκτης. Να είμαστε σαφείς, δεν είναι παράδειγμα προς μίμηση η τετραετία του. Άργησε πολύ να αποδώσει το επιθυμητό. Αλλά ιδού που σε κάποιες περιπτώσεις ο χρόνος και οι συνθήκες μπορούν να βοηθήσουν έναν ποδοσφαιριστή να βγάλει έστω και αργά το βεληνεκές του. Ο Ντιεμερσί Ντογκαλά είναι ήδη υποψήφιος για MVP της χρονιάς, μέσα από έναν τρομερό πάντως «γαλαζοκίτρινο» ανταγωνισμό.

Ο Ντογκαλά σε αριθμούς

Έχει ήδη ξεπεράσει τις 100 συμμετοχές με τον ΑΠΟΕΛ σε όλες τις διοργανώσεις. Έπρεπε να ήταν παραπάνω. Αν όλα πάνε καλά, θα πιάσει τριψήφιο σε αγώνες πρωταθλήματος, αφού είναι ήδη στις 95. Συνολικά είναι στις 117 συμμετοχές με την ομάδα της Λευκωσίας, έχει 14 γκολ και έβγαλε 18 ασίστ. Αλλά έχει ήδη φέτος 5 γκολ (πάνω από 1/3 του συνολικού ) και 7 ασίστ (40% χοντρά). Συνολικά στην καριέρα του μετρά 365 συμμετοχές, σκοράροντας 48 φορές και ετοιμάζοντας 51 γκολ για τους συμπαίκτες του.