Ανήθικος αντιπερισπασμός
Η μακρά προεκλογική εκστρατεία ήδη άρχισε να προκαλεί κόπωση και αναμένονται πολλές ανατροπές μέχρι το 2028. Μέσα σε αυτό το τοξικό κλίμα ο λαός καλείται να παρακολουθεί αυτό το θέατρο υποκρισίας και ανήθικων αντιπερισπασμών.
Μα, για ποιο Κυπριακό και εθνικά ιδεώδη μιλούν οι κατοικοεδρεύοντες στην Πινδάρου, οι οποίοι έβγαλαν τα μαχαίρια από τα θηκάρια και αντιμάχονται μεταξύ τους ποιος θα επικρατήσει ως ο υποψήφιος του ΔΗΣΥ για τον προεδρικό θώκο το 2028; Οι μωροφιλοδοξίες επικράτησαν ακόμα μια φορά στον Συναγερμό, αλλά κάποια πρώην και νυν στελέχη, αντί να δουν τα χάλια τους και να μαζέψουν τα κομμάτια τους, «έβγαλαν μια πήχη γλώσσα» και στρέφουν τα πυρά τους κατά του ΑΚΕΛ. Κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου πως με αυτά και με τούτα τα ρεζιλίκια ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ (που ακόμα δεν τον βρήκαν) θα επικρατήσει στις Προεδρικές.
Ο Ανδρέας Κυπριανού, πρώην βουλευτής και διορισθείς από τον Ν. Αναστασιάδη πρόεδρος του ΚΟΑΓ, είδε κομμουνιστικό κίνδυνο και πράσινα άλογα να καλπάζουν. Ξεσπάθωσε εναντίον όλων και τάχθηκε υπέρ του Ν. Χριστοδουλίδη, λέγοντας πως τον ψήφισε και το 2023 και θα τον ψηφίσει και τώρα. Τέτοια λύσσα κατά του ΑΚΕΛ ίσως να κρύβει κάποια άλλα ύποπτα κίνητρα, που κινδυνεύουν να πάθουν αφλογιστία. Γιατί όσοι τον άκουσαν έβαζαν τον σταυρό τους για το απύθμενο θράσος του.
Η κα Σάβια κλαψούριζε για τον κίνδυνο να βρεθεί στην εξουσία το ΑΚΕΛ, ενώ Δίπλαρος και Καρούσος μίλησαν για πραξικόπημα που έγινε εις βάρος του Αβέρωφ Νεοφύτου το 2023, εκτοπίζοντάς τον από τον πρώτο γύρο. Ο τελευταίος με πυθιακές αναρτήσεις και ανακοινώσεις παρατείνει την αγωνία για το τι θα πράξει. Εάν θα είναι δηλαδή υποψήφιος με τις εντός ή εκτός κόμματος διαδικασίες. Όπως και να ’χει, ο Αβέρωφ Νεοφύτου δεν πρόκειται να μην είναι υποψήφιος, θέλοντας να πάρει το αίμα του πίσω, όταν το 2023 ο μισός Συναγερμός ψήφιζε τον αποκαλούμενο από την ηγεσία τού κόμματος αποστάτη, Νίκο Χριστοδουλίδη. Το οξύμωρο είναι πως ο κ. Χριστοδουλίδης δεν έχει ακόμα διαγραφεί από μέλος του κόμματος γι’ αυτό και δηλώνει με άνεση πως είναι σάρκα εκ της σαρκός του ΔΗΣΥ. Φαίνεται να πιστεύει πως η διάσπαση στον ΔΗΣΥ τον ευνοεί, αλλά… μηδένα προ του τέλους μακάριζε!
Ο άλλος εν δυνάμει υποψήφιος για το χρίσμα, Γιώργος Παμπορίδης, ως άλλη οσία Μαρία βγήκε και μίλησε για κατάντημα και ξεκατινιάσματα. Ξέχασε τα φλερτ που είχε με ηγετικά στελέχη του ΑΚΕΛ για να τον κατεβάσουν υποψήφιο πρόεδρό τους στις εκλογές του 2023; Τότε ήταν …«της παπαδκιάς τα ξύλα»;
Τώρα, για να πείσει πόσο Συναγερμικός είναι, επικαλέστηκε επιστολές που του έστελνε ο Κληρίδης το 1985.
Βέβαια το ζητούμενο δεν είναι ποιος ή ποια θα επικρατήσουν για να διεκδικήσουν την προεδρία του κράτους, αλλά πώς ο λαός με την ψήφο του θα εξοστρακίσει αυτήν την επικίνδυνη κομπανία που τον εμπαίζουν και εμπαίζονται και αναμεταξύ τους.
Δεν υπάρχουν διακριτές διαφορές μεταξύ Αννίτας Δημητρίου, Αβέρωφ Νεοφύτου ή Νίκου Χριστοδουλίδη στο Κυπριακό ή στα εσωτερικά θέματα που ταλανίζουν τον κόσμο όπως η ακρίβεια, η ενεργειακή κρίση, η υγεία και άλλα. Η ικανοποίηση των φιλοδοξιών τους είναι το ζητούμενο.
Δεν είναι η πρώτη τους φορά
Στον Συναγερμό έχουν ένα μακρύ ιστορικό στις εσωκομματικές διαμάχες και δεν είναι η πρώτη φορά που το κόμμα βρέθηκε σε συνθήκες διάσπασης.
Το 1993, με υπόγειες διαδικασίες «αποκεφαλίσθηκε» από την ηγεσία του ΔΗΣΥ ο πρόεδρος του κόμματος, Γιαννάκης Μάτσης, για να αναλάβει ο Ν. Αναστασιάδης με τις ευλογίες τού τότε Προέδρου, Γλαύκου Κληρίδη. Οι διαφωνίες ήταν καθαρά ιδεολογικοπολιτικές, καθότι ο Γιαννάκης Μάτσης διαφωνούσε με την ενδοτική πολιτική Κληρίδη στο Κυπριακό. Ακολούθησαν άλλες εσωκομματικές διαμάχες το 1997, για να κορυφωθούν το 2004 με το Σχέδιο Ανάν. Το κόμμα διασπάστηκε με τον τότε Γ.Γ. του ΔΗΣΥ Δημήτρη Συλλούρη, ο οποίος τάχθηκε εναντίον του Σχεδίου Ανάν, να ιδρύει το ΕΥΡΩΚΟ, και τον Πρόδρομο Προδρόμου, εκπρόσωπο Τύπου του ΔΗΣΥ, που επίσης διαγράφτηκε, να ιδρύει την Ευρωπαϊκή Δημοκρατία.
Ο τελευταίος επέστρεψε αργότερα στο κόμμα και όταν ο Ν. Αναστασιάδης εκλέχθηκε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, τον διόρισε Υπουργό Παιδείας.
Στον Συναγερμό υπάρχει μια περίεργη τάση που δεν συναντιέται σε άλλα κόμματα. Μπορεί να σφάζονται και να κτυπιούνται σήμερα, αλλά αύριο τα βρίσκουν και τα αποκολλημένα κομμάτια επανέρχονται στο κόμμα ως να μη συνέβη τίποτε. Υπογείως, όμως, οι φιλοδοξίες και οι λυκοφιλίες υφίστανται μέχρι να ξεσπάσουν οι καταιγίδες.
Σε άλλα κόμματα, όπως π.χ. στο ΑΚΕΛ, στο ΔΗΚΟ ή στην ΕΔΕΚ η διάσπαση είναι βαθιά και δύσκολα οι διαφωνούντες επιστρέφουν στον κομματικό κορμό. Παραμένουν εκτός γιατί οι διαφωνίες είναι ουσιαστικές και δεν έχουν να κάνουν με ατομικές φιλοδοξίες επικράτησης.
Από την μετά Ανάν εποχή το πολιτικό σκηνικό στην Κύπρο έχει διαφοροποιηθεί. Υπάρχει μια μερίδα σε όλα σχεδόν τα κόμματα που υποστηρίζουν περισσότερες παραχωρήσεις προς την κατοχική Τουρκία. Είχαν πρωτοστατήσει υπέρ του Σχεδίου Ανάν, όπως ο κ. Αβέρωφ Νεοφύτου, ο οποίος θεωρείτο και ως opinion leader. Οι φιλοδοξίες του ανατράπηκαν το 2023 και έκτοτε περίμενε στη γωνιά αφού βοήθησε την Αννίτα Δημητρίου να αναδειχθεί πρόεδρος του ΔΗΣΥ και δύο φορές για την ανάδειξή της στην Προεδρία της Βουλής. Έκτοτε πέρασαν οι μέρες και οι μήνες αλλά προετοιμαζόταν και περίμενε.
Μετά την αποτυχία της Νέας Υόρκης, με ανάρτησή του εξήγγειλε την υποψηφιότητά του στις 27 Σεπτεμβρίου:
«Το παράθυρο ελπίδας για το Κυπριακό παρέμεινε δυστυχώς κλειστό. Μετά τις υψηλού επιπέδου επαφές στη Νέα Υόρκη, δεν συμφωνήθηκε το παραμικρό», ανέφερε στην ανάρτησή του, καταλήγοντας ότι συντάσσεται σε αυτόν τον «ιερό αγώνα» και δηλώνει παρών, καταθέτοντας την υποψηφιότητά του για το 2028.
«Δηλώνω παρών και καταθέτω την υποψηφιότητά μου για τις προεδρικές εκλογές του 2028. Για να λύσουμε τα μεγάλα προβλήματα του τόπου. Για να δώσουμε προοπτική στους νέους. Για να φτιάξουμε μια δίκαιη κοινωνία», αναφέρει χαρακτηριστικά στην ανάρτησή του.
Μέσα από το λεκτικό της δήλωσής του καθίσταται σαφές ότι η υποψηφιότητά του δεν τελεί υπό την αίρεση των κομματικών αποφάσεων και της εσωκομματικής διαδικασίας για την επιλογή υποψηφίου του ΔΗΣΥ για τις προεδρικές εκλογές. Ήταν μια εξαγγελία υποψηφιότητας για τις προεδρικές εκλογές, αντίστοιχη με εκείνην του Νίκου Χριστοδουλίδη το 2023.
Είναι ηλίου φαεινότερον πως ο τέως πρόεδρος του ΔΗΣΥ δεν πρόκειται να φέρει αλλαγές τόσο στο Κυπριακό όσο και στα εσωτερικά προβλήματα, γιατί ο κόσμος τον γνωρίζει και από την καλή και από την ανάποδη. Εκτός και αν στο Κυπριακό γίνει πιο ανεκτικός με τις απαράδεκτες αξιώσεις της Άγκυρας. Για την οικονομία και την κοινωνία ακολουθεί την ίδια νεο-φιλελεύθερη πολιτική τού νυν προέδρου. Είναι υπέρ της ένταξης της Κύπρου στο ΝΑΤΟ και της δουλικής υποταγής του νησιού στους Αμερικανούς.
Όσο για την πρόεδρο του Συναγερμού, κα Αννίτα Δημητρίου, την είδε ο κυπριακός λαός με τον Πρόεδρο της Άμεσης Δημοκρατίας να δίνει τα ρέστα στον Φειδία Παναγιώτου και να δέχεται όλες τις παράλογές του αξιώσεις, προκειμένου να κερδίσει την ψήφο του κόμματός του για την προεδρία της Βουλής.
Εσχάτως βγήκαν επίσης στη φόρα από τον Αβέρωφ Νεοφύτου υπαινιγμοί για μια συνάντηση σε ψαροταβέρνα περί υποσχέσεων και δεσμεύσεων στην παρουσία του εκδότη του ΠΟΛΙΤΗ. Κουβέντες και ισχυρισμοί που επιχειρήθηκε να διαψευστούν, αλλά το θέμα πήρε χειρότερη τροπή όταν και ο διευθυντής της εν λόγω εφημερίδας (φίλα προσκείμενος στον τέως πρόεδρο του ΔΗΣΥ ), έσπευσε να καλύψει το αφεντικό του για το δικαίωμα να συναναστρέφονται εκδότες και δημοσιογράφοι με πολιτικούς.
Τουτέστιν ολιγάρχες και πολιτικοί στο ίδιο έργο θεατές;
Η μακρά προεκλογική εκστρατεία ήδη άρχισε να προκαλεί κόπωση και αναμένονται πολλές ανατροπές μέχρι το 2028. Μέσα σε αυτό το τοξικό κλίμα ο λαός καλείται να παρακολουθεί αυτό το θέατρο υποκρισίας και ανήθικων αντιπερισπασμών. Και επειδή η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών περιμένουν από σοβαρά κόμματα να δώσουν λύσεις, το ΑΚΕΛ οφείλει να μπει μπροστά με έναν σοβαρό υποψήφιο για να τους κατατροπώσει.