ΑΝΑΦΑΝΔΟΝ
Σάββατο 10 Δεκ 2016
Δεν σου εμπιστεύομαι τα παιδιά και τα εγγόνια μου!
Απευθύνομαι στον Πρόεδρο Αναστασιάδη ως πατέρας τριών παιδιών και ως παππούς τριών εγγονιών. Θεωρώ ότι είναι ο πλέον ακατάλληλος, αναξιόπιστος, ανακόλουθος, ψεύτης και επικίνδυνος Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν θα αναφερθώ ξανά πώς εξαπάτησε κόμματα και πολίτες για να υφαρπάσει την ψήφο τους. Ούτε στο θλιβερό κατάντημά του, όσες δεσμεύσεις και υποσχέσεις έδωσε στον λαό, να τις αναιρέσει και να τις εξευτελίσει. Ούτε στη γελοιοποίηση πανάρχαιων ελληνικών λέξεων όπως, δέσμευση, υπόσχεση, αξιοπρέπεια, σεβασμός, ελευθερία, αξιοπιστία, ευθύνη, αγώνας, αντίσταση, διεκδίκηση. Ούτε θα αναφερθώ στην Αναν-ική μνησικακία του επειδή το 2004 οι Έλληνες διασώσαμε την Κυπριακή Δημοκρατία.
Ο Ν. Αναστασιάδης ορκίστηκε να υπερασπίζεται την ανεξαρτησία, ελευθερία και κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας ως συλλογική μας θωράκιση έναντι της τουρκικής αρπακτικότητας. Παρέβη τον όρκο του! Αποδέχτηκε όλους τους τουρκικούς όρους και την πενταμερή επειδή τον απείλησε, λέγει, ο σουλτάνος, με προσάρτηση των κατεχομένων, πολιτογράφηση 26.000 εποίκων, με πολεμικά πλοία και αεροπλάνα. Εγώ, τα παιδιά και τα εγγόνια μου δεν εμπιστευόμαστε ένα πανικόβλητο, τρομοκρατημένο, έμφοβο ανθρωπάκι, ως Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Διερωτώμαι: Αν τόσο εύκολα υποκύπτει στα γαβγίσματα του σουλτάνου, στις 12 του Γενάρη θα τουρκοποιήσει και επίσημα την Κύπρο; Ο Ν. Αναστασιάδης δεν είναι πλέον σε θέση να διαχειρίζεται τις τύχες του τόπου. Είναι επικίνδυνος! Συνεπώς, δεν τον εμπιστεύομαι να διαχειρίζεται το μέλλον των παιδιών και των εγγονιών μου. Δεν είναι... κοτόπουλα προς σφαγήν.
Σ.Ι.
Εγώ, «ο μονίμως ανησυχών», τρέμω!..
Ιδού νέα επιχείρηση παραπλάνησης όσων αφελών ακόμα τους πιστεύουν. Ο πρώτος διδάξας είναι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Ανησυχεί, λέγει, από τη διαιώνιση της κατοχής, γι' αυτό και αποδέχτηκε όλους τους τουρκικούς όρους επειδή θέλει λύση. Ποια λύση? Άλλα συμφωνεί στο τραπέζι των συνομιλιών και με άλλα παραμυθιάζει τους πολίτες. Ανησυχεί και ο Κυβ. Εκπρόσωπος, που πασκίζει να μας εξηγήσει ότι «όλοι έχουμε ανησυχίες, εκείνο που έχει περισσότερη σημασία είναι να προβαίνουμε σε τέτοιου είδους ενέργειες, ώστε να μην υφίστανται τέτοιου είδους ανησυχίες». Σωστά! Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης αποδέχτηκε τους τουρκικούς όρους ακριβώς για να μην έχουμε ανησυχίες!
Αλλ' ανησυχεί και ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ, που μίλησε για μονοπάτια, δρόμους, αυτοκινητόδρομους - ακόμα λίγο θα μιλούσε και για το... διάστημα - και για τις δυσκολίες που συναντούμε. Ο μόνος που είναι μονίμως χαριεντιζόμενος είναι ο Κοιν. Εκπρόσωπος του ΔΗΣΥ, που οπτασιάστηκε πως, αμέσως μετά το πρώτο λεπτό της λύσης, ο ουρανός θα βρέξει εκατομμύρια για να φάνε οι ππαραδόπιστοι Κυπραίοι. Και ο Άντρος? Καλά, αυτός έγινε το θλιβερό βαποράκι και ο καθημερινός κλακαδόρος του Αναστασιάδη και του Αβέρωφ. Συμπατριώτες, εγώ δεν ανησυχώ, απλώς. Τρέμω κυριολεκτικά όταν διαπιστώνω σε ποιων τα χέρια βρίσκεται η μοίρα αυτού του δύσμοιρου τόπου. Τρέμω στην πιθανότητα να τουρκοποιηθεί από αναξιόπιστους, τρεμαλέους, έμφοβους και πανικόβλητους ηγέτες, που ενεργούν ως κοτόπουλα.
Σ.Ι.
Υγεία, όπως... Χαλέπι
Με το βομβαρδισμένο και κατερειπωμένο Χαλέπι της Συρίας μοιάζει ο τομέας της Υγείας στην Κύπρο. Οι αντιμαχόμενες πλευρές βομβαρδίζουν καθημερινά η μια την άλλη με ιδιαίτερη σφοδρότητα και όπως ακριβώς και στο Χαλέπι, έχει ως πρώτα θύματα τα Νοσοκομεία. Όπου οι αθώοι ασθενείς βρίσκονται ανάμεσα σε διασταυρούμενα πυρά και βλέπουν γύρω τους να καταρρέουν όσα (έστω και λίγα) έχουν χτιστεί μέχρι σήμερα για το Γενικό Σχέδιο Υγείας. «Βρισκόμαστε σε πόλεμο», ήταν η δραματική διαπίστωση του προέδρου του Συνδέσμου Πασχόντων. Είναι πραγματικά θλιβερό να διαπιστώνουν οι πάσχοντες συνάνθρωποί μας ότι «βρισκόμαστε σε πόλεμο» στα θέματα της Υγείας.
Έναν πόλεμο που θυματοποιεί πρώτα τους ίδιους, αφού είναι ανυπεράσπιστοι μπροστά στις μάχες που μαίνονται γύρω τους μεταξύ γιατρών, συντεχνιών, υπουργείου, ασφαλιστικών εταιρειών, εργοδοτών και άλλων εμπλεκομένων. Την ίδια ώρα ο Παγκύπριος Ιατρικός Σύλλογος υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να βιαστούμε. Δεν υπάρχει λόγος να τα κάνουμε όλα σε ενάμιση χρόνο, τη στιγμή που για 16 χρόνια δεν έκανε κανένας τίποτε, λέει. Μα, ναι. Έχουμε άλλα 16 χρόνια μπροστά μας. Να έχουμε την άνεση να ξανασυζητήσουμε, να ξανακαβγαδίσουμε, να αλλάξουμε άλλους 10 Υπουργούς Υγείας μέχρι τότε και πού θα πάει. Θα έρθει η στιγμή και για εφαρμογή του ΓΕΣΥ. Και στη Συρία θα έρθει κάποια μέρα η ειρήνη. Θα βρει μόνο ερείπια, αλλά θα έρθει...
ΜΠΟΞΕΡ
Τα Γραφεία Κηδειών... στην πολιτική
Δεν είμαι σίγουρος αν κατάλαβα εντελώς καλά την ανακοίνωση που δημοσιεύθηκε στον Τύπο, αλλά αποκόμισα την εντύπωση ότι τα Γραφεία Κηδειών διαθέτουν και... πολιτικό κίνημα! Ονομάζεται «Δημοκρατική Πολυφωνία» και μάλιστα θα πραγματοποιήσει και συγκέντρωση στη Χοιροκοιτία τη Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου. Την ανακοίνωση υπογράφει «το Κίνημα και οι υποψήφιοί του». Προφανώς για να έχει υποψηφίους, θα κατέλθει και στις επικείμενες δημοτικές εκλογές. Αν είναι έτσι τα πράματα, οι εκλογές αποκτούν νέα διάσταση. Βλέποντας οι επαγγελματίες του κλάδου κηδειών διάφορους υποψήφιους να... θάβει ο ένας τον άλλον με αλληλοκατηγορίες, σκέφτηκαν να παρέμβουν, διότι αυτές τις δουλειές δεν μπορεί να τις κάνει όποιος κι όποιος.
Δεν ξέρω αν έχουν επιλέξει και ύμνο στη «Δημοκρατική Πολυφωνία». Ίσως το «Στον άλλο κόσμο που θα πας» ή το «Ο Χάρος βγήκε παγανιά» να ταιριάζει. Λίγο μακάβριο το θέμα, αλλά ειλικρινά βρήκα πολύ πρωτοποριακό να δημιουργηθεί πολιτική κίνηση από τα Γραφεία Κηδειών. Μια κίνηση, η οποία ίσως θα μπορούσε να επιδιώξει να μπει και στη Βουλή. Θα ήταν το μόνο κόμμα που δεν θα έκανε διαρροές. «Εγώ δεν αποκαλύπτω απόρρητα. Σ’ αυτά τα θέματα είμαι... τάφος». Πάντως, άμα το δείτε και από άλλη οπτική γωνία, οι άνθρωποι αυτοί είναι οι πρώτοι που δικαιούνται να διεκδικούν στην κυριολεξία... σταυρούς προτίμησης.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
Θέμα νοοτροπίας
Η επαναλαμβανόμενη επιτυχία του ΑΠΟΕΛ στις ευρωπαϊκές ποδοσφαιρικές διοργανώσεις δεν μπορεί πλέον να θεωρείται ούτε σύμπτωση ούτε τυχαία. Είναι αποτέλεσμα μεθοδικής δουλειάς, με πολύ συγκεκριμένο προσανατολισμό. Ακόμη κι αν ο ΑΠΟΕΛ δεν έχει την καλύτερη ομάδα, συνεχίζει να έχει την καλύτερη νοοτροπία.
Την ώρα που άλλες κυπριακές ομάδες, των οποίων οι ευρωπαϊκές πορείες ολοκληρώνονται συνήθως τον Ιούλιο, αναλώνουν ενέργεια και δυνάμεις, προσπαθώντας να πείσουν πως είναι αδικημένες και μικρές, χωρίς απαραιτήτως να είναι κανένα από τα δύο, ο ΑΠΟΕΛ συστηματικά αναλώνει ενέργεια και δυνάμεις προσπαθώντας να πείσει πως είναι πιο μεγάλος από τον εαυτό του και πως μπορεί να μετρηθεί στα ίσα με κάθε ποδοσφαιρικό μεγαθήριο, που συναντά στον δρόμο του. Αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για όποια ομάδα έχει μεγαλύτερες φιλοδοξίες από τα στενά όρια του κυπριακού πρωταθλήματος...
ΜιΛο