Τα «αόρατα χέρια» και οι ευκαιριακές ευαισθησίες

Κάθε που διαφαίνεται μια ενδεχόμενη κινητικότητα στο Κυπριακό, παρατηρείται μια υποβόσκουσα προσπάθεια από κάποια «αόρατα χέρια» να κινούν τα νήματα προκειμένου να ασκηθούν πιέσεις στην αδύναμη πλευρά. Στο θύμα, δηλαδή, της τουρκικής εισβολής και συνεχιζόμενης για 45 χρόνια κατοχής.

Με λειψές προσδοκίες αναμένεται η τριμερής συνάντηση στο Βερολίνο στις 25 του τρέχοντος μήνα, με έναν πλανήτη διχασμένο να βρίσκεται ήδη σ’ έναν νέο ψυχρό πόλεμο. Σε μια νέα κούρσα εξοπλισμών από μέρους των μεγάλων δυνάμεων, οι οποίες διαφημίζουν την πραμάτεια τους στους μελλοθάνατους χωρών που βρίσκονται σε συγκρούσεις και εμπόλεμες διαμάχες.

Η Κύπρος του 2019 βρίσκεται μεταξύ διαφθοράς, φτώχιας, απίστευτης χλιδής και πολλών απειλών. Κυρίως βρισκόμαστε μπροστά στον κίνδυνο να μας «ξαναπιάσουν στον ύπνο» μιας και η προσοχή επικεντρώνεται τώρα αλλού.

Στις ελεύθερες και κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου το εσωτερικό μέτωπο είναι χίλια κομμάτια. Στα κατεχόμενα ερίζουν ποιος θα πάρει το «δακτυλίδι» για την «προεδρία» του ψευδοκράτους από τον Τούρκο Πρόεδρο. Άλλοι αγωνίζονται να στηρίξουν τον Ακιντζί, ο οποίος δεν είναι αρεστός στην Τουρκία. Στις ελεύθερες περιοχές κορυφώνονται οι αντιπαραθέσεις για τις χρυσές βίζες σε ξένους επενδυτές, κάποιοι εκ των οποίων είναι καταζητούμενοι απατεώνες, ενώ οι καβγάδες για το ποίοι τσέπωσαν μίζες και πόσα εκατομμύρια διαμοιράστηκαν σε πολιτικούς, ιεράρχες, δικηγορικά γραφεία και άλλους παρόχους, καλά κρατούν.

Σε στιγμές «ανάπαυλας» θυμούνται πως υπάρχει και ένα κυπριακό άλυτο, με τον Πρόεδρο να λέει τα δικά του και τον Άντρο Κυπριανού να πιέζει προκειμένου να μην αλλάξει τίποτε απ’ όλα όσα έμειναν σε εκκρεμότητα από το Κραν Μοντανά. Από την άλλη ο ηγέτης του Συναγερμού το έριξε σε «θεατρικές» παραστάσεις. Πότε οδηγώντας γεωργικά τρακτέρ για το μάζεμα των ελιών, πότε να μαζεύει πατάτες και κολοκάσι στα Κοκκινοχώρια (όπου τώρα το χαμπάριασε πως χάνει οπαδούς) και πότε να φουρνίζει ψωμιά και παξιμάδια (!!!) σε ένα άκρως βουκολικό τοπίο. Βέβαια η κάθε θεατρική παράσταση χρειάζεται και την προβολή της. Για τούτο φροντίζουν οι άνθρωποι του κ. Αβέρωφ, ειδοποιώντας διευθυντές Μ.Μ.Ε., οι οποίοι στέλλουν φωτορεπόρτερ, τηλεοπτικές κάμερες και όλα τα χρειαζούμενα συμπράγκαλα προκειμένου ν’ απαθανατίσουν τον αρχηγό… στη μεγάλη πορεία του προς τον λαό.

Όχι, δεν είμαστε για γέλια. Είμαστε για κλάματα. Για θρήνους και οδυρμούς πάνω στο μελλοντικό κουφάρι μιας πατρίδας, που δεν αξιώθηκε να έχει ηγέτες και καλούς τιμονιέρηδες να την οδηγήσουν μακριά από τη σήψη, τη διαφθορά, τα αναμεταξύ τους βολέματα, τις αρπαχτές και τα «σου-σου-μου-σου» με ξένους διπλωμάτες, που τους κουρδίζουν να μας οδηγήσουν σε υφάλους και νέα αδιέξοδα.

Με φόντο τις κοκορομαχίες και με έναν Πρόεδρο αποδυναμωμένο από την έντονη κριτική, οδηγούμαστε στην Τριμερή. Γνωρίζουν οι ξένοι τα αδύνατά μας σημεία; Προφανώς και τα γνωρίζουν. Φροντίζουν, άλλωστε, κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι να τα ντελαλίζουν καθημερινά, ενισχύοντας τα επιχειρήματα της Τουρκίας και κατ’ επέκτασιν τις προσπάθειες των ξένων να βάλουν ξανά την Κύπρο στο κρεβάτι του Προκρούστη για το «κόψε-ράψε» ό,τι ενοχλεί την Τουρκία. Να μετατραπεί ξανά στο πειραματόζωό τους για μια λύση κατάλυσης, μιας και δεν το πέτυχαν το 2004 με εκείνο το εκτρωματικό σχέδιο Ανάν και με τον πακτωλό εκατομμυρίων που χορήγησαν σε πρόθυμους μικροπωλητές και υπάκουους ριψάσπιδες.

Έχουμε και την Ελλάδα, το μοναδικό μας στήριγμα. Αλλά και αυτή με τέτοιους ηγέτες που έχει - πρώην και νυν - (Συριζαίους και Γαλάζιους) να χώνουν τη χώρα όλο και πιο βαθιά στην αμερικανική υποτέλεια, τι να περιμένουμε, αλήθεια;

Η Ελλάδα, αφού εκχώρησε γην και ύδωρ στους Αμερικανούς, χαίρεται με όσα ακούει από τα χείλη τους ότι μετατρέπεται σε ηγετική δύναμη στην περιοχή, αλλά δεν ακούει και τις υποσημειώσεις τους υπέρ της Τουρκίας. Ούτε και τα παρανοϊκά τουίτερ του Αμερικανού Προέδρου, ότι η Τουρκία είναι καλός και πιστός σύμμαχος στο ΝΑΤΟ και ο Ερντογάν φίλος του, ο οποίος του δίνει εκτεταμένες αναφορές για τα εγκλήματα από την εισβολή στη βορειοδυτική Συρία.

Οι ευκαιριακές ευαισθησίες

Καλά-καλά δεν πρόλαβαν να χαρούν και να πανηγυρίσουν οι ένθερμοι υποστηρικτές της πολιτικής της Αστερόεσσας και του δόγματος «ανήκομεν εις την Δύσιν...» με την κατάθεση ενός νέου νομοσχεδίου στην ολομέλεια της Γερουσίας, από τον δημοκρατικό γερουσιαστή Νέας Ιερσέης, Ρόμπερτ Μενέντεζ. Προσγειώθηκαν ανώμαλα με το αναθερμασμένο «φλερτ» Τραμπ-Ερντογάν.

Να σημειώσουμε ότι στην ομιλία του ο Μενέντεζ άσκησε έντονη κριτική κατά της Τουρκίας, παραθέτοντας απτά παραδείγματα της τουρκικής επιθετικότητας, τόσο στη βορειοανατολική Συρία, όσο και στην Κύπρο και την Ανατολική Μεσόγειο, καθώς και τον όλο πιο στενό εναγκαλισμό του Ταγίπ Ερντογάν με τον Ρώσο Πρόεδρο Πούτιν. Ο Μενέντεζ στην ομιλία του αμφισβήτησε ότι η Τουρκία είναι σύμμαχος, ζήτησε την επιβολή κυρώσεων CAATSA, την ψήφιση και από τη Γερουσία του νομοσχεδίου για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων, την ψήφιση του Νόμου για την Εταιρική Σχέση στην Ανατολική Μεσόγειο και την ακύρωση της προγραμματισμένης για τις 13 Νοεμβρίου επίσκεψης του Τούρκου Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν στον Λευκό Οίκο.

Σε σχέση με την Κύπρο, χαρακτηρίζοντας την τουρκική εισβολή ως μια συγκλονιστική προσπάθεια επαναχάραξης των συνόρων στην Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, είπε ότι «η εισβολή της Τουρκίας στο βόρειο τμήμα της Κύπρου πρέπει να θεωρηθεί ως αυτό που είναι - μια παράνομη κατοχή που πρέπει να τερματιστεί. Οι ενέργειες της Τουρκίας κατά τις ημέρες αυτές το 1974 δεν ήταν οι πράξεις μιας δημοκρατικής χώρας. Δεν ήταν οι ενέργειες ενός αξιόπιστου συμμάχου. Δεν ήταν οι ενέργειες ενός υπεύθυνου ηθοποιού στην παγκόσμια σκηνή».

Ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Νέας Ιερσέης πρόσθεσε ότι ακόμη και σήμερα η Τουρκία προσπαθεί να εκφοβίσει διεθνείς ενεργειακές εταιρείες και την Κυπριακή Δημοκρατία. Την κατηγόρησε για εχθρότητα απέναντι σε αυτές τις εταιρείες και ότι εφαρμόζει το είδος της διπλωματίας κανονιοφόρων που ανήκει στο παρελθόν.
Καταγγέλλοντας την Άγκυρα για κακοπιστία στο Κυπριακό, ο Μενέντεζ ανέφερε ότι η Τουρκία θα μπορούσε να συμμορφωθεί με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για τη μεταφορά της περιφραγμένης περιοχής Βαρωσίων, Αμμοχώστου υπό τη διοίκηση των Ηνωμένων Εθνών.

Όλα καλά όσα είπε ο γερουσιαστής Μενέντεζ. Λόγια που χαϊδεύουν τ’ αφτιά όσων θέλουν να χαϊδευτούν. Μόνο που ξέχασε πως οι ΗΠΑ ήταν αυτές που άναψαν το πράσινο φως στην Τουρκία για να εισβάλει στην Κύπρο το 1974, όπως έγινε τώρα και με τη Συρία. Είναι οι ΗΠΑ που συστηματικά και για 45 χρόνια αδιαφόρησαν για τους βίαια εκτοπισμένους από τον τουρκικό στρατό Κύπριους από τα σπίτια και τις περιουσίες τους. Και δεν ήταν μόνο ένα «πράσινο φως». Ήταν μια βρόμικη συνωμοσία, που σχεδιάστηκε και εκτελέστηκε από τις μυστικές υπηρεσίες του βαθέος κράτους της Αμερικής, που πάντα αυτό θα κυβερνά, ανεξάρτητα ποιος είναι ο ένοικος του Λευκού Οίκου.

Βέβαια όλη αυτή η ρητορική του Μενέντεζ είναι ανέξοδη. Ευκαιριακές ευαισθησίες. Γιατί προτού περάσουν 24 ώρες από την ομιλία Μενέντεζ, ο πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών της Γερουσίας πρότεινε το πάγωμα των όποιων κυρώσεων κατά της Τουρκίας ενόψει της επίσκεψης του Τούρκου Προέδρου στις ΗΠΑ την ερχόμενη Τετάρτη (13 του Νιόβρη).

Προς ένα νέο Μπούργκενστοκ;

Την ώρα λοιπόν που η Τουρκία με τις απειλές της ακυρώνει γεωτρήσεις ξένων ενεργειακών εταιρειών που συμβλήθηκαν με την Κυπριακή Δημοκρατία και εξαγγέλλει ότι εντός του 2020 θα ξεκινήσει άλλες πέντε εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ και ο πρόεδρος του ΡΤΚ προσδοκούν ότι η Τριμερής της 25ης Νοεμβρίου θα οδηγήσει σε μια Πενταμερή για έναρξη ουσιαστικών διαπραγματεύσεων.

Σοβαρολογούν; Πού στηρίζουν αυτήν την αισιοδοξία; Στις εμπρηστικές τοποθετήσεις Ερντογάν και Τσαβούσογλου; Στην καλή τους θέληση και βούληση; Ή μήπως δεν θα διαφωνούσαν για νέες υποχωρήσεις από την ε/κ πλευρά;

Τότε γιατί τους κακοφαίνεται όταν τους υποδεικνύουν «να μην ξεχνούν ότι εκπροσωπούν και τους Ε/κ»;

Συνειδητοποιούν πού θα οδηγήσει μια πενταμερής, η οποία δεν θα έχει τον αντιπροσωπευτικό χαρακτήρα μιας διεθνούς διάσκεψης, πάγια θέση που κακώς εγκατέλειψε η ηγεσία του ΑΚΕΛ; Μήπως προσδοκούν ένα νέο Μπούργκενστοκ;

Σε μια διεθνή διάσκεψη θα υπάρχει ένα ισοζύγιο δυνάμεων. Τουλάχιστον η Ρωσία, ανεξαρτήτως της προσωρινής και συμφεροντολογικής τώρα συμμαχίας της με την Τουρκία, διακηρύσσει ακόμα θέσεις αρχών στο Κυπριακό. Όπως η Γαλλία και η Κίνα. Σε μια πενταμερή θα συμμετέχουν η κατοχική Τουρκία, η μονίμως φιλότουρκη Βρετανία, η Ελλάδα, η Κυπριακή Δημοκρατία και το υποτελές στην Τουρκία ψευδοκράτος. Η Ε.Ε. θα είναι απλώς ο βολικός παρατηρητής, που θα ακολουθεί τα «αόρατα χέρια», τα οποία θα κινούν τα νήματα.