Μυαλωμένα βήματα…
Οι πρώτες μάχες με τον κορωνοϊό είναι νικηφόρες. Αυτό δεν σημαίνει ότι κερδίσαμε τον πόλεμο. Οι επόμενες δεκαπέντε μέρες είναι κρίσιμες. Η πανδημία μπορεί να διακοπεί. Δεν είναι βέβαιο πότε θα λήξει. Μια τέτοια εξέλιξη εξαρτάται από το εμβόλιο. Εάν και πότε θα βρεθεί. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα καθίσουμε με τα χέρια σταυρωμένα. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι ακόμη και αν δεν βρεθεί το εμβόλιο, αρκεί στην παρούσα φάση και στο επόμενο χρονικό διάστημα να έχουμε το φάρμακο εκείνο που θα περιορίσει τη δράση του κορωνοϊού, τις επιπτώσεις και τη θνητότητα. Για να μπορούμε να συνεχίσουμε τη ζωή μας χωρίς τους υφιστάμενους αυστηρούς περιορισμούς, αλλά πάντα κατόπιν υποδείξεων ασφαλείας.
Όπως και αν έχουν ιατρικώς τα πράγματα, για τις επόμενες 15 μέρες δίνουμε νέες εξετάσεις. Και, μάλιστα, υπευθυνότητας. Τα μέτρα χαλαρώνουν. Αυτό δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να ξεσαλώνουμε. Διότι, θα είναι πολύ εύκολο να πισωγυρίσουμε. Και να τινάξουμε στον αέρα όλα όσα οικοδομήσαμε. Χωρίς, μάλιστα, να επιτρέψουμε στην οικονομία να βάλει μπρος με απώτερο στόχο να αντιμετωπίσουμε τις ζημιές, που προκαλεί η ύφεση και να έρθουν καλύτερες μέρες.
Ένα μεγάλο μέρος της κυπριακής οικονομίας στηρίζεται στον τουρισμό, ο οποίος τελεί εν κινδύνω. Όσο περισσότερη ασφάλεια υπάρχει στην Κύπρο, τόσο περισσότερη είναι η θετική μας εικόνα στο εξωτερικό. Άρα είμαστε ελκυστικός προορισμός. Βεβαίως, υπάρχουν μια σειρά άλλων μεταβλητών που θα καθορίσουν εάν θα πάμε καλά ή όχι στην οικονομία και στον τουρισμό, καθώς και αν θα ανακάμψουμε το συντομότερο δυνατόν και με τις λιγότερες απώλειες. Πότε και πώς θα αρχίσουν να λειτουργούν οι αεροπορικές εταιρείες, ποιοι θα είναι οι έλεγχοι στα αεροδρόμια και ποια θα είναι η κατάσταση στην οποία θα βρίσκονται τα άλλα κράτη. Δεν εξαρτάται ο τουρισμός και η ανάκαμψη της οικονομίας μόνο από εμάς. Εμείς, όμως, θα πρέπει να κάνουμε ό,τι λένε οι ειδικοί, όχι μόνο για το καλό της οικονομίας, αλλά και για εμάς τους ίδιους. Για τη δική μας υγεία και των άλλων.
Η βασική μεταβλητή της ατομικής, κοινωνικής και οικονομικής μας ζωής είναι η επιστήμη της ιατρικής. Εάν προχωρήσει και βρει τους αποτελεσματικούς τρόπους αντιμετώπισης του κορωνοϊού, τότε η κατάσταση θα επανέλθει το συντομότερο στην ομαλότητα. Χωρίς να σημαίνει την πλήρη εξαφάνιση του ιού. Δεν είναι τυχαίο αυτό το οποίο λέγεται κατά κόρον. Ότι, δηλαδή, θα πρέπει να μάθουμε να ζούμε μαζί του. Και εφόσον στην παρούσα φάση δεν έχουμε τα όπλα εκείνα που θα το συντρίψουν και θα τον εξαφανίσουν, θα πρέπει να φερθούμε έξυπνα. Και η ευφυΐα δεν είναι πώς να εκθέτεις τον εαυτό σου και τους υπόλοιπους στον κίνδυνο, αλλά πώς να προφυλάσσεσαι. Και πώς να τους προφυλάσσεις. Εφόσον δεν έχουμε άλλη φόρμουλα άμυνας εκτός από αυτήν της λήψης μέτρων, οφείλουμε να την ακολουθούμε ως ιερό ευαγγέλιο. Ήδη, η πειθαρχία της συντριπτικής πλειοψηφίας άρχισε να αποδίδει. Μπαίνουμε στην πρώτη φάση χαλάρωσης στη βάση προγράμματος. Η αντίδρασή μας πρέπει να εκδηλωθεί με σοβαρότητα. Για να πάμε στο επόμενο στάδιο. Αυτό της 18ης Μαΐου και μετά σε αυτά του Ιουνίου και του Ιουλίου. Εάν δεν κάνουμε ο καθένας μόνος, καθώς και συλλογικά ως κοινωνία, βήματα μυαλωμένα, τα οποία να είναι σύμφωνα με τις υποδείξεις των ειδικών, δεν θα φτάσουμε ποτέ στον Ιούνιο… το αντίθετο, θα επιστρέψουμε στον Απρίλιο!
