Χειρουργική αντιμετώπιση της καλοήθους υπερπλασίας προστάτη
Η καλοήθης υπερπλασία προστάτη είναι μια από τις συχνότερες παθήσεις στον αντρικό πληθυσμό.
Η καλοήθης υπερπλασία προστάτη είναι μια από τις συχνότερες παθήσεις στον αντρικό πληθυσμό σε ποσοστό που ανέρχεται περίπου στο 70% μετά την ηλικία των 60 ετών.
Ο προστάτης είναι ένας αδένας που βρίσκεται κάτω από την ουροδόχο κύστη και έχει σχήμα κάστανου. Στο κέντρο του προστάτη περνά η ουρήθρα και η συγκεκριμένη περιοχή ονομάζεται προστατική ουρήθρα.
Για λόγους που ακόμη δεν έχουν ξεκαθαριστεί, ο προστάτης ξεκινά να αυξάνεται σταδιακά σε μέγεθος μετά την ηλικία των 40 ετών. Έτσι η συμπίεση που ασκείται στο τοίχωμα της ουρήθρας ξεκινά να προκαλεί διαταραχές στην ούρηση.
Ο τρόπος αντιμετώπισης της καλοήθους υπερπλασίας προστάτη (ΚΥΠ) μπορεί να είναι φαρμακευτικός ή επεμβατικός (χειρουργικός).
Η χειρουργική αντιμετώπιση του προστάτη αποτελεί έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους θεραπείας της υπερπλασίας του προστάτη αδένα (ΚΥΠ).
Οι χειρουργικές επιλογές αντιμετώπισης της ΚΥΠ με την πάροδο του χρόνου και φυσικά με την εξέλιξη της τεχνολογίας έχουν βελτιωθεί κατά πολύ και τελευταία συνεχώς ολοένα και νέες τεχνικές δημοσιοποιούνται σε επιστημονικά περιοδικά και εφημερίδες.
Θα αναλύσουμε τις τεχνικές αυτές για τη θεραπεία της ΚΥΠ βάσει της τεκμηριωμένης χειρουργικής αποτελεσματικότητας της μεθόδου και όχι της τεχνολογικής εξέλιξης.
Η αποτελεσματικότητα όλων των τεχνικών είναι βάσει των μελετών που δημοσιοποιούνται ανά τακτά χρονικά διαστήματα και αναφέρονται στις κατευθυντήριες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ουρολογικής Εταιρείας.
Όλες οι μέθοδοι συγκρίνονται πάντα με την καλύτερα έως τώρα μελετημένη σε βάθος χρόνου και αποτελεσματικότητας τεχνική, την TURP.
Οι τεχνικές αντιμετώπισης, λοιπόν, διακρίνονται σε:
- εκτομή,
- εκπυρήνιση,
- εξάχνωση,
- εναλλακτικές, ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους,
- εναλλακτικές, ελάχιστα μη επεμβατικές μεθόδους.
- Η διουρηθρική εκτομή του προστάτη, που είναι η αφαίρεση του αδένα σε μικρά τεμάχια, μπορεί να γίνει με:
- Την τεχνική Μ-TURP (μονοπολική διουρηθρική προστατεκτομή), που γίνεται από τη δεκαετία του 1960 και την εξέλιξή της, την τεχνική B-TURP (διπολική διουρηθρική προστατεκτομή), που μέχρι και σήμερα αποτελούν τη μέθοδο επιλογής για αφαίρεση του προστάτη αδένα για μεγέθη από 30 έως και 80ml.
- Την τεχνική ThuVARP, που είναι εκτομή του αδενώματος με χρήση laser thulium, που ακόμη χρήζει μελέτης και τεκμηρίωσης όσον αφορά τη μακροχρόνια αποτελεσματικότητά της, και
- Την τεχνική TUIP, που είναι η διουρηθρική σχάση με μαχαίρι μεταξύ αυχένα ουροδόχου κύστης και προστάτη χωρίς αφαίρεση ιστού. Η μέθοδος αυτή είναι για μικρούς προστάτες κάτω των 30ml (<30ml).
- Η εκπυρήνιση, που είναι η αφαίρεση en-blok όλου του αδενώματος, χωρίζεται σε ανοικτή και διουρηθρική.
- Η μέθοδος της ανοικτής προστατεκτομής αποτελεί την αρχαιότερη επέμβαση στον προστάτη με πολύ καλά αποτελέσματα, αλλά και την πιο δύσκολη σε θέμα ανάρρωσης που ακόμη γίνεται σε περίπτωση που δεν υπάρχει άλλος τρόπος εκπυρήνισης του αδενώματος.
- H μέθοδος Β-TUEP, η διπολική διουρηθρική εκπυρήνιση του προστάτη, που είναι κατώτερη της TURP.
- Η μέθοδος HoLEP, εκπυρήνιση του αδενώματος με τη χρήση Holmium laser. Η μέθοδος αυτή έχει συγκρίσιμα αποτελέσματα με την ανοικτή προστατεκτομή και TURP.
- Η μέθοδος ThuLEP, που είναι η ίδια με τη HoLEP αλλά με χρήση Thulium laser.
Η τεχνική αυτή χρήζει ακόμη περισσότερης μελέτης και τεκμηρίωσης.
- Η μέθοδος DiLEP, ίδια με τη HoLEP και τη ThuLEP με χρήση laser πάλι, που βρίσκεται και αυτή ακόμη υπό μελέτη για την αποτελεσματικότητά της.
- Η εξάχνωση είναι η καταστροφή του προστατικού ιστού μέσω της απότομης αύξησης της θερμοκρασίας. Το μειονέκτημα είναι ότι στο τέλος της επέμβασης δεν έχουμε ιστό για βιοψία. Οι διαθέσιμες τεχνικές είναι:
- Η μέθοδος B-TUVP, διπολική διουρηθρική εξάχνωση, που είναι κατώτερη της TURP.
- Η μέθοδος ‘‘Greenlight’’ laser vaporisation of the prostate, που είναι συγκρίσιμη με την αποτελεσματικότητα της TURP.
- Οι εναλλακτικές ελάχιστα επεμβατικές μέθοδοι είναι:
- H μέθοδος AquaBeam, που βασίζεται στην τεχνική της υδρο-εκτομής του ιστού με τη χρήση φυσιολογικού ορού σε υψηλή ταχύτητα σε συνδυασμό με ταυτόχρονη απεικόνιση με διορθικό υπερηχογράφημα. Η τεχνική χρήζει περισσότερης μελέτης και τεκμηρίωσης.
- Η μέθοδος PAE, prostatic artery embolization, εμβολισμός της προστατικής αρτηρίας που τροφοδοτεί τον αδένα. Η τεχνική είναι κατώτερη της TURP.
- Η μέθοδος Rezum, όπου με τη χρήση ραδιοσυχνότητας δημιουργείται θερμότητα σε μορφή υδρατμού που καταστρέφει τον προστατικό ιστό. Η τεχνική αυτή χρήζει περαιτέρω μελέτης και τεκμηρίωσης όσον αφορά την αποτελεσματικότητά της.
- Οι εναλλακτικές ελάχιστα μη επεμβατικές μέθοδοι αποτελούνται από:
- Τη μέθοδο PUL, prostatic urethral lift, UROLIFT, όπου με τη χρήση εμφυτευμάτων (πλαστικά clips) γίνεται διάνοιξη των πλάγιων λοβών προστάτη, δηλαδή πιέζονται στα πλάγια του αδένα για να μείνει ανοικτή η ουρήθρα. Είναι κατώτερη της TURP.
- Ενδοπροστατικές ενέσεις, όπου συγκεκριμένες ουσίες εγχέονται στον προστάτη αδένα με αποτέλεσμα τη νέκρωση του ιστού. Η μέθοδος είναι ακόμη υπό μελέτη.
Οι πιο πάνω τεχνικές είναι οι μέχρι σήμερα γνωστές στη βιβλιογραφία για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της ΚΥΠ.
Μία από τις πιο πάνω τεχνικές θα προσφερθεί στον ασθενή:
- Αν έχει συμπτώματα που δεν βελτιώθηκαν με τη φαρμακευτική αγωγή.
- Αν ο ίδιος δεν θέλει να λαμβάνει φάρμακα και θέλει να χειρουργηθεί.
- Αν πρέπει οπωσδήποτε να χειρουργηθεί.
Όταν αποφασισθεί η επέμβαση θα γίνει αξιολόγηση του ασθενούς όσον αφορά:
- Τη γενική κατάσταση του.
- Αν μπορεί να πάρει αναισθησία ή όχι.
- Κατά πόσον είναι χαμηλού ή αυξημένου χειρουργικού κινδύνου.
- Το μέγεθος του προστάτη αδένα (αν υπάρχει μέσος λοβός προστάτη).
- Αν μπορεί να διακόψει την αντιπηκτική του αγωγή.
Όλα τα πιο πάνω θα καθορίσουν την επιλογή μεθόδου αντιμετώπισης του ασθενούς για την καλοήθη υπερπλασία προστάτη.
Το σημαντικό μήνυμα είναι πως ο ασθενής μαζί με τον ουρολόγο του θα επιλέξουν την κατάλληλη τεχνική που θα του προσφέρει το ασφαλέστερο και καλύτερο αποτέλεσμα.
