Ασφυκτιούν οι ωκεανοί

Οι περισσότερες νεκρές ζώνες εντοπίστηκαν κοντά σε κατοικημένες ακτογραμμές, όπου απορρέουν ποτάμια που μεταφέρουν λιπάσματα και άλλες χημικές ουσίες υπεύθυνες για τη μεγάλη ανάπτυξη φυκιών. Όταν τα φύκια πεθαίνουν, αποσυντίθενται από βακτήρια που καταναλώνουν το οξυγόνο.
Οι συνθήκες έλλειψης οξυγόνου που επικρατούν τα τελευταία χρόνια σε περιοχές ωκεανών του πλανήτη προκαλούν ασφυξία στη θαλάσσια ζωή και δημιουργούν «νεκρές ζώνες», όπου τίποτα δεν μπορεί να επιβιώσει.
Τέτοιες νεκρές ζώνες μήκους 160 χιλιομέτρων εντόπισαν στις τροπικές περιοχές του βορείου Ατλαντικού Ωκεανού ερευνητές του γερμανικού ινστιτούτου GEOMAR Helmholtz Centre for Ocean Research Kiel. Πρόκειται για τεράστιες δίνες που σχηματίζονται κυρίως στα ανοικτά των δυτικών ακτών της Αφρικής και αρχίζουν να μετακινούνται προς το εσωτερικό του Ατλαντικού Ωκεανού, οι οποίες καταναλώνουν το ήμισυ του οξυγόνου που περίμεναν να μετρήσουν οι επιστήμονες.

Εκεί μπορούν να επιβιώσουν ορισμένοι μικροοργανισμοί, αλλά η συντριπτική πλειονότητα των ειδών δεν μπορεί ν' αντεπεξέλθει με μεγάλη πιθανότητα μαζικών θανάτων ψαριών. Όπως επισημαίνει ο επικεφαλής της μελέτης, Γιοχάνες Κάρστενσεν, οι περισσότερες νεκρές ζώνες εντοπίστηκαν κοντά σε κατοικημένες ακτογραμμές, όπου απορρέουν ποτάμια που μεταφέρουν λιπάσματα και άλλες χημικές ουσίες υπεύθυνες για τη μεγάλη ανάπτυξη φυκιών.

Όταν τα φύκια πεθαίνουν, αποσυντίθενται από βακτήρια που καταναλώνουν το οξυγόνο. Η πλέον απειλούμενη περιοχή είναι το Αρχιπέλαγος του Πράσινου Ακρωτηρίου στα ανοιχτά της βορειοδυτικής Αφρικής, όπου μια πιθανή εμφάνιση των άδειων από οξυγόνο δινών απειλεί τους κατοίκους της περιοχής που εξαρτώνται από τα θαλάσσια οικοσυστήματα. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Biogeosciences».