«Τα σύνορά μας ΔΕΝ είναι στην Κερύνεια» – Η αφοπλιστική ειλικρίνεια του Γ. Γεωργίου για τη ΔΔΟ (ΒΙΝΤΕΟ)
Μίλησε για «οδυνηρό συμβιβασμό», αμφισβήτησε τη δυνατότητα επιστροφής όλων των προσφύγων και απέδωσε ευθύνες σε ηγεσίες και κοινωνία για τις προσδοκίες που καλλιεργήθηκαν επί δεκαετίες.
Οι τοποθετήσεις του ευρωβουλευτή του ΑΚΕΛ Γιώργου Γεωργίου στην εκπομπή «Από μέρα σε μέρα» του ΡΙΚ δύσκολα θα περάσουν απαρατήρητες. Με μια τοποθέτηση που αναμένεται να προκαλέσει έντονες πολιτικές αντιδράσεις, ο κ. Γεωργίου υποστήριξε ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά εξακολουθεί να καλλιεργεί προσδοκίες που, κατά την άποψή του, δεν συμβιβάζονται με το περιεχόμενο της συμφωνημένης βάσης λύσης, φθάνοντας μάλιστα να δηλώσει ότι «τα σύνορά μας είναι στην Κερύνεια» αποτελεί μια αντίληψη που δεν συνάδει με τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία.
Παράλληλα, χαρακτήρισε τη ΔΔΟ «οδυνηρό συμβιβασμό», θέτοντας ευθέως το ερώτημα κατά πόσο, υπό αυτό το πλαίσιο, μπορεί να γίνει πραγματικότητα η επιστροφή όλων των προσφύγων στις πατρογονικές τους εστίες.
Η αυτούσια δήλωση
«Ενώ συμφωνήσαμε και καταλήξαμε σε διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία, που έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο, συνέχισαν οι ηγεσίες να επιτρέπουν να αφήνουν τον κόσμο να λέει ότι τα σύνορά μας είναι στην Κερύνεια, ότι πρέπει να επιστρέψουν όλοι οι πρόσφυγες στα σπίτια τους. Αυτά είναι πάρα πολύ επιθυμητά υπό τις περιστάσεις και με βάση τον οδυνηρό συμβιβασμό της ΔΔΟ, μπορούσαν ή μπορούν να γίνουν σήμερα; Άρα και οι ηγεσίες έχουν την ευθύνη για το ότι συμβαίνει σήμερα αλλά και η κοινωνία και καλά κάνει ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ και η δική του αντιπρόσωπος να συνάπτουν κομμάτια της κοινωνίας, γιατί είναι οι νέοι άνθρωποι, τα παιδιά μας που θα ζήσουν στην αυριανή Κύπρο και θα πρέπει να έχουν και λόγο και ρόλο, αν θα αποδεχτούν ότι η μοίρα τους είναι αυτή, μαύρη, κακή, μέσα σε ένα πλαίσιο διχοτόμησης ή αν θα πάμε, όχι με ευκολία βέβαια, να ζητήσουμε μια λύση η οποία θα έχει τις προκλήσεις της αλλά θα διασφαλίζει τα ελάχιστα που αφορούν στο παρόν και το μέλλον μας.»
Η τοποθέτηση του ευρωβουλευτή αποκτά ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, καθώς δεν περιορίζεται σε υπεράσπιση της ΔΔΟ, αλλά αποδίδει ευθύνες τόσο στις πολιτικές ηγεσίες όσο και στην ίδια την κοινωνία επειδή, όπως υποστήριξε, επί χρόνια καλλιεργήθηκαν προσδοκίες που δεν μπορούν να υλοποιηθούν στο πλαίσιο της επιδιωκόμενης λύσης. Την ίδια στιγμή, εξέφρασε την πλήρη στήριξή του στην επιλογή του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ και της Προσωπικής του Απεσταλμένης να απευθύνονται στην κοινωνία των πολιτών, θεωρώντας ότι οι νέες γενιές καλούνται να επιλέξουν μεταξύ της παγίωσης της διχοτόμησης και μιας λύσης που, όπως είπε, θα διασφαλίζει τα ελάχιστα για το μέλλον.
