Επενδυτής εδώ και τώρα

Η ανακοίνωση της Εταιρείας και του σωματείου ΑΠΟΕΛ περί υπογραφής συμφωνίας εμπιστευτικότητας με ένα εκ των τριών μερών που έχουν εκφράσει ενδιαφέρον αναφορικά με πιθανή εμπλοκή τους στα διοικητικά, δείχνει ένα πράγμα. Πως το θέμα είναι υπαρκτό, πέρα από φημολογία (υπήρχε μπόλικη) και πως έχει προοπτική. Πέρα από το φυσιολογικά συγκρατημένο ύφος της ανακοίνωσης. Προσθέτουμε και το όνομα που βγήκε ήδη στη δημοσιότητα, του Σάββα Λιασή. Επιχειρηματίας από το πάνω ράφι, με πολύ γερό κομπόδεμα. Οπαδός φυσικά της ομάδας, αλλά αυτό δεν νομίζω ότι είναι το πρωτεύον. Η αγάπη - αγάπη, αλλά όταν διακυβεύονται εκατομμύρια (ειδικά αν είναι χρέος), μετρούν ο ρεαλισμός και τα οικονομικά δεδομένα. Επ’ αυτού θα ταυτιστώ με τις θέσεις ορισμένων συναδέλφων. Ο ΑΠΟΕΛ είναι καταχρεωμένος, αλλά δεν παύει να είναι ένα τεραστίων διαστάσεων brand. Από αθλητικής, οικονομικής και κοινωνικής άποψης. Mε σύγχρονο προπονητικό κέντρο, προοπτική ιδιόκτητου γηπέδου, πιστό και πολυπληθή κόσμο. Που, κάλλιστα, μπορεί με επένδυση και σωστή διαχείριση να στρώσει και ν’ αποδώσει. Ισχυροποιώντας και το στάτους του οποιουδήποτε θέλει να ηγηθεί.

Το πότε θα έχουμε εξελίξεις, το πώς θα γίνουν οι διαδικασίες, ποια θα είναι η πιθανή μορφή ανάληψης δεν έχει σημασία σήμερα. Είναι νωρίς, το τοπίο (στην επιφάνεια) είναι ακόμη θολό. Οι όποιες συγκρίσεις με άλλες περιπτώσεις, όπως την Ομόνοια και τον Παπασταύρου, είναι άσκοπες. Άλλα δεδομένα. Εκεί υπήρχε λιγότερο χρέος, δεν υπήρχε εταιρεία, άρα δεν υπήρχαν υφιστάμενοι μέτοχοι, δεν υπήρχε πρόσφατη περίοδος κυριαρχίας με σταθερή υποχώρηση κ.λπ.

Επένδυση επείγον

Ένα έχει σημασία, να βρεθεί επενδυτής και να φέρει τάξη, ηρεμία και ασφάλεια. Με χρήμα, αλλά και σύνεση. Το συντομότερο δυνατόν. Αν έχουμε υπόψη μας τη σημερινή κατάσταση στον ΑΠΟΕΛ. Μετά από κάκιστη χρονιά στο Πρωτάθλημα, χωρίς Κύπελλο, χωρίς Ευρώπη και με ένα ρόστερ που δεν ανταποκρίνεται ακόμη και σε συγκρατημένες προσδοκίες.

Ας σκεφτούμε το σήμερα. Χρέος που κυμαίνεται στα 40 εκατομμύρια. Ανάγκη να γίνεται καταβολή δόσεων (με πρώτες προς το κράτος), διακανονισμοί, κριτήρια. Όλα αυτά αυτομάτως αφαιρούν χρήματα από τον αγωνιστικό προϋπολογισμό. Που χωρίς επενδυτή θα είναι πόσος; Στην καλύτερη των περιπτώσεων, σε έναν σύλλογο του μεγέθους του ΑΠΟΕΛ μπορεί στη σεζόν 2026-27 να κάνει από τα νορμάλ (εισιτήρια, χορηγίες, προϊόντα, τηλεοπτικά συμβόλαια) 9 εκατομμύρια. Να πούμε κάτι παραπάνω; Να υπάρχουν κάποιες ενέσεις από επιφανείς φίλους, κάποια πώληση; Με τα υφιστάμενα δεδομένα, δεν υπάρχει ούτε το παραμικρό περιθώριο να γίνει υπέρβαση των εσόδων. Πόσο μένει για να γίνει ο αγωνιστικός προϋπολογισμός; Πολύ λίγα για το μέγεθος της ομάδας.

Κομπάρσος; Ούτε λόγος

Ορθότατα έγινε ήδη μία τοποθέτηση πως στο χειρότερο σενάριο ο ΑΠΟΕΛ θα προχωρήσει με πολύ στενάχωρους προϋπολογισμούς και θα ποντάρει στο ντόπιο δυναμικό. Στα σπλάχνα του. Ξεκάθαρα οι «γαλαζοκίτρινοι» έχουν πέρα από τους πολύπειρους Λαΐφη, Σωτηρίου, αρκετούς ικανότατους ποδοσφαιριστές που βγήκαν από τα τμήματα υποδομής. Είναι τα νυν μέλη της ομάδας, ο Κούτσακος, ο Πουρσαϊτίδης, ο Καττιρτζής (όσο περισσότερο βλέπω αυτόν τον νεαρό, τόσο πείθομαι πως θα γίνει ένας έξοχος κεντρικός μέσος) κ.λπ. Αλλά και παιδιά που αγωνίζονται δανεικοί, όπως ο Γεωργίου. Όμως, υπάρχει και άλλη παράμετρος. Οι ταλαντούχοι νεαροί θα εξελιχθούν και θα παίξουν μπάλα επιπέδου, όταν έχουν δίπλα τους έμπειρους αλλοδαπούς, αλλά κυρίως αλλοδαπούς επιπέδου. Θα εξελιχθούν και θα σηκώσουν μερίδιο ευθύνης μεγαλύτερο της εμπειρίας τους, με την κατάλληλη προπονητική καθοδήγηση. Μιλώντας περί αλλοδαπών, πόσοι από το υφιστάμενο ρόστερ μπορούν ν’ ανταποκριθούν του χρόνου; Όχι πολλοί. Ορισμένοι, μάλιστα, που δεν είναι για τα επίπεδα ΑΠΟΕΛ, έχουν και συμβόλαιο. Άλλος βραχνάς. Συνεπώς σε έναν προγραμματισμό χωρίς επενδυτή, με περιορισμένους πόρους, με μπόλικο κυπριακό υλικό θα πρέπει να γίνουν κινήσεις που αγγίζουν τα όρια ταχυδακτυλουργού. Στην επιλογή προπονητή (μεγάλη υπόθεση και δύσκολη απόφαση), στις λύσεις κάποιων συμβολαίων, στις επιλογές ξένων που θα αμείβονται με λίγα και θα αποδίδουν περισσότερα από τη χρηματιστηριακή τους αξία. Και όλοι αυτοί οι παράγοντες να δημιουργήσουν σύνολο αξιόμαχο. Το ζόρικο αυτό παζλ, ακόμη και σε μία καλή εκδοχή, φωτογραφίζει ομάδα μεσαίας ισχύος. Θα έχει την αύρα, τη φανέλα, τον κόσμο, αλλά στο γρασίδι όλα αυτά είναι δευτερεύοντα.

Ακόμη και στα χειρότερά του, ο ΑΠΟΕΛ δεν μπορεί να είναι κομπάρσος. Πολύ περισσότερο κομπάρσος διαρκείας αν δεν βρεθεί χρήμα και λύσεις. Η υπομονή και η κατανόηση θα υπάρχει, αλλά δεν θα είναι μεγάλης διάρκειας. Οπότε η τελική, ολοκληρωμένη και χωρίς την παραμικρή αμφιβολία επένδυση είναι αναγκαία. Χωρίς να επεκταθώ, μένοντας στα όσα γνωρίζω, οι πιθανότητες είναι καλές. Επαναλαμβάνω κλείνοντας πως, με όσα προβλήματα υπάρχουν, όσα χρέη πατάνε στον λαιμό τον σύλλογο, όσο ζόρικη είναι η κατάσταση, ο ΑΠΟΕΛ είναι και θα είναι προορισμός επένδυσης. Μαγαζί γωνία, για να δανειστώ μιαν ατάκα του φίλου μου Ζαβού.