Η Πολιτεία σε κρίση

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η Κοινωνία και κατ’ επέκτασιν ολόκληρη η Πολιτεία της Κύπρου διέρχεται εδώ και αρκετά χρόνια βαθιά κρίση, που αρκετές φορές δίνει την εικόνα της πλήρους αποσύνθεσης.

Αν προσπαθήσουμε ν’ αναζητήσουμε τα αίτια και τα αιτιατά αυτής της θλιβερής και απογοητευτικής εικόνας, σίγουρα θα βρούμε τρόπους και θα δώσουμε τις προοπτικές αντιμετώπισης και αποθεραπείας. Γιατί πράγματι η Κοινωνία και η Πολιτεία μας ασθενεί, και μάλιστα βαριά και χρειάζεται άμεση χειρουργική επέμβαση στην Εντατική Μονάδα .

Χρειάζονται μόνο η ειλικρίνεια και η αυτογνωσία για να την αξιολογήσουμε και να την ακτινογραφήσουμε και ακολούθως η τόλμη και η αποφασιστικότητα να την αποθεραπεύσουμε και ν’ αφαιρέσουμε τα καρκινογόνα αποστήματα που συσσωρεύτηκαν .

• Αξιακό σύστημα: Το αξιακό μας σύστημα έχει υποστεί βαριά διαδοχική και προοδευτική διάβρωση. Οι αρχές και οι αξίες τόσο σε ατομικό, όσο και σε ευρύτερα κοινωνικό και δημόσιο επίπεδο περιφρονούνται ασύστολα και καταπατούνται βάναυσα.

Ο ενάρετος πολίτης, που δεν έχει πρόσβαση στα πολιτικά ή κομματικά κατεστημένα, περιθωριοποιείται και η αξιοκρατία είτε παραμένει γράμμα κενόν είτε κατασπαράσσεται από την ευνοιοκρατία και το ρουσφέτι.

Το κυνήγι του εύκολου κέρδους και του άμετρου πλουτισμού έχει καταντήσει η προτεραιότητα αρκετών πολιτειακών αρχόντων αλλά και σημαντικής μερίδας συμπατριωτών μας, με αποτέλεσμα στο όνομα του χρήματος να συντρίβονται ιδεώδη και ιδανικά.

• Οι Θεσμοί: Οι Θεσμοί και τα πολιτειακά αξιώματα διαφθείρονται και ευτελίζονται πολύ συχνά από ανάξιους, φαύλους, ανέντιμους και διεφθαρμένους εκπροσώπους τους.

Είδαμε πολιτειακούς και θεσμικούς αξιωματούχους να καταλήγουν στις φυλακές, ενώ αρκετοί άλλοι επώνυμοι και ανώνυμοι να είναι ύποπτοι διάπραξης ποινικών και αστικών αδικημάτων, να χρησιμοποιούν τα αξιώματα που τους εμπιστεύτηκε η Πολιτεία προς ίδιον όφελος και να εξακολουθούν ακόμα να παραμένουν ατιμώρητοι και να κυκλοφορούν ανάμεσά μας προκαλώντας την κοινή λογική και βιάζοντας το περί δικαίου συναίσθημα του λαού.

Υποθέσεις που τραυμάτισαν ανεπανόρθωτα τις συνειδήσεις, τις ελπίδες και τις προσδοκίες για ένα καλύτερο αύριο είτε παραμένουν ανεξιχνίαστες και ημιτελείς είτε διαιωνίζονται και ξεθωριάζουν με την πάροδο του χρόνου, μέσα από ατέρμονες διαδικασίες και στημένες μεθοδολογίες.

Οι τραυματικές εμπειρίες με πρώην Υπουργούς να διασυνδέονται ως ύποπτοι σε σκάνδαλα και δολοπλοκίες (Βασιλικό, ιχθυοτροφείο Τριμίκλινης κ.λπ. κ.λπ.) αποτελούν μόνο την παρωνυχίδα του κλονισμού της εμπιστοσύνης του λαού προς τις ηγεσίες του.

Τα πρόσφατα γεγονότα με τους Δημάρχους Πάφου και Λευκονοίκου, τα οποία αποτελούν συνέχεια της καταδίκης σε φυλάκιση τριών πρώην Δημάρχων, αποτελούν πλήγμα για τον θεσμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και θέτουν σε δοκιμασία την πρόσφατη μεταρρύθμιση, η οποία μετέθεσε αυξημένες εξουσίες του Κεντρικού Κράτους στους τοπικούς άρχοντες.

Σ’ αυτό το παζλ να προστεθεί και η πρόσφατη άκρατη αυθαιρεσία και η κατάχρηση εξουσίας στον Δήμο Πόλεως Χρυσοχούς, όπου με παράτυπες και σκανδαλώδεις διαδικασίες προσελήφθησαν στον Δήμο της Πόλεως τα τρία παιδιά των τριών Αντιδημάρχων και χωρίς ίχνος λογοδοσίας και μεταμέλειας από τον Δήμαρχο, που με ύφος φεουδάρχη απάντησε με απύθμενο θράσος «όποιος έχει παράπονο να… το κάνει»!

• Διαφθορά και διαπλοκή: Η διαφθορά και η διαπλοκή, κυρίως σε όσους η Πολιτεία εμπιστεύτηκε αξιώματα, υπεύθυνες και ηγετικές θέσεις, έχουν καταντήσει εργαλεία άσκησης εξουσίας, δημιουργίας ημετέρων και τρόπος νομής της εξουσίας τους κατά το δοκούν και όπως τους συμφέρει αυτούς και τον αμαρτωλό περίγυρό τους.

Μάταια η κοινή γνώμη αναμένει εναγωνίως τη διαλεύκανση υποθέσεων και την προσαγωγή των ενόχων σε δίκαιη δίκη για υποθέσεις που στοίχισαν στο δημόσιο εκατοντάδες εκατομμύρια και υπέσκαψαν τα θεμέλια μιας ευνομούμενης Πολιτείας.

• Εγκληματικότητα - ασυδοσία - ατιμωρησία: Τα καθημερινά εγκλήματα και κακουργήματα διαφόρων κατηγοριών έχουν δυστυχώς καταντήσει σύνηθες φαινόμενο σε μια άλλοτε φιλήσυχη και ήρεμη Κοινωνία και η ασυδοσία των παραβατών, των ενόχων και των συνενόχων συντηρεί την παρανομία και πλήττει ανεπανόρθωτα το αίσθημα ασφάλειας και ηρεμίας των πολιτών.

Τα ατιμώρητα και ανεξιχνίαστα εγκλήματα του κοινού ποινικού δικαίου συντελούν φυσιολογικά στην εδραίωση της κοινωνικής αστάθειας, της περιφρόνησης του Νόμου και της Τάξης και της δημιουργίας φατριών του υποκόσμου και ολιγαρχών του πλούτου με αποτέλεσμα την κατάληξη σε κοινωνική και πολιτειακή σήψη.

Εκεί όπου η δικαιοσύνη είτε χωλαίνει είτε αργεί να επιβληθεί είτε δεν επιβάλλεται καθόλου, επιβεβαιώνει τη ρήση ότι η δικαιοσύνη είναι τυφλή. Και κάποτε και ανάπηρη.

• Απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών/επικράτηση του λαϊκισμού και της ισοπέδωσης:

Τα φαινόμενα ανεπάρκειας και ανικανότητας πολιτικών και κομματικών ηγητόρων και τα περιστατικά κομματοκρατίας, αναξιοκρατίας και δημιουργίας πελατειακών σχέσεων έχουν δημιουργήσει ένα γενικότερο κλίμα πολιτικής απαξίωσης και έχουν οδηγήσει σε ισοπέδωση το πολιτικό και κομματικό σύστημα, με αποτέλεσμα τα φαιδρά έκτροπα με φαιδρούς ανθρώπους που βιώνουμε κατά το τελευταίο διάστημα και έχουν γελοιοποιήσει τον δημόσιο βίο της χώρας μας τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό.

Σε όσους επικαλούνται τον τίτλο των αντισυστημικών, τους παραπέμπω στο προηγούμενο της Ελλάδας, όπου τα αντισυστημικά κόμματα ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ οδήγησαν τη χώρα σε περιπέτειες πριν καταρρεύσουν, αφού προηγουμένως έβλαψαν την οικονομία και τη διεθνή θέση της, έφεραν χειρότερα μνημόνια και αποδόμησαν την Παιδεία, καταργώντας τα Θρησκευτικά και την Ιστορία, που διαμόρφωναν το ήθος και την εθνική ταυτότητα των νέων μας (άρθρο Κωνσταντίνου Χολέβα)

• Κλίμα αντιπαραθέσεων και τοξικότητας: Ο δημόσιος διάλογος χαρακτηρίζεται από ένταση, αντιπαραθέσεις και συγκρούσεις, που δυναμιτίζουν το κλίμα και τις συνθήκες μιας υγιούς, ήρεμης και ψύχραιμης ανταλλαγής ιδεών, θέσεων και απόψεων.

Ο ορθός λόγος αντικαταστάθηκε ή εκτοπίστηκε από τα ονομαζόμενα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, όπου ο καθένας μπορεί να υβρίζει, να καπηλεύεται, να αποδομεί χαρακτήρες, να συντρίβει προσωπικότητες και να δημιουργεί τοξικότητα και αχρείαστους διαπληκτισμούς. Όλοι, εναντίον όλων και εφ’ όλης της ύλης!

Οι επικείμενες βουλευτικές εκλογές, ο αγώνας επικράτησης και επιβίωσης υφισταμένων κομματικών σχηματισμών και η μάχη για την ανάδειξη και δημιουργία νέων, τείνουν να δημιουργήσουν κατά το προσεχές διάστημα συνθήκες πόλωσης και παροξυσμού.

Ενώπιον, λοιπόν, αυτών των καταθλιπτικών δεδομένων, ο καθένας από εμάς και όλοι μαζί έχουμε χρέος ν’ αναλογιστούμε τη συλλογική ευθύνη έναντι της Κοινωνίας, της Πατρίδας και των επερχομένων γενεών.

Από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και το Υπουργικό Συμβούλιο, από την Πρόεδρο της Βουλής και το σύνολο του Βουλευτικού Σώματος, από τους πολιτειακούς θεσμικούς άρχοντες, από τους πολιτικούς αρχηγούς, από τις Αρχές Τοπικής Αυτοδιοίκησης ,από τα κοινωνικά σύνολα, από τις ίδιες τις οικογένειες, από όλους ανεξαίρετα τους πολίτες αυτής της χώρας, αναμένεται να αρθούν στο ύψος των κρίσιμων περιστάσεων και των χαλεπών καιρών. Η Πατρίδα μας διέρχεται μακρά περίοδο βαρυχειμωνιάς με καταστροφές, καταιγίδες και θεομηνίες.

Όλοι έχουμε ευθύνες και υποχρεώσεις.

Και ας βιώσουμε τη γνωστή ρήση του μοναδικού Νίκου Καζαντζάκη: «ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ. ΑΝ Ο ΤΟΠΟΣ ΧΑΘΕΙ ΝΑ ΛΕΣ: ΘΑ ΦΤΑΙΩ ΕΓΩ ΚΑΙ ΜΟΝΟΝ ΕΓΩ».

Υ.Γ. Επί των προκειμένων ένας καλός μου φίλος μού θύμισε ένα γεγονός στην Αγγλία:

O Πρωθυπουργός Στάμερ απέσυρε τον Λόρδο Peter Mandelson από τη θέση του Πρέσβη της Αγγλίας στις ΗΠΑ και του αφαίρεσε τον τίτλο του Λόρδου, ενώ ο Βασιλιάς Κάρολος κατήργησε τον τίτλο του Πρίγκιπα της Αγγλίας από τον τέως Πρίγκιπα Andrew και τον έδιωξε από το παλάτι. Και οι δύο ενέχονταν σε υποθέσεις παιδεραστίας, φιλοξενούμενοι στα αρχοντικά του πολυεκατομμυριούχου Jeffrey Epstein, ο οποίος αργότερα αυτοκτόνησε στις φυλακές όπου εξέτιε την ποινή της φυλάκισής του.

*Δημοτικός Σύμβουλος Λάρνακας