Πλημμύρισαν από κόσμο οι πλατείες της Κύπρου στις συγκεντρώσεις για τα Τέμπη

Το Δίκτυο Αλληλεγγύης Ελλήνων Πολιτών Κύπρου, το οποίο ήταν εκ των διοργανωτών των συγκεντρώσεων της 28ης Φεβρουαρίου για την τραγωδία στα Τέμπη, αναφέρει σε ανακοίνωση του ότι: «Την Παρασκευή εκδηλώθηκε στις πλατείες της Κύπρου ένα ανθρώπινο ξέσπασμα πόνου, οργής, αγανάκτησης, αλλά και αποφασιστικότητας για διεκδίκηση δικαιοσύνης. Παγκύπρια, περίπου δέκα χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν στους δρόμους των μεγάλων πόλεων, απαιτώντας να μην επιτραπεί η συγκάλυψη του κρατικο- επιχειρηματικού εγκλήματος των Τεμπών, που βύθισε την Ελλάδα στο πένθος πριν δυο χρόνια, αλλά και την Κύπρο - ιδίως τις οικογένειες των φοιτητών Κυπριανού Παπαϊωάννου και Αναστασίας Αδαμίδου. Στη Λευκωσία, στη Λάρνακα, στη Λεμεσό και την Πάφο για την οργάνωση και την επιτυχία των συγκεντρώσεων ένωσαν τις δυνάμεις τους κοινωνικοί φορείς, ομάδες εθελοντών, το Δίκτυο Αλληλεγγύης Ελλήνων Πολιτών Κύπρου, η Ομάδα Συγγενών και Φίλων από Ελλάδα και Κύπρο. Ξεχωριστή η συμβολή του πατέρα του θανόντος 23χρονου φοιτητή Κυπριανού Παπαϊωάννου, του σεβάσμιου ιερέα Χριστόδουλου Παπαϊωάννου και της οικογένειάς του. Και, βεβαίως, ενεργά παρόντες ήταν απλοί συμπολίτες από όλες τις πόλεις, που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του πανελλήνιου Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Δυστυχήματος Τεμπών για εκδηλώσεις μνήμης και συμπαράστασης στον διετή αγώνα τους για την απόδοση Δικαιοσύνης. Εντυπωσιακή στάθηκε η παρουσία και ο παλμός της νεολαίας! Χιλιάδες μαθητές και φοιτητές ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της ΠΣΕΜ, της ΦΕΠΑΝ και άλλων φορέων, που ευαισθητοποιήθηκαν με το πρώτο κάλεσμα. Το κάλεσμα για την κινητοποίηση αγκαλιάστηκε αρχικά από τους ανώνυμους πολίτες και στη συνέχεια από τα Μ.Μ.Ε., που γνωστοποίησαν ευρύτερα την πρωτοβουλία. Σε αυτήν την κινητοποίηση συνέβαλαν αθόρυβα αλλά ουσιαστικά και οι δήμοι Λευκωσίας και Λάρνακας, όπως και ομάδες εθελοντών της Λεμεσού και της Πάφου. Στην πρωτεύουσα η συμμετοχή ξεπέρασε κάθε προσδοκία, χιλιάδες πολίτες έλαβαν μέρος, παρά τον άστατο καιρό. Κατά την εκτίμησή μας συμμετείχαν στη διαμαρτυρία της Λευκωσίας πάνω από πέντε χιλιάδες άτομα. Οι νέες και οι νέοι έδωσαν τον τόνο με τα συνθήματα «Δικαιοσύνη για τα παιδιά που χάθηκαν», «Εσείς μετράτε κέρδη και ζημιές, εμείς μετράμε ανθρώπινες ζωές», «Το έγκλημα στα Τέμπη δεν θα συγκαλυφθεί, όλων των νεκρών είμαστε η φωνή» κ.ά. Όσοι έλαβαν μέρος στις ειρηνικές συγκεντρώσεις εξέφρασαν το αίτημα της ισότιμης απονομής δικαιοσύνης για όλους. Απαίτησαν: Λογοδοσία των κυβερνητικών στελεχών και όχι ασυλία – Διαφάνεια και Ενίσχυση της Δημοκρατίας – Καταδίκη της κρατικής αναλγησίας και αδιαφορίας για τους νέους και τους απλούς ανθρώπους – Σεβασμό της ανθρώπινης ζωής, της αξιοπρέπειας, και το δικαίωμα των ανθρώπων μας σε Ελλάδα και Κύπρο «να μην ζουν από τύχη».

Νιώθουμε ότι όλα αυτά δεν αποτελούν τις προτεραιότητες του κράτους και των κυβερνήσεων και συνήθως χρησιμοποιούνται υποκριτικά για να καλύψουν τις πραγματικές προθέσεις και τα συμφέροντα της ελίτ. Σε αυτά αναφέρθηκε με φλογερό αλλά ουσιαστικό και τεκμηριωμένο λόγο και ο πατέρας Χριστόδουλος, συμπυκνώνοντας τις απορίες, τις οδυνηρές εκπλήξεις, τα γιατί και τα αιτήματα του συνόλου των γονέων που έχασαν τα παιδιά και τους συγγενείς τους.

Οι συγκεντρώσεις αυτές έφεραν στο προσκήνιο ακόμα ένα ουσιαστικό στοιχείο: Ανέδειξαν τη στενή σχέση και αλληλεπίδραση των δύο λαών, την κοινή πολιτισμική ταυτότητα και την ανάγκη των Κυπρίων πολιτών να δρουν αλληλέγγυα προς τον ελληνικό λαό, όπου και όταν χρειάζεται. Οι κοινωνίες μας απαιτούν ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΩΡΑ, να τιμωρηθούν οι ένοχοι, να μην επαναληφθεί αντίστοιχο έγκλημα.

Ως επίλογο παραθέτουμε τα προχθεσινά λόγια της Μαρίας Καρυστιανού από το Σύλλογο Συγγενών Θυμάτων Τεμπών: «Θέλω να ευχαριστήσω μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου τα εκατομμύρια των συμπολιτών μας, που ήταν παρόντες μαζί μας στα μνημόσυνα των παιδιών μας. Άγγιξαν τις καρδιές όλων μας, όχι όμως και των υπευθύνων για την κατάντια της χώρας μας, οι οποίοι εμφανίστηκαν ως δήθεν συμπάσχοντες μαζί μας μιλώντας στα λόγια για Δημοκρατία, πλην όμως πολύ γρήγορα με άνεση και σιγουριά είπαν, σας κατανοούμε μεν αλλά …..ό,τι πει η δικαιοσύνη! Η «δικαιοσύνη»….. η οποία δεν είδε καμία ευθύνη για την επί χρόνια μη εκτέλεση της Σύμβασης 717 και τη διασπάθιση των εκατομμυρίων που δόθηκαν για τα συστήματα ασφαλείας των σιδηροδρόμων και αρχειοθετώντας την ποινική δικογραφία της Σύμβασης 717, άνοιξε διάπλατα τον δρόμο για τη δολοφονία των παιδιών μας. (…). Δεν έχουν ακόμη καταλάβει ότι έχουμε αφυπνιστεί! Έχουμε κρίση και μπορούμε να καταλάβουμε πολύ καλά τα συνεχή εγκλήματα συγκάλυψης που γίνονται μπροστά στα μάτια όλων μας! Δεν είμαστε άβουλα όντα! Το αποδείξαμε όλοι μαζί, ενωμένοι για άλλη μια φορά την Παρασκευή 28.2.25. Επιτέλους! Είμαστε δυνατοί και έχουμε λόγο! Θέλουμε αλήθεια, φως και ηθική και θα τα έχουμε!»