Ταβάνι του Μανόλο… ο ουρανός

Κυριακή βράδυ, Μπέρμιγχαμ. Ο Εμμανουήλ Καραλής περνά τα έξι μέτρα, κρεμά στο στήθος το αργυρό μετάλλιο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος και υποχρεώνει τον Μόντο Ντουπλάντις να φτάσει μέχρι τα 6,15 μ. για να τον αφήσει πίσω του. Πέμπτη βράδυ, Λωζάννη. Ξανά φόρα, κοντάρι στο σκάμμα και πτήση στα 6,16 μέτρα, σε ύψος που πριν από τον Έλληνα είχε αγγίξει στον ανοικτό στίβο μόνο ο Σουηδός φαινόμενο.

Όλα μέσα σε τέσσερεις ημέρες.

Στα 26 του, ο «Μανόλο» έχει μεταφέρει τη δική του κλίμακα σε άλλα ύψη. Τα 6,17 μ. στον κλειστό και τα 6,16 μ. στον ανοικτό τον έχουν φέρει σε μια περιοχή που έχει φιλοξενήσει ελάχιστους στην ιστορία του αγωνίσματος. Στα μεγάλα ραντεβού παραμένει στον αγώνα όταν ο πήχης περνά τα έξι μέτρα και οι περισσότεροι έχουν ήδη ολοκληρώσει τις προσπάθειές τους.

Τέσσερεις μέρες, δύο μεγάλες πτήσεις

Το αργυρό του Μπέρμιγχαμ αρκούσε από μόνο του για μια σπουδαία εβδομάδα. Ο Καραλής πέρασε τα 6,00 μ., εξασφάλισε τη δεύτερη θέση και συνέχισε να ρισκάρει. Ο Ντουπλάντις ανέβηκε στα 6,15 μ. και πέτυχε ρεκόρ αγώνων για να κατακτήσει τον τίτλο.

Τέσσερεις ημέρες αργότερα, στην Place de la Navigation της Λωζάννης, περισσότεροι από 5.000 θεατές στριμώχθηκαν γύρω από τον διάδρομο. Ο πήχης ανέβαινε, οι αντίπαλοι αποχωρούσαν και οι Ντουπλάντις – Καραλής συνέχιζαν.

Στα 6,16 μ. ο Έλληνας χρειάστηκε δύο προσπάθειες. Στη δεύτερη πέρασε καθαρά και συντρίβοντας κατά οκτώ εκατοστά το πανελλήνιο ρεκόρ ανοικτού των 6,08 μ. Η Athletissima κατέγραψε παράλληλα κάτι πρωτόγνωρο: ποτέ δύο άνδρες στον ίδιο αγώνα δεν είχαν φτάσει τόσο ψηλά. Ο Ντουπλάντις πέρασε στη συνέχεια τα 6,21 μ., με τον Καραλή δεύτερο.

Κι όμως, ο Μανόλο δεν σταμάτησε εκεί. Επιτέθηκε στα 6,21 μ. και, έχοντας μία τελευταία προσπάθεια, ζήτησε 6,26 μ.

Το άλμα χάθηκε. Ο στόχος όμως είχε ήδη μετακινηθεί.

Ο Καραλής ζήτησε αμέσως τον επόμενο πήχη.

Ο Καραλής των έξι μέτρων

Μέχρι πρόσφατα, κάθε πέρασμα πάνω από τα έξι μέτρα αποτελούσε είδηση από μόνο του. Για τον Καραλή το συγκεκριμένο ύψος έχει πλέον αποκτήσει διαφορετική σημασία. Από εκεί αρχίζουν οι βραδιές στις οποίες διεκδικεί μετάλλια και ρεκόρ.

Τον Αύγουστο του 2025, στον Βόλο, πέρασε τα 6,08 μ. και ανέβηκε τότε στην τέταρτη θέση της παγκόσμιας λίστας όλων των εποχών. Μπροστά του βρίσκονταν μόνο Ντουπλάντις, Λαβιλενί και Μπούμπκα.

Έξι μήνες αργότερα, στην Παιανία, πέταξε στα 6,17 μ. και βρέθηκε δεύτερος στην ιστορική κατάταξη των προσωπικών επιδόσεων. Λαβιλενί και Μπούμπκα πέρασαν πίσω από το όνομα του Έλληνα.

Το σημαντικότερο πλέον βρίσκεται στη συνέπεια. Τα 6,00 μ. στο Παγκόσμιο του Τόκιο το 2025 συνοδεύτηκαν από αργυρό μετάλλιο. Τον Μάρτιο του 2026 πέρασε τα 6,05 μ. για ακόμη ένα παγκόσμιο αργυρό στον κλειστό. Ακολούθησαν τα 6,00 μ. του Μπέρμιγχαμ και τα 6,16 μ. της Λωζάννης.

Ο Καραλής έχει αποκτήσει διάρκεια στα ύψη όπου μοιράζονται τα μεγάλα μετάλλια.

Ο εξωγήινος Ντουπλάντις: Ευχή ή κατάρα για τον Μανόλο;

Σε μια διαφορετική εποχή, η συλλογή του Εμμανουήλ Καραλή πιθανότατα θα είχε περισσότερο χρυσό. Η δική του καριέρα, όμως, συμπίπτει με εκείνην του Αρμάντ Ντουπλάντις, του ανθρώπου που άλλαξε τα όρια του επί κοντώ και ανέβασε το παγκόσμιο ρεκόρ στα 6,31 μ.

Ο Καραλής πληρώνει αυτήν τη συνύπαρξη σε μετάλλια. Στο Μπέρμιγχαμ πέρασε τα 6,00 μ. και πήρε αργυρό. Στη Λωζάννη έφτασε στα 6,16 μ. και βρέθηκε ξανά δεύτερος.

Η παρουσία του Μόντο, όμως, λειτουργεί ταυτόχρονα και ως επιταχυντής.

Ο Ντουπλάντις έχει μιλήσει επανειλημμένα με εξαιρετικά λόγια για τον Έλληνα. Τον Ιανουάριο, στη Gazzetta dello Sport, χαρακτήρισε την προηγούμενη χρονιά του Καραλή ίσως την καλύτερη σεζόν που έχει πραγματοποιήσει ποτέ άλλος επικοντιστής, φέρνοντας στη συζήτηση ακόμη και τους Μπούμπκα και Λαβιλενί. Τον αποκάλεσε «άξιο αντίπαλο».

Μετά τα 6,17 μ. της Παιανίας παραδέχθηκε πως απέναντί του θα χρειαζόταν την καλύτερη εκδοχή του εαυτού του, αφού ο Καραλής είχε φτάσει σε ύψη όπου, όπως είπε, «κανείς άλλος δεν έχει φτάσει εκτός από εμένα».

Ο ίδιος ο Μανόλο έχει περιγράψει την παρουσία του Ντουπλάντις στη δική του πορεία με μία λέξη: «ευλογία». Βλέποντας τον φίλο και αντίπαλό του να ανεβάζει διαρκώς τον πήχη, σκέφτεται: «αν μπορεί αυτός, γιατί όχι κι εγώ;».

Γνωρίζονται από τα εφηβικά χρόνια. Έντεκα χρόνια αργότερα, ο ένας βρίσκεται στην κορυφή της ιστορίας του αγωνίσματος και ο άλλος πιο κοντά στα ύψη του από οποιονδήποτε άλλο.

Άτυχος ο Μανόλο που βρήκε μπροστά του τον Ντουπλάντις; Στη συγκομιδή χρυσών μεταλλίων, σαφώς του έχει στοιχίσει. Στην εξέλιξή του, όμως, ο Μόντο ίσως αποτελεί τον καλύτερο δυνατό πήχη.

Από το Παρίσι στην παγκόσμια ελίτ

Το βράδυ της 5ης Αυγούστου 2024 στο Παρίσι άλλαξε την καριέρα του. Με 5,90 μ., ο Καραλής ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του ολυμπιακού βάθρου και έφυγε από το Stade de France με το πρώτο ολυμπιακό μετάλλιο της ζωής του.

Εκείνο το χάλκινο άνοιξε την πιο παραγωγική περίοδο της πορείας του.

Το 2025 κατέκτησε τον ευρωπαϊκό τίτλο στον κλειστό στο Άπελντοορν, πήρε αργυρό στο Παγκόσμιο κλειστού της Ναντζίνγκ με 6,05 μ. και νέο αργυρό στο Παγκόσμιο του Τόκιο με 6,00 μ.

Το 2026 πρόσθεσε ακόμη ένα παγκόσμιο αργυρό στον κλειστό, στο Τόρουν, και τώρα το αργυρό του Ευρωπαϊκού στο Μπέρμιγχαμ.

Μέσα σε δύο χρόνια έχει πάρει μετάλλιο σε Ολυμπιακούς, Παγκόσμια και Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα, στον ανοικτό και στον κλειστό στίβο.

Πλέον, όταν αρχίζει ένας μεγάλος τελικός του επί κοντώ, ο Καραλής βρίσκεται ανάμεσα στα ονόματα που καθορίζουν το βάθρο.

Πόσο πιο ψηλά μπορεί να πάει;

Μετά τη Λωζάννη, το ερώτημα προκύπτει μόνο του: Μέχρι πού μπορεί να φτάσει;

Ο Καραλής πέρασε τα 6,16 μ. και συνέχισε. Πρώτα στα 6,21 μ. και κατόπιν, με μία τελευταία προσπάθεια διαθέσιμη, στα 6,26 μ.

Ύψη όπως τα 6,10 και 6,15 μ., που κάποτε θα έμοιαζαν με προορισμό καριέρας, έχουν περάσει πλέον στο αγωνιστικό του πλάνο. Οι τελευταίοι μήνες τού δίνουν κάθε δικαίωμα να κοιτάζει πιο πάνω.

Κανείς δεν μπορεί να προδικάσει ποιος αριθμός θα γραφτεί δίπλα στο όνομά του στο τέλος της διαδρομής.

Ο ίδιος, πάντως, έχει ήδη δείξει πώς σκοπεύει να το ανακαλύψει. Παίρνοντας φόρα για τον επόμενο πήχη.