Τα Σεπτεμβριανά: Κρίκος στη γενοκτονική πολιτική εκρίζωσης του Ελληνισμού
Τα Σεπτεμβριανά της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου 1955 δεν ήταν «αυθόρμητες ταραχές». Ήταν ένα μεθοδικά οργανωμένο κρατικό πογκρόμ, μία πράξη γενοκτονικής πολιτικής και εθνοκάθαρσης εναντίον του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης και της Σμύρνης.
Ένας ακόμη κρίκος στη μακρά αλυσίδα διωγμών που στόχευαν στην εξάλειψη της Ελληνικής παρουσίας από τις πανάρχαιες εστίες της.
Η αφορμή κατασκευάστηκε. Μία μικρής ισχύος βόμβα τοποθετήθηκε στο τουρκικό προξενείο της Θεσσαλονίκης, στο σπίτι όπου γεννήθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ. Οι περιορισμένες ζημιές παρουσιάστηκαν από την εφημερίδα İstanbul Ekspres ως ολοκληρωτική καταστροφή. Η προβοκάτσια πυροδότησε την προετοιμασμένη εθνικιστική υστερία, την ώρα που στο Λονδίνο βρισκόταν σε εξέλιξη η Τριμερής Διάσκεψη για το Κυπριακό και ο Κυπριακός Ελληνισμός αγωνιζόταν για αυτοδιάθεση και Ένωση.
Οι επιδρομείς δεν κινήθηκαν τυχαία. Μεταφέρθηκαν οργανωμένα, κρατούσαν καταλόγους και γνώριζαν ποια σπίτια, επιχειρήσεις, σχολεία και εκκλησίες ανήκαν σε Έλληνες. Βρετανικά διπλωματικά έγγραφα, μαρτυρίες και φωτογραφικά ντοκουμέντα καταγράφουν τη συστηματική προεργασία της οργάνωσης «Η Κύπρος είναι τουρκική», τη μεταφορά ομάδων από την επαρχία και τη συμμετοχή στελεχών του κυβερνώντος Δημοκρατικού Κόμματος. Οι δίκες της Γιασί Αντά μετά το πραξικόπημα του 1960 αποκάλυψαν ότι πίσω από την οργάνωση βρισκόταν η Κυβέρνηση του Αντνάν Μεντερές. Ακαδημαϊκή μελέτη βασισμένη στα βρετανικά αρχεία.
Ο απολογισμός συγκλονίζει: 72 από τις 83 ελληνορθόδοξες εκκλησίες υπέστησαν καταστροφές, 28 από τα 45 ελληνικά δημοτικά σχολεία και τρία από τα πέντε γυμνάσια σοβαρές ζημιές. Χιλιάδες καταστήματα, κατοικίες και επιχειρήσεις λεηλατήθηκαν. Εκκλησίες πυρπολήθηκαν, εικόνες και ιερά κειμήλια καταστράφηκαν, τάφοι ανοίχθηκαν και οστά νεκρών σκορπίστηκαν. Άνθρωποι δολοφονήθηκαν και ξυλοκοπήθηκαν, γυναίκες βιάστηκαν και ιερείς υπέστησαν φρικτούς εξευτελισμούς. Δεν χτυπούσαν μόνο περιουσίες. Χτυπούσαν την πίστη, την ιστορία, τη μνήμη και την ίδια την Ελληνική ταυτότητα..
Ο διεθνολόγος Alfred de Zayas, εξετάζοντας τα γεγονότα υπό το πρίσμα του άρθρου II της Σύμβασης του ΟΗΕ, υποστηρίζει ότι πληρούν τα κριτήρια της γενοκτονίας, λόγω της αποδεδειγμένης πρόθεσης καταστροφής μέρους της Ελληνικής μειονότητας. Τα χαρακτηρίζει επίσης έγκλημα κατά της ανθρωπότητας, συγκρίνοντάς τα με τη «Νύχτα των Κρυστάλλων». Νομική μελέτη στο Genocide Studies and Prevention
Τα Σεπτεμβριανά και οι απελάσεις του 1964 ολοκλήρωσαν σχεδόν τον ξεριζωμό μιας ακμάζουσας ελληνικής κοινότητας αιώνων. Εβδομήντα ένα χρόνια μετά, δεν ξεχνούμε και δεν σιωπούμε! Απαιτούμε αναγνώριση, ιστορική δικαίωση και σεβασμό στη μνήμη των θυμάτων. Γιατί τα εγκλήματα δεν παραγράφονται και ο Ελληνισμός, όσο κι αν πολεμήθηκε, παραμένει όρθιος, υπερήφανος και αδούλωτος!
*Δικηγόρος
Αρθρογράφος/Συγγραφέας
