Θερμοπληξίες στις καρδιές μας

Συνταράσσουν κάθε ευαίσθητο πολίτη τα τελευταία κρούσματα θανάτου από θερμοπληξία ανθρώπων στην Κύπρο – κυρίως ηλικιωμένων και ευάλωτων – λόγω των δυσμενών συνθηκών διαβίωσής τους.

Προφανώς η οικονομική τους κατάσταση δεν τους επιτρέπει να έχουν ούτε κλιματιστικά, ούτε και να τολμούν να χρησιμοποιήσουν ηλεκτρικό ρεύμα λόγω του υψηλού κόστους, ούτε και να έχουν ακόμα και έναν αεριστήρα ή μιαν απλή συσκευή για να εξουδετερώνουν τον αφόρητο καύσωνα που μπαίνει μέσα από τα φτωχικά τους.

Μπορεί κάποιος να ισχυριστεί «...καύσωνας είναι. Τι να κάνουμε; Θα έρθει και ο… χειμώνας!».

Μια πιο ευαισθητοποιημένη όμως και ανθρώπινη αντιμετώπιση των φαινομένων αυτών παραπέμπει – ίσως – στην έλλειψη κράτους πρόνοιας, στο χάσμα των κοινωνικών τάξεων, στη φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης και στην ανάγκη ανακατανομής του πλούτου που δημιουργεί πλουσιότερους και φτωχότερους.

Με αυτήν την αντίληψη, η σκέψη μου πηγαίνει αβίαστα σε δύο πρόσφατες κρατικές ρυθμίσεις.

Η μια είναι η κατανομή της Α.Τ.Α., σύμφωνα με την οποία ενισχύθηκαν τα εισοδήματα των πλουσιότερων εισοδηματιών σε πολλαπλάσιο βαθμό από την ενίσχυση των ασθενεστέρων οικονομικών τάξεων.

Η άλλη είναι η πρόσφατη αύξηση 1,5% του κρατικού μισθολογίου, που, ως γνωστόν, αφενός είναι η πολυπληθέστερη εργατική τάξη και αφετέρου η πλέον ευνοημένη έναντι των υπολοίπων.

Επιβάλλεται εδώ και τώρα επαναχάραξη μιας οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, που να σμικρύνει τα οικονομικά χάσματα μεταξύ των κοινωνικών τάξεων του πληθυσμού και η αναζωογόνηση της μεσαίας τάξης, που υπέστη καίρια πλήγματα μετά την οικονομική κρίση του 2013.

Το κράτος οφείλει να εξοικονομήσει κονδύλια και από τις σπατάλες που σημειώνονται σε κάθε είδους έργα και δραστηριότητες.

Θα πρέπει επίσης να πατάξει τα φαινόμενα της διαπλοκής, της διαφθοράς, της ημετεροκρατίας και του νεποτισμού, που επιβραβεύουν με εκατομμύρια ευρώ τους επιτήδειους, τους απατεώνες, τους καιροσκόπους και τους αδίστακτους.

Μ’ αυτούς τους τρόπους των εξοικονομήσεων θα βρεθούν πόροι να μη ζουν συνάνθρωποί μας σε συνθήκες φτώχιας και δυσπραγίας, που τους οδηγούν στη δυστυχία, την απόγνωση, ακόμα και στον θάνατο.

Και κάτι άλλο ακόμα:

Πόσα εκατομμύρια στοίχισε το νέο στάδιο της Λεμεσού - που ονομάζεται και Alfa Mega - και πόσα άλλα ακόμα δαπανώνται για να ελέγχει το κράτος τους χούλιγκαν που προκαλούν τεράστιες ζημιές μέσα και έξω από τα γήπεδα;

Τι λέει επί τούτου η ΚΟΠ, που έσκισε τα ιμάτιά της και πήγε κόντρα στην απόφαση της Κυβέρνησης να απαγορεύσει τη μετακίνηση φιλάθλων;

Σ’ αυτόν τον τόπο χάσαμε το μέτρο, τη λογική και την ανθρωπιά μας.