Η πραγματική πολιτική νίκη δεν ήταν η εκλογή της Προέδρου της Βουλής

Η δημόσια συζήτηση που ακολούθησε την εκλογή της Προέδρου της Βουλής περιστράφηκε κυρίως γύρω από αριθμούς, ψήφους και κομματικές ισορροπίες. Όμως η ουσία των πολιτικών εξελίξεων βρίσκεται αλλού.

Η πραγματική πολιτική σημασία αυτής της διαδικασίας δεν ήταν η εκλογή ενός προσώπου σε ένα θεσμικό αξίωμα. Η πραγματική πολιτική σημασία ήταν ότι για πρώτη φορά σημαντικές κοινωνικές προτάσεις της Άμεσης Δημοκρατίας βρέθηκαν στο επίκεντρο μιας κορυφαίας πολιτικής διαδικασίας και έτυχαν δημόσιας αναγνώρισης από την ηγεσία του μεγαλύτερου πολιτικού κόμματος της χώρας.

Αυτό είναι το γεγονός που αξίζει να συζητηθεί.

Σε μια εποχή κατά την οποία η κοινωνία δοκιμάζεται από τη στεγαστική κρίση, τη δημογραφική συρρίκνωση, το αυξανόμενο κόστος ζωής και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν χιλιάδες συνταξιούχοι, η πολιτική οφείλει να επικεντρώνεται στις λύσεις και όχι στις αντιπαραθέσεις.

Οι προτάσεις για ουσιαστική στήριξη της οικογένειας, για αντιμετώπιση του δημογραφικού προβλήματος, για βελτίωση της θέσης των χαμηλοσυνταξιούχων και για λήψη μέτρων που θα καταστήσουν τη στέγη προσιτή στους νέους ανθρώπους δεν αποτελούν κομματικά συνθήματα. Αποτελούν κοινωνικές ανάγκες.

Γι’ αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία το γεγονός ότι η Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού και επανεκλεγείσα Πρόεδρος της Βουλής αναγνώρισε δημόσια την αξία και τη σημασία σειράς προτάσεων που προωθεί η Άμεση Δημοκρατία. Σε μια δημοκρατία, η δημόσια αποδοχή μιας πρότασης από πολιτικούς χώρους με διαφορετικές αφετηρίες δεν αποτελεί αδυναμία. Αποτελεί ένδειξη πολιτικής ωριμότητας.

Ο Δημοκρατικός Συναγερμός, ως το μεγαλύτερο πολιτικό κόμμα της χώρας, έχει θεσμική ευθύνη να συμβάλλει στη διαμόρφωση λύσεων για τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η κοινωνία. Όταν αναγνωρίζει δημόσια την ανάγκη προώθησης πολιτικών που αφορούν την οικογένεια, το δημογραφικό, το στεγαστικό και τους συνταξιούχους, αυτό είναι μια θετική εξέλιξη για τον δημόσιο διάλογο και για την ίδια την κοινωνία.

Η μεγαλύτερη επιτυχία ενός πολιτικού σχηματισμού δεν είναι να ακούγεται περισσότερο από τους άλλους.

Είναι να επηρεάζει την πολιτική ατζέντα.

Είναι να μετατρέπει τις ιδέες του σε αντικείμενο δημόσιας συζήτησης.

Είναι να αναγκάζει το πολιτικό σύστημα να ασχολείται με τα προβλήματα που απασχολούν τους πολίτες.

Αυτό ακριβώς πέτυχε η Άμεση Δημοκρατία.

Όσοι περιορίζουν την ανάλυσή τους στο ποιος ψήφισε ποιον, παραβλέπουν το ουσιώδες. Η πολιτική δεν είναι αγώνας συμβόλων. Είναι διαδικασία παραγωγής αποτελεσμάτων.

Η κοινωνία δεν ενδιαφέρεται για τις κομματικές αντιπαραθέσεις όσο ενδιαφέρεται για το αν οι νέοι θα μπορούν να αποκτήσουν κατοικία, αν οι οικογένειες θα στηρίζονται ουσιαστικά, αν το δημογραφικό θα αντιμετωπιστεί με σοβαρότητα και αν οι ηλικιωμένοι θα ζουν με αξιοπρέπεια.

Αυτά είναι τα πραγματικά ζητήματα.

Και αυτά είναι τα ζητήματα που η Άμεση Δημοκρατία κατάφερε να τοποθετήσει στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης.

Η δημοκρατία δεν ενισχύεται όταν τα κόμματα υψώνουν τείχη μεταξύ τους.

Ενισχύεται όταν οι καλές ιδέες αναγνωρίζονται, όταν οι πολιτικές προτάσεις κρίνονται επί της ουσίας τους και όταν το συμφέρον των πολιτών τοποθετείται πάνω από τις κομματικές περιχαρακώσεις.

Η πραγματική πολιτική νίκη, λοιπόν, δεν ήταν η εκλογή της Προέδρου της Βουλής.

Η πραγματική πολιτική νίκη ήταν ότι ζητήματα που αφορούν την καθημερινότητα των πολιτών βρέθηκαν στο επίκεντρο της δημόσιας ζωής και έτυχαν αναγνώρισης πέρα από κομματικά σύνορα.

Και αυτό είναι ίσως το πρώτο βήμα για μια πολιτική κουλτούρα περισσότερο ουσιαστική, περισσότερο παραγωγική και περισσότερο χρήσιμη για την κοινωνία.

*Δικηγόρος – Νομικός Σύμβουλος του Κόμματος Άμεση Δημοκρατία και του Ευρωβουλευτή Φειδία Παναγιώτου