Δορά - Μία γεύση από παράδοση

ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΕΝΑ ΧΩΡΙΑ, ΕΡΗΜΩΜΕΝΑ ΣΠΙΤΙΑ, ΞΕΧΑΣΜΕΝΟΙ ΤΟΠΟΙ...
Οδοιπορικό και περιδιάβαση της εφημερίδας «Σημερινή» στην πανέμορφη Δορά, η οποία είναι κτισμένη αμφιθεατρικά πάνω σε λόφους. Αυτό το χωριό γοητεύει τους περισσότερους επισκέπτες κυρίως με τη φυσική ομορφιά και τη φιλόξενη «καρδιά» του
Η Δορά, κρασοχώρι της επαρχίας Λεμεσού, είναι ένα από τα γραφικότερα μέρη της Κύπρου. Η άσπρη πέτρα της πλατείας, τα πετρόκτιστα σπίτια και τα καταπράσινα δέντρα, στων οποίων τη σκιά μπορείς να καθίσεις και να θαυμάσεις τη μικρή πλατεία, αποτελούν τον τέλειο συνδυασμό, ώστε να «ταξιδέψουμε» στον παλαιό αλλά όμορφο τρόπο ζωής. Το χωριό είναι κτισμένο με φρουριακό χαρακτήρα, διατηρώντας την παραδοσιακή αρχιτεκτονική με έμφαση στην πέτρα. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια ραγδαία ανάπτυξη της περιοχής τόσο σε ό,τι αφορά τα εξωραϊστικά έργα ή τα έργα κοινής ωφέλειας, την επισκεψιμότητα, όσο και τη γενικότερη όψη του χωριού.
Ιστορία του χωριού
Η Δορά αναφέρεται στις πηγές από την εποχή της Φραγκοκρατίας. Ο ντε Μας Λατρί περιλαμβάνει το χωριό στον κατάλογο των βασιλικών κτημάτων. Για πρώτη φορά λειτούργησε εκεί σχολείο περί το 1860, με πρώτο δάσκαλο τον Ιερέα Χατζηπαπαϊωάννη Οικονόμο και δεύτερο τον Θεόδωρο Μοδίτη «Γενάν». Τα τελευταία χρόνια λειτουργούσε το Δημοτικό Σχολείο Δοράς μ’ ένα δάσκαλο, μέχρι που οι μαθητές του χωριού μεταφέρθηκαν στο περιφερειακό Δημοτικό Σχολείο Πάχνας - Δοράς στην Πάχνα. Το αμπέλι και το κρασί αποτελούν το αρχαιότερο ίσως σήμα κατατεθέν της Δοράς, καθώς ήταν ανέκαθεν κρασοχώρι, με τα αμπέλια να αποτελούν την κύρια ασχολία των κατοίκων της.
Έτσι πήρε το όνομά του
Για την ετυμολογία του ονόματος του χωριού, υπάρχουν διάφορες εκδοχές:
α) Από τη λέξη «δορά», που σημαίνει δέρμα.
β) Από τη λέξη «δωρά» ή «δορά», που σημαίνει δασώδης περιοχή.
γ) Από τα «Δώρος», «Δωρίς». Με το όνομα «Δωρίς», υπήρχαν τα παλιά χρόνια στον ελληνικό χώρο δύο περιοχές. Η μια βρισκόταν στην κυρίως Ελλάδα, μεταξύ Φωκίδας, Λοκρίδας, Αιτωλίας και Θεσσαλίας, όπου κατοικούσαν οι Δωριείς, πριν εισβάλουν με τους Ηρακλείδες στην Πελοπόννησο και η άλλη στη παραλία της Καρίας, στη Μικρά Ασία, όπου κατοικούσαν Δωριείς άποικοι.
Εκκλησίες του χωριού
Στη Δορά υπάρχουν τρεις εκκλησίες, η κεντρική είναι αυτή της Αγ. Μαρίνας, η οποία βρίσκεται κοντά στην πλατεία και λειτουργεί κάθε εβδομάδα. Ο επισκέπτης πρέπει να προσκυνήσει στην περίφημη εκκλησία της Παναγίας Φωτολάμπουσας, που είναι χτισμένη στη μέση της βορειοανατολικής πλαγιάς του βουνού Κορδυλάς. Στην κορυφή του Κορδύλα, στα παλιά χρόνια υπήρχε ένα χωριό, το οποίο καταστράφηκε από τους Τούρκους και τους Σαρακηνούς.

Επειδή ο τόπος που κατοίκησαν όσοι έζησαν από την καταστροφή ήταν περίπου μισό μίλι από τα ερείπια της παλιάς εκκλησίας, οι κάτοικοι του νέου χωριού σκέφτηκαν να κτίσουν τη νέα εκκλησία της Παναγίας εντός του. Άρχισαν, λοιπόν, να κουβαλούν τις πέτρες στον νέο χώρο της εκκλησίας αλλά, ως εκ θαύματος, τη νύκτα οι πέτρες πήγαιναν πίσω στην παλιά τους θέση. Μάλιστα πολλοί είπαν ότι τη νύκτα έβλεπαν ένα φως να ξεκινά από μία περιοχή, που σήμερα λέγεται «Τα αγιάσματα της Παναγίας», να περνά πάνω από τα ερείπια της παλιάς εκκλησίας και να ανεβαίνει στην κορυφή του βουνού. Εκεί βρίσκεται σήμερα μία μεγάλη πέτρα, γνωστή ως «Η καρέκλα της Παναγίας» ή «Η πέτρα της Παναγίας». Τότε οι κάτοικοι αποφάσισαν να κτίσουν τη νέα εκκλησία στην περιοχή όπου βρίσκεται σήμερα, πάνω στα ερείπια του παλαιότερου ναού.
Στο χωριό λειτουργεί και το μικρό, πέτρινο εξωκκλήσι του Αγίου Σάββα, όπου υπάρχουν σπάνιες και αξιόλογες τοιχογραφίες.
Μύθος της Δοράς
Στο βουνό πάνω από την εκκλησία της Παναγίας Φωτολάμπουσας βρίσκεται μία πέτρα. Αναφέρεται ότι η Παναγία στην προσπάθειά της να δρασκελίσει και να περάσει στην απέναντι πλευρά πάτησε σε αυτό τον βράχο, αφήνοντας το αποτύπωμα του ποδιού της. Παράλληλα, εντοπίστηκαν σημάδια χεριού και κουταλιού, που τα άφησε η Παναγία σε επισκέψεις της στον χώρο. Σ’ αυτό το σημείο ξεκινά και το Μονοπάτι της Φύσης, ενώ εκεί βρίσκεται επίσης σημείο θέας, ώστε κανείς να απολαμβάνει απρόσκοπτα και πανοραμικά την όλη μαγεία.
Φαγητό και διαμονή στο χωριό
Στη Δορά υπάρχουν και καφενεία και μία ταβέρνα, όπου ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει τον καφέ, το γλυκό, το φαγητό του ή το τάβλι. Η ταβέρνα «Μάστρος» βρίσκεται στην πλατεία του χωριού και προσφέρει καθημερινά κρεατομεζέδες και φαγητά της ώρας. Μπορείτε να κάτσετε δίπλα στο τζάκι και να απολαύσετε το φαγητό, τον καφέ ή και το γλυκό σας στην παραδοσιακή, πέτρινη ταβέρνα. Για καφεδάκι και τάβλι μπορείτε να κάτσετε επίσης σε ένα από τα δύο καφενεία στο κέντρο του χωριού, δοκιμάζοντας μάλιστα σπιτίσιο γλυκό του κουταλιού. Για διανυκτέρευση στο χωριό υπάρχουν ενοικιαζόμενα σπίτια. Επίσης το Κοινοτικό Συμβούλιο σχεδιάζει τη δημιουργία ενός ξενώνα, όπου θα μπορούν να φιλοξενούνται μέχρι και δύο οικογένειες.
Συνταγή για καττιμέρι
Υλικά για το ζυμάρι
1 κιλό χωριάτικο αλεύρι (1 σακούλι)
1 ποτηριού λάδι (φιστικέλαιο ή αραβοσιτέλαιο)
Λίγο αλάτι και κανέλα (σκόνη)
Χλιαρό νερό
Εκτέλεση: Βάζετε τα υλικά σε μία κούπα και τα ανακατεύετε μέχρι να γίνουν ζυμάρι. Το ζυμώνετε καλά, μέχρι να μπορείτε να το ανοίξετε ώστε να γίνει φύλλο. Το αφήνετε για λίγη ώρα να μαλακώσει και έπειτα ανοίγετε το φύλλο με τον πλάστη, βάζοντας μέσα λίγο λάδι μαύρο, κανέλα και ζάχαρη. Σε ένα τηγάνι βάζετε λίγο λάδι για τηγάνισμα και μετά τηγανίζετε το ζυμάρι ένα-ένα, μέχρι να ψηθούν όλα, να ροδοκοκκινίσουν και είναι έτοιμα για να τα απολαύσετε ζεστά.