Δικτατορία

Είναι γνωστό πως η απαίτηση γι’ απομάκρυνση του παραιτηθέντος Διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας Πανίκου Δημητριάδη από τη θέση του υπήρξε σχεδόν καθολική. Είναι επίσης γνωστό πως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έψαχνε εδώ και καιρό, διά της νομικής οδού, τρόπους να επιτύχει κάτι τέτοιο, εξ ου και το θέμα παραπέμφθηκε στη Νομική Υπηρεσία προς χειρισμό, με στόχο τη στοιχειοθέτηση υπόθεσης σε βάρος του κ. Δημητριάδη. Την περασμένη Δευτέρα ανακοινώθηκε από το πουθενά η υποβολή παραίτησης του Διοικητή, χωρίς η Κυβέρνηση να εξηγεί από πού και πώς προέκυψε.
Η «Σημερινή», διερευνώντας το θέμα, αποκάλυψε την επομένη την παρασκηνιακή συμφωνία της Κυβέρνησης με τον Διοικητή, που προέβλεπε την καταβολή αποζημίωσης ύψους περίπου 300 χιλιάδων ευρώ σε τράπεζα στο Λονδίνο, υπό την μορφή εφάπαξ ποσού, καθώς και ανάληψη δέσμευσης πως δεν θα υπάρξουν αγωγές εναντίον του.

Στα πολλά και σοβαρά ερωτήματα, που ηγέρθησαν γύρω από την παρασκηνιακή αυτή συναλλαγή, στις συνεχείς εκκλήσεις σχεδόν όλων των κομμάτων να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει η Κυβέρνηση τις σχετικές πληροφορίες που είδαν το φως της δημοσιότητας, εκείνη επέλεξε τον στρουθοκαμηλισμό.

Υπό το πρίσμα του πανικού που την κατέλαβε, ένεκα του γεγονότος πως δεν πέτυχε τον σκοπό της να κρατηθεί μυστική, προσπάθησε μάταια μέσα από αοριστολογίες και γενικόλογες τοποθετήσεις, που μάλλον δεν έπειθαν ούτε την ίδια, να μας πει πως δεν υπήρξε καμία συναλλαγή, αλλά αυτό που ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας χαρακτήρισε «συνεννόηση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους...».

Για να έρθει προχθές ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος, Χρήστος Στυλιανίδης, να ζητήσει με εμφαντικό και άκρως αυταρχικό τρόπο τον τερματισμό της όποιας συζήτησης γύρω από το θέμα, ως να ζούμε σε καθεστώς δικτατορίας, όπου οι έχοντες την εξουσία θα επιβάλουν την ατζέντα τού τι μπορεί να συζητείται και τι όχι, λες και άπαντες είναι υποχρεωμένοι να αποδέχονται όσα λέει το Προεδρικό επί ενός ζητήματος που προφανώς και δεν το συμφέρει η διαρκής αναμόχλευσή του.

Επιβεβαιώνοντας έτσι για μια ακόμη φορά ο Εκπρόσωπος, πως αυτή η Κυβέρνηση όχι απλώς έχει χάσει το νόημα, αλλά και κάθε επαφή με τον περιβάλλον, μέσα στο οποίο καλείται να κυβερνήσει. Και έτσι απλώς προς υπενθύμιση Χρήστου Στυλιανίδη, στην Κύπρο δεν έχουμε, τουλάχιστον ακόμη... δικτατορία.