«Ένας βετεράνος αποκαλύπτει»

Ένα αξιόλογο βιβλίο του Φάνου Κωνσταντινίδη
Άγνωστα παρασκήνια του Κυπριακού και αποκαλυπτικές συνομιλίες με τους πρωταγωνιστές του καταθέτει ο παλαίμαχος δημοσιογράφος Φάνος Κωνσταντινίδης στο βιβλίο του «Ένας βετεράνος αποκαλύπτει»
Είναι με πολλή χαρά που γράφω το σημείωμα αυτό για το αξιόλογο συγγραφικό έργο ενός κορυφαίου δημοσιογράφου, άδολου πατριώτη και αφανούς αγωνιστή, που διώχθηκε από ανθρώπους και υπηρεσίες του Ζυριχικού κατεστημένου, επειδή παρέμεινε πιστός στον ιερόν όρκο της ΕΟΚΑ και δεν έπαψε ούτε στιγμή, κατά τη διάρκεια της μακράς δημοσιογραφικής του σταδιοδρομίας, να εξυπηρετεί το καλώς νοούμενο εθνικό συμφέρον και μόνον αυτό. Είναι προς τιμήν του που τόλμησε, έστω και αργά, να φέρει σε φως άγνωστες πτυχές της ζωής του, που είναι στενά συνυφασμένες με τη σύγχρονη Ιστορία της Κύπρου. Στιγμές που αποκαλύπτουν αρκετά για τους διωγμούς που δέχονταν από το 1960 όσοι διαφωνούσαν με την επάρατη Ζυρίχη.
Τον αγαπητό και σεβαστό μου Φάνο Κωνσταντινίδη τον γνωρίζω από το 1961, όταν κι εγώ κυνηγημένος από το Ζυριχικό κατεστημένο, είχα βρει καταφύγιο στην εφημερίδα «Εθνική», δημοσιογραφικό όργανο της Δημοκρατικής Ένωσης. Ήταν τότε που ο πόλεμος του Μακαριακού κράτους εναντίον κάθε αντιζυριχικού πολίτη ήταν αμείλικτος. Ο Φάνος ήταν από τους δημοσιογράφους που δεν λογάριαζαν απειλές και όταν, νεαρός δημοσιογράφος τότε εγώ έμεινα μόνος στην «Εθνική», ερχόταν και με βοηθούσε και με δίδασκε έμπρακτα τη δημοσιογραφία. Αργότερα συνεργαστήκαμε επί χρόνια στη «ΜΑΧΗ», όπου ήταν πολιτικός συντάκτης και παράλληλα εκδότης και διευθυντής της εβδομαδιαίας εφημερίδας «Συναγερμός». Μιας εφημερίδας εγκυρότατης, που εξυπηρετούσε το πραγματικό εθνικό συμφέρον και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο δεχόταν συνεχώς έναν ανηλεή πόλεμο από το Μακαριακό κράτος.
Το βιβλίο που αξιώθηκε να εκδώσει μόλις πρόσφατα, με τίτλο «Ένας βετεράνος αποκαλύπτει», αποτελεί μια κατάθεση ψυχής ενός αδικημένου αγωνιστή που, αντί να τιμηθεί από το κράτος και την κοινωνία για τη μακρόχρονη προσφορά του στον τόπο, υπήρξε στόχος διωγμών. Εξαργύρωνε τον πατριωτισμό και την εντιμότητά του με το νόμισμα της αχαριστίας. Έφθασαν οι άθλιοι παρακρατικοί να τον απαγάγουν και να τον κακοποιήσουν, διότι εξακολουθούσε να πιστεύει στα εθνικά ιδανικά και να καταφέρεται εναντίον της επάρατης Ζυρίχης, που τόσα δεινά επισώρευε με την πάροδο του χρόνου στον κυπριακό Ελληνισμό. Αποκαλύπτει ο αγαπητός και σεβαστός μου Φάνος Κωνσταντινίδης τον οικονομικό πόλεμο που του είχαν κηρύξει όλες οι κυβερνήσεις Μακαρίου, όχι μόνο εδώ, αλλά και στην Ελλάδα. Έναν πόλεμο που τον αντιμετώπιζε μόνος και αβοήθητος, χωρίς όμως ποτέ να ενδώσει και να κύψει τον αυχένα.
Με ενάργεια και γλώσσα ρέουσα, ο αειθαλής δημοσιογράφος δεν παραλείπει να φέρει σε φως πολύ ενδιαφέρουσες στιγμές που έζησε κατά τη διάρκεια του Αγώνα της ΕΟΚΑ και αργότερα, με τον Αρχηγό, τους στενούς συνεργάτες του στον Αγώνα Αντώνη Γεωργιάδη, που ήταν πρωτοξάδελφός του, τον ιεροδιάκονο και μετά Πρωτοπρεσβύτερο Άνθιμο Κυριακίδη, συγχωριανό του, τον εξαίρετο αγωνιστή, πατριώτη και άνθρωπο Κοκή Ιωαννίδη, που είχε διατελέσει επί χρόνια υπουργός στις κυβερνήσεις Μακαρίου και Σπύρου Κυπριανού. Επίσης καταθέτει προσωπικές μαρτυρίες για δυο ιστορικές συναντήσεις που είχε το βράδυ της επιχείρησης στην Κοφίνου και την επομένη με τον Γρίβα - Διγενή. Η πρώτη συνάντηση ήταν αποτέλεσμα κυβερνητικής πρωτοβουλίας.

Κατ’ αυτήν ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Μιλτιάδης Χριστοδούλου κάλεσε τους εκπροσώπους του Τύπου για να τους δηλώσει: «Κύριοι, ό,τι γίνεται απόψε στην Κοφίνου από τον Στρατηγό Γρίβα και την Εθνική Φρουρά γίνεται με εντολή της κυπριακής Κυβέρνησης και επειδή οι Τούρκοι έχουν θύματα και η Τουρκία απειλεί με εισβολή, θα σας παρακαλέσω να μη δώσετε μεγάλη έκταση στα γεγονότα και αν είναι δυνατό να περιοριστείτε στο επίσημο ανακοινωθέν». Και επισημαίνει ο Φάνος: «Θέλω να υπογραμμίσω τη δήλωση Χριστοδούλου, ότι η επιχείρηση στην Κοφίνου γίνεται με εντολή της κυπριακής Κυβέρνησης». Κι όμως, αργότερα Αθήνα και Λευκωσία φόρτωσαν την ευθύνη στον Διγενή, που ήταν ο μόνος που τους είχε προειδοποιήσει για τις συνέπειες μια τέτοιας επιχείρησης.
Η δεύτερη ιστορική αποκάλυψη είναι: Στις 18 Νοεμβρίου ο Φάνος πήρε τηλεγράφημα του ΑΠΕ, που ανέφερε ότι ο Στρατηγός Γρίβας κλήθηκε στην Αθήνα για διαβουλεύσεις με την ελληνική Κυβέρνηση για τα γεγονότα της Κοφίνου. Πήρε το τηλεγράφημα και έσπευσε στο ΓΕΕΦ, όπου συνάντησε τον Αρχηγό της ΑΣΔΑΚ, λέγοντάς του:
- Αρχηγέ, ετοιμάσου για Αθήνα. Θα σου φορτώσουν την Κοφίνου.
- Γιατί το λες αυτό, τον ρωτά ο Διγενής, κι ο Φάνος απαντά:
- Ήρθε πριν από λίγο αυτό το τηλεγράφημα του ΑΠΕ και, όπως εκτιμώ, λέει πολλά. Όπου να 'ναι, θα πάρεις μήνυμα να μεταβείς στην Αθήνα. Το τηλεγράφημα ήρθε νωρίτερα από το μήνυμα που θα πάρεις για να κατευνασθεί η Άγκυρα, που ζητεί την ανάκλησή σου.
- Ανοησίες, απαντά ο Αρχηγός. Για την επιχείρηση στους Αγίους Θεοδώρους και την Κοφίνου είχα πλήρη εξουσιοδότηση και της κυπριακής και της ελληνικής Κυβέρνησης...
Τελικά ο Διγενής ανακλήθηκε στην Αθήνα, όχι για διαβουλεύσεις, αλλά για να τεθεί υπό διακριτικό περιορισμό στο σπίτι του και να του φορτώσουν οι ένοχοι, Αθήνα και Λευκωσία, την Κοφίνου.
Τολμά, επίσης, ο φίλτατος Φάνος Κωνσταντινίδης να ψέξει τον αλήστου μνήμης Άγγελο Βλάχο, που είχε διατελέσει Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στην Κύπρο κατά τη διάρκεια του Αγώνα της ΕΟΚΑ, για τις φιλοτουρκικές θέσεις του στο Κυπριακό και τις σκαιότατες ύβρεις του σε βάρος του κυπριακού Ελληνισμού.
Κραυγή πόνου
Το βιβλίο του Φάνου Κωνσταντινίδη, «Ένας βετεράνος αποκαλύπτει», είναι μια κραυγή πόνου ενός αγνού αγωνιστή, που διώχθηκε και κακοποιήθηκε σωματικά και ψυχικά από το κράτος, επειδή εξακολουθούσε να παραμένει πιστός στον όρκο του και ν’ αγωνίζεται έντιμα και θαρραλέα για την πολύπαθη πατρίδα του.
Επειδή τον είχα ζήσει από κοντά και είχα την ατυχία να είμαι ομοιοπαθής του, γνωρίζω πολύ καλά τους διωγμούς που είχε υποστεί, χωρίς ποτέ να προδώσει τις αρχές και τα πιστεύω του. Στο σημείο αυτό, να μου επιτρέψει να του εκφράσω και δημόσια ένα μεγάλο ευχαριστώ για την αδελφική στάση που τήρησε απέναντί μου, όταν γινόμουν κι εγώ θύμα διωγμών για τα πιστεύω μου. Και να αποκαλύψω τούτο: Όταν το 1973 αναγκάστηκα να βγω καταζητούμενος, για να αποφύγω τη σύλληψη και να γλιτώσω από τις συνεχείς διώξεις του Μακαριακού κατεστημένου, διώξεις που άρχισαν το 1960 και συνεχίζονταν μέχρι το 1974, ο Φάνος με τον Σπύρο Παπαγεωργίου ανέλαβαν εθελοντικά τις ανταποκρίσεις μου στον «Ελληνικό Βορρά» Θεσσαλονίκης και τα χρήματα τα έδιναν στη γυναίκα μου.
Το βιβλίο του Φάνου Κωνσταντινίδη είναι ένα στολίδι της κυπριακής ιστορικής λογοτεχνίας με πρώτες πηγές δικά του βιώματα, που πολύ θα βοηθήσουν όσους θ’ ασχοληθούν στο μέλλον με την πρόσφατη ιστορία της Κύπρου. Και μακάρι να του χαρίζει ο Θεός χρόνια και υγεία, για να φέρει σε φως και άλλα ενθυμήματα, τόσο διδακτικά για όσους αγαπούν την πατρίδα τους και ενδιαφέρονται για τη δικαίωση των πολυαίμακτων αγώνων της.