Βάλθηκαν να μας κάψουν…

Εδώ στο μικρό νησί μας κάποιοι ανεγκέφαλοι εμπρηστές βάλθηκαν να μας κάψουν ζωντανούς. Δεν εξηγούνται διαφορετικά οι συνεχιζόμενες και καθημερινές πυρκαγιές είτε είναι σε κατοικημένες περιοχές, είτε στα δάση. Είναι λες κι έχουμε βαλθεί να μην αφήσουμε πράσινο για πράσινο σε αυτό τον καθημαγμένο τόπο. Να μην αφήσουμε δέντρο, δάσος, πνεύμονα οξυγόνου. Ένας εφιάλτης, σχεδόν κάθε καλοκαίρι, με τις πυρκαγιές να καταπίνουν τα πάντα στο διάβα τους.

Και δεν μαθαίνουμε ποτέ, βρε αδελφέ. Γιατί μπορεί να υπάρχουν και οι εγκληματίες που βάζουν φωτιές αλλά υπάρχουν και άλλοι, οι οποίοι με βλακώδη αμέλεια καταστρέφουν τα πάντα.

Ο απολογισμός από τις πυρκαγιές είναι κάθε χρόνο θλιβερός. Πιο θλιβερό όμως είναι το γεγονός ότι δεν βάζουμε μυαλό. Η ανθρώπινη αμέλεια, οι μεγάλες θερμοκρασίες, οι ισχυροί άνεμοι, τα γυμνά ηλεκτροφόρα καλώδια, η έλλειψη αγροτικών δρόμων, παραμένουν η κύρια αιτία πρόκλησης πυρκαγιών.

Πότε το καψάλισμα ξερών χόρτων και ποκαλάμης, πότε το πέταγμα αναμμένων τσιγάρων, πότε η ανεξέλεγκτη ρίψη βεγγαλικών, πότε η χρήση σπινθηροβόλων μηχανημάτων στην ύπαιθρο, γίνονται αιτία τεράστιων καταστροφών.

Φαίνεται, όμως, ότι δεν μπορούμε να το αντιληφθούμε. Ίσως γι΄αυτό να ευθύνεται και το γεγονός ότι δεν υπάρχουν αποτρεπτικές ποινές. Διότι, δυστυχώς, συνείδηση δημιουργείται μόνο με την αυστηρή τιμωρία..!