Αριστερόστροφη «διανόηση» και μεταναστευτικό

Διανύουμε ήδη την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, με την τεχνολογία και τις επιστήμες να αναπτύσσονται με γεωμετρική πρόοδο κάνοντας την ανθρώπινη ζωή ευκολότερη, μα συνάμα και πιο απαιτητική όσον αφορά τις γνώσεις και τις δεξιότητες. Η πιο πάνω εξέλιξη έχει ωθήσει (φυσιολογικά θα έλεγα) όλο και περισσότερους νέους προς την αναζήτηση γνώσης και εξειδίκευσης μέσω της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, με προοπτική για καλύτερες συνθήκες εργασίας, καλύτερους μισθούς και με τελικό στόχο το όσο δυνατό υψηλότερο βιοτικό επίπεδο - για μια καλύτερη/ευκολότερη ζωή.

Το φαινόμενο αυτό έχει αναπόφευκτα οδηγήσει στη συρρίκνωση του ανειδίκευτου εργατικού δυναμικού, με αποτέλεσμα την αύξηση του εργατικού κόστους και με συνέπεια την άσκηση πίεσης σε όλην τη μισθολογική αλυσίδα, με θετικό πρόσημο προς τα επάνω. Η δυναμική αυτή, σε συνδυασμό με την υπογεννητικότητα και την αναπόφευκτη στροφή της ΕΕ προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ), έχει οδηγήσει στην περαιτέρω αύξηση του κόστους παραγωγής του τελικού βιομηχανικού προϊόντος, μετατρέποντάς το σε μη ανταγωνιστικό και εν τέλει βγάζοντας τα ευρωπαϊκά/Δυτικά προϊόντα εκτός συναγωνισμού σε σχέση με τα κινέζικα (και τα ινδικά), που η παραγωγή τους στηρίζεται κυρίως τόσο στο φτηνό εργατικό δυναμικό όσο και στη φτηνότερη ηλεκτρική ενέργεια.

Όσον αφορά τους μεγάλους χαμένους των πιο πάνω εξελίξεων, αναμένεται ότι θα είναι οι ακόλουθοι: Α) Το Δυτικό κεφάλαιο, που τα έσοδά του συνεχώς θα συρρικνώνονται, Β) τα ευρωπαϊκά /Δυτικά κέντρα λήψης αποφάσεων, που η ισχύς τους συνεχώς θα μειώνεται και εν τέλει, Γ) τα εργατικά συνδικάτα (και κατ' επέκτασιν η ευρύτερη Αριστερά), που θα ξεμείνουν από εργάτες μειώνοντας δραστικά την επιρροή τους και κάνοντας τα όποια όνειρά τους για τυχόν επαναφορά του υπαρκτού σοσιαλισμού να βρίσκονται πλέον στο πεδίο της επιστημονικής φαντασίας.

Το πιο πάνω πρόβλημα θα μπορούσε να αμβλυνθεί σε μεγάλο βαθμό (σε μεσοπρόθεσμο / μακροπρόθεσμο ορίζοντα), με τον σωστό κοινωνικό προγραμματισμό, με κίνητρα ενάντια στην υπογεννητικότητα, με την επέκταση του κοινωνικού κράτους, μα και στη διάθεση σοβαρών κονδυλίων για περαιτέρω ανάπτυξη της τεχνολογίας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (π.χ. αντιδραστήρες σύντηξης), που αυτό θα έλυνε το ενεργειακό πρόβλημα μια και καλή και συνάμα θα μείωνε το κόστος παραγωγής της ηλεκτρικής ενέργειας σε σημαντικό βαθμό. Δυστυχώς, όμως, οι λύσεις αυτές δεν προτιμήθηκαν, διότι απαιτείται χρόνος και χρήμα και αντί αυτού επικράτησε η «ευκολότερη» λύση, αυτή της εισαγωγής φτηνού εργατικού δυναμικού (από τρίτες χώρες) μέσω του ανεξέλεγκτου μεταναστευτικού, κεκαλυμμένου φυσικά υπό τον μανδύα του προσφυγικού ζητήματος.

Οι δύο πρώτοι (Κεφάλαιο και Ευρωπαϊκά/Δυτικά Κέντρα Εξουσίας) με δικαιολογία το προσφυγικό, και χρησιμοποιώντας σαν το δεξί τους χέρι διάφορες αριστερόστροφες μη κυβερνητικές οργανώσεις, μετέτρεψαν τον Ευρωπαϊκό Νότο σε σταθμό υποδοχής και διαλογής οικονομικών μεταναστών - του εν δυνάμει φτηνού εργατικού δυναμικού των βιομηχανιών του Βορρά. Το δυναμικό αυτό κρίνεται ολοένα και πιο αναγκαίο για την τροφοδοσία των βιομηχανιών του Βορρά με φτηνά εργατικά χέρια, με μοναδικό στόχο την άμεση αντιμετώπιση του Κινέζικου Δράκου, αδιαφορώντας για τις όποιες κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις στις χώρες υποδοχής των οικονομικών μεταναστών.

Οι επιπτώσεις αυτές αναμένεται ότι θα είναι καταστροφικές (σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα), ιδιαίτερα για τις μικρές χώρες του Νότου, όσον αφορά την κοινωνική συνοχή, το βιοτικό επίπεδο και την ευημερία του τοπικού πληθυσμού, που αναμένεται ότι θα οδηγηθεί αισθητά προς τα κάτω.

Φυσικά, όλα τα πιο πάνω ποσώς ενδιαφέρουν, τόσο το Κεφάλαιο όσο και τα ευρωπαϊκά/Δυτικά Κέντρα Εξουσίας, που ούτε Πατρίδα έχουν, μα ούτε και Θρησκεία (πέραν του χρήματος και της ισχύος φυσικά), ενώ όσον αφορά τον τοπικό πληθυσμό αναμένεται ότι θα μετατραπεί ο ίδιος σε οικονομικό μετανάστη μέσα στην ίδια του την Πατρίδα, χέρι με χέρι με την αριστερόστροφη «διανόηση», που αδυνατεί να στοχαστεί πέρα από τη μύτη της…