ΑΝΑΦΑΝΔΟΝ

Πότε θα μιλήσει για σκληρή δουλειά;
Ο Αλ. Τσίπρας έχει αριστερές καταβολές. Δικαίωμά του! Άπειρος, προφανώς μη εργασθείς ποτέ, πίστεψε αφελώς πως θα μπορούσε ν' αντισταθεί στους δανειστές και στους εταίρους. Νόμισε, ίσως, ότι θα άλλαζε, από τη μια μέρα στην άλλη, την Ευρώπη και θα ηγείτο μιας εκστρατείας για την Ευρώπη της αλληλεγγύης και της συνοχής, των λαών και των αξιών. Ορθά όλα αυτά αλλά χρειάζονταν σχέδιο, συνεργασίες και, προπάντων, κοινότητα και αμοιβαιότητα συμφερόντων. Κυρίως, ο Αλ. Τσίπρας όφειλε ν' αποδείξει ότι η κυβέρνησή του είναι αξιόπιστη και συνεπής, σοβαρή και δεσμευμένη στις υποχρεώσεις της για να δικαιούται να απαιτεί.
Παρακολουθούμε τα λεγόμενα του Έλληνα Πρωθυπουργού.

Σπάνια, αν όχι καθόλου, έκανε έκκληση στους Έλληνες για σκληρή δουλειά, παραγωγικότητα, ανταγωνιστικότητα. Παρά μόνο παχιά συνθήματα (πόσο δίκαιο είχε ο Β.Ι. Λένιν...) περί δημοκρατίας, αξιοπρέπειας, εντολής από τον λαό, και άλλα ηχηρά παρόμοια, ακόμα και σήμερα, ότι οι εκβιασμοί των δανειστών δεν θα περάσουν. Κάποιος σε εκβιάζει αν εσύ του το επιτρέψεις. Η τραγωδία για την Ελλάδα μας είναι ότι οι εταίροι και οι δανειστές δεν έχουν πια εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση Τσίπρα. Τώρα ο ανένδοτος και αντιμνημονιακός Τσίπρας ζητά τρίτο μνημόνιο, που θα είναι ίσως επαχθέστερο από τα προηγούμενα, εξαιτίας ακριβώς της αναξιοπιστίας και της ασυνέπειας της ελληνικής Κυβέρνησης. Πονάει η καρδιά μας και κλαίμε πώς κατήντησαν την Ελλάδα μας ανεπαρκείς ηγέτες.
Σ.Ι.
Δημοψήφισμα στον... κρόταφο των Ελλήνων
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ομολόγησε πως, τον Μάρτη του 2013, πήγε στις Βρυξέλλες αξιόπιστος και επέστρεψε αναξιόπιστος. Κι ακόμα δεν υπέβαλε την παραίτησή του. Και αποκάλυψε ότι δέχτηκε το κούρεμα των καταθέσεων, ναι, αυτός που δεσμεύτηκε ότι δεν θα το δεχόταν ποτέ, επειδή, δικαιολογήθηκε, του έβαλαν το πιστόλι στον κρόταφο. Τώρα, την ίδια πρακτική εξήγγειλε και ο Έλληνας Πρωθυπουργός. Αναστασιάδης και Τσίπρας έχουν μερικά κοινά χαρακτηριστικά. Είναι εκλεγμένοι και όχι διορισμένοι ηγέτες. Με απλά λόγια, ο λαός τούς ανέθεσε τη διαχείριση των υποθέσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας και της Ελλάδος. Οι Έλληνες αδελφοί και εμείς, τους εμπιστευθήκαμε. Και τι έπραξαν;
Ο μεν Αναστασιάδης δικαιολογήθηκε ότι του έβαλαν το πιστόλι στον κρόταφο, γι’ αυτό και δέχθηκε το κούρεμα. Ο δε Τσίπρας κλότσησε την μπάλα των δικών του ευθυνών στους πολίτες, για ν' αποφασίσουν για ένα ζήτημα που δεν υπάρχει πια, αφού η Ελλάδα είναι εκτός των πάντων και οι διαπραγματεύσεις τερματίστηκαν. Οι ηγέτες καταξιώνονται στα δύσκολα και στα οδυνηρά, όχι στα συνθήματα και στα προεκλογικά φληναφήματα. Τώρα είναι σίγουρο ότι το δημοψήφισμα δεν θα γίνει και η Ελλάδα αγωνιωδώς αναζητεί στηρίγματα για να μην επισημοποιηθεί η χρεοκοπία της. Γι’ αυτό το κατάντημα, θα αναμένουμε ν' ακούσουμε ποιες δικαιολογίες θα δώσει η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Σ.Ι.
Δημοψήφισμα για κάτι που δεν... υπάρχει;
Σύμφωνα με τις ενδείξεις που υπάρχουν μέχρι τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο (γιατί οι εξελίξεις εναλλάσσονται τόσο γρήγορα από τη μια στιγμή στην άλλη, που δεν τις προλαβαίνουμε), το δημοψήφισμα της Κυριακής στην Ελλάδα φαίνεται ότι θα διεξαχθεί κανονικά. Τώρα, το τι σόι δημοψήφισμα θα διεξαχθεί και πόσο ανεπηρέαστα θα ψηφίσει ο λαός, είναι άλλου παπά ευαγγέλιο. Η αλήθεια είναι ότι ο ελληνικός λαός καλείται να επιλέξει ανάμεσα σε κάτι... που δεν υπάρχει και σε κάτι άλλο που δεν το γνωρίζει κανείς. Δεν είναι μόνο ότι το ερώτημα που τίθεται για ν' απαντήσουν οι ψηφοφόροι είναι ακατάληπτο και περίπλοκο. Στην πράξη οι πολίτες καλούνται να ψηφίσουν μια πρόταση που ήδη έχει αλλάξει, άρα είναι άνευ αντικειμένου το δημοψήφισμα.

Άσχετα όμως από αυτό, οι Έλληνες καλούνται ουσιαστικά να επιλέξουν ανάμεσα στο «όχι στο ευρώ» και στο «ναι στο ευρώ». Ό,τι κι αν λέει η Κυβέρνηση που προσπαθεί να πείσει ότι το «όχι» θα είναι μόνο για την πρόταση των Θεσμών. Δεν μπορεί επίσης να παραγνωρίζεται ότι όλοι οι σημαντικοί ηγέτες της Ευρώπης έκαναν όσο πιο σαφές μπορούσαν ότι το «όχι» σημαίνει έξοδο από το ευρώ και διάρρηξη της σχέσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ελπίζουμε ότι ο ελληνικός λαός θα επιλέξει το σωτήριο «ναι στο ευρώ», ώστε να μη δει τη χώρα να μετατρέπεται σε Ζιμπάμπουε της Ευρώπης. Ή σε πραγματικό... «ξιπετσισμένο κουρκουτά», όπως θα έλεγε και ο σύντροφος Δημήτρης.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
Χωρίς σχέδιο, αλλά με «αξιοπρέπεια»
Με «αξιοπρέπεια» και «υπερηφάνεια» αντιμετωπίζει τους δανειστές η κυβέρνηση Τσίπρα, όπως υπερτονίζουν συνεχώς τα στελέχη της στις δημόσιες δηλώσεις τους. Είναι, όμως, αξιοπρέπεια να έχεις δεκάδες χιλιάδες συνταξιούχους να περιμένουν στην ουρά μπροστά στις τράπεζες από τις πέντε το πρωί, για να μπορέσουν να πάρουν 120 ευρώ; Είναι αξιοπρέπεια να συνωστίζονται μπροστά στις ΑΤΜ εκατοντάδες άνθρωποι κάθε στιγμή για να πάρουν 60 ευρώ, που αύριο μπορεί να είναι λιγότερα ή και καθόλου; Είναι αξιοπρέπεια να έχεις μετατρέψει την κρατική ελληνική Τηλεόραση σε όργανο της κυβερνητικής προπαγάνδας υπέρ του «όχι»;
Είναι προφανές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει σαφές σχέδιο διαχείρισης της κρίσης. Ούτε σχέδιο Α, ούτε σχέδιο Β. Γι’ αυτό υποβάλλει προτάσεις της τελευταίας στιγμής, που έχουν το στοιχείο του πανικού. Αλλά και που φαίνεται να οδηγούν σε ένα νέο μνημόνιο και μάλιστα με σκληρότερους όρους (αφού το προηγούμενο το «έσκισε» ο Πρωθυπουργός). Αλλά μην ανησυχείτε. Μπορεί η «για πρώτη φορά αριστερά» να οδηγήσει τη χώρα σε μεγαλύτερη φτώχια και δυστυχία, αλλά θα το κάνει με «αξιοπρέπεια» και «υπερηφάνεια»...
ΜΠΟΞΕΡ
Η αξιοπρέπεια που διατυμπάνιζε...
Ο Αλ. Τσίπρας κανοναρχούσε καθημερινά ότι για την Ελλάδα ήταν θέμα εθνικής αξιοπρέπειας ν' αντισταθεί στους κατ’ ισχυρισμόν εκβιασμούς των δανειστών. Αντί να διαπραγματευτεί μαζί τους με σοβαρότητα και αξιοπιστία, με τον Βαρουφάκη κάνανε τους μάγκες στους εταίρους και στους δανειστές. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός ήξερε τι παρέλαβε. Υποσχέθηκε να αλλάξει νοοτροπίες, να συγκρουστεί με κατεστημένα και να τερματίσει τη λιτότητα με την... εξαφάνιση της Τρόικας και των μνημονίων. Ρίσκαρε επικίνδυνα και, ιδού, πού οδήγησε την Ελλάδα μας. Το αθηναϊκό «Βήμα» σε σκληρό σχόλιό του γράφει:
«Έστω και τώρα με τη χώρα στο χείλος του γκρεμού, ο Πρωθυπουργός πρέπει επιτέλους να αποφασίσει τι ακριβώς θέλει, τι επιδιώκει, τι ζητά από τους Έλληνες και τι διεκδικεί από τους ευρωπαίους. Δεν μπορεί ο κ. Τσίπρας να παίζει με το μέλλον της χώρας, να βλέπει την κατάσταση να επιδεινώνεται καθημερινά και να μη συνομιλεί παρά μόνο με όσους συμφωνούν μαζί του. Μπροστά στο εθνικό αδιέξοδο, οφείλει να συζητήσει με τα κόμματα της αντιπολίτευσης και να αναζητήσει την ελάχιστη δυνατή συναίνεση, για να διασωθεί ότι μπορεί ακόμα, όσο είναι καιρός. Η αξιοπρέπεια που υποσχέθηκε στους Έλληνες, καταρρακώθηκε στις ουρές των ΑΤΜ και των σούπερ μάρκετ. Όσο είναι καιρός, ας σώσει τουλάχιστον τη δική του αξιοπρέπεια, αναλαμβάνοντας το πολιτικό κόστος και διασφαλίζοντας το μέλλον της χώρας και των πολιτών της». Από εμάς, ουδέν σχόλιο.
Σ.Ι.