Το ποδόσφαιρο στο απόσπασμα...
Το 2013 το κράτος, σε συνεργασία με το Eurogroup, κούρεψε κατά τρόπον ανήθικο τους καταθέτες των κυπριακών τραπεζών. Και έβαλε τη θηλιά στον λαιμό της οικονομίας και εκατοντάδων επιχειρήσεων, νοικοκυριών, καθώς και ολόκληρου του λαού με ένα επαχθές μνημόνιο, που ήταν αποτέλεσμα μιας διαχρονικής κυβερνητικής κακοδιαχείρισης. Σήμερα, το κράτος έρχεται να κουρέψει το χρέος των ποδοσφαιρικών σωματείων, τα οποία, πλέον, είναι εταιρείες και δη ανταγωνιστικές με χρέη, τα οποία έχουν δημιουργηθεί από δική τους σπατάλη και άστοχες και ύποπτες, σε κάποιες περιπτώσεις, δραστηριότητες.
Το ερώτημα που εγείρεται δεν είναι μόνο εάν θα πρέπει να βοηθηθούν ή όχι οι ποδοσφαιρικές εταιρείες και πώς, επειδή πλήγηκαν από την πανδημία του κορωνοϊού, αλλά εάν θα πρέπει να εξυγιανθεί ο χώρος του ποδοσφαίρου για να καταστεί υγιής θεσμός που υπηρετεί τον αθλητισμό ως τμήμα του Ελληνικού και Παγκόσμιου Πολιτισμού. Αντί λοιπόν η Κυβέρνηση να προχωρήσει πρώτα σε πρόγραμμα ελέγχου και εξυγίανσης των ποδοσφαιρικών εταιρειών, αποφάσισε το κούρεμα των χρεών τους, που φτάνουν περί τα 44 εκατομμύρια ευρώ. Η απόφαση του Υπουργικού προνοεί έκπτωση της τάξης του 70% επί των τόκων και άλλες ελαφρύνσεις επί των φορολογικών οφειλών.
Ήδη, υπάρχει πρόγραμμα στήριξης των ποδοσφαιρικών εταιρειών που προνοεί αποπληρωμή οφειλών με 180 δόσεις σε βάθος 15 ετών. Και δικαίως διερωτάται ο νομοταγής πολίτης: Γιατί εγώ να πληρώνω κανονικά τη φορολογία μου και να διώκομαι όταν αθετώ τις υποχρεώσεις μου έναντι του κράτος, λόγω οικονομικών δυσκολιών, ενώ οι ποδοσφαιρικές εταιρείες να τυγχάνουν ευμενούς μεταχείρισης κατά τρόπο, μάλιστα, σκανδαλώδη έναντι ημών αλλά και έναντι άλλων εταιρειών που δρουν στην αγορά; Τονίζεται, δε, τούτο διότι πέραν των διευκολύνσεων, λαμβάνουν, ταυτοχρόνως, και χορηγίες από το κράτος μέσω του ΚΟΑ και των στοιχημάτων, που την περσινή χρονιά ανήλθαν στο 1,34 εκατομμύριο ευρώ. Μέρος, μάλιστα, της κυβερνητικής απόφασης προνοεί και το εξής: Η εν λόγω κρατική χορηγία θα διοχετεύεται αμέσως άμα εκταμιευθεί από τις ποδοσφαιρικές εταιρείες πίσω στο κράτος για την εξόφληση των φορολογικών τους οφειλών. Τι σημαίνει αυτό; Το ίδιο το κράτος, δηλαδή ο φορολογούμενος πολίτης, θα εξοφλήσει κατ' ελάχιστον τμήμα της σπατάλης και των χρεών που δημιουργούν οι ποδοσφαιρικές εταιρείες.
Με άλλα λόγια, κουρεύεται ξανά ο πολίτης για να κουρευτεί το χρέος των ποδοσφαιρικών εταιρειών. Και την ίδια στιγμή, ενώ γίνεται λόγος για χρέη και οικονομική στήριξη από το κράτος, σπαταλούνται εκατομμύρια και δημιουργούνται νέα χρέη για την αγορά ποδοσφαιριστών με υπέρογκα ποσά.
Με τις αποφάσεις του κράτους δεν στηρίζεται ούτε ο αθλητισμός ούτε ο πολιτισμός μας, αλλά ούτε και τα ίδια τα ποδοσφαιρικά σωματεία. Διότι τι συμβαίνει στην πραγματικότητα; Παγιδεύονται σε αυτό που λέμε κυκλικό έλλειμμα και χρέος. Εάν η Κυβέρνηση θέλει πραγματικά να βοηθήσει την κατάσταση, θα πρέπει να ξεκινήσει από την εξυγίανση και όχι από την κάλυψη και απόκρυψη κάτω από το χαλί των προβλημάτων που υπάρχουν στις ποδοσφαιρικές εταιρείες. Αλλιώς, η παλαιά αίγλη του «ευ αγωνίζεσθαι» ως πολιτιστική διαχρονική αξία θα χαθεί και θα εξαγοραστεί από την υπηρέτηση ευτελών κερδοσκοπικών σκοπών, που έχουν ύποπτες διαδρομές, στήνοντας και το ποδόσφαιρο και τον αθλητισμό στο απόσπασμα.