Ούτε η τοξοβολία έχει όρια…

ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΟΠΤΙΚΗ ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΤΟΧΕΥΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΤΥΧΑΙΝΟΥΝ ΣΤΟΧΟΥΣ

Η δύσκολη αυτή προσπάθεια άρχισε πριν από τρία, περίπου, χρόνια, όταν ο πρώτος αθλητής με οπτική αναπηρία, μετά από παρότρυνση της καθηγήτριας Φυσικής Αγωγής της Σχολής Τυφλών, πήγε στις εγκαταστάσεις τοξοβολίας στην Αγλαντζιά

Το άθλημα είναι μεν δύσκολο, αλλά βοηθά τα άτομα με αναπηρίες ευρύτερα να ενταχθούν καλύτερα στην κοινωνία, να δραστηριοποιηθούν και να ξεφύγουν από την καθημερινότητά τους

Τα βήματα προόδου, σύμφωνα με τον επικεφαλής των προπονητών, είναι εκπληκτικά κι αν κάποιος συγκρίνει το σήμερα με το τι ίσχυε πριν από τρία χρόνια, θα διαπιστώσει μία μεγάλη διαφορά

«Άνθρωποι χωρίς πόδια μπορούν να τρέχουν. Άνθρωποι χωρίς χέρια μπορούν να κολυμπούν. Άνθρωποι χωρίς όραση μπορούν να σημαδεύουν και να πετυχαίνουν στόχους. Άνθρωποι σε τροχοκάθισμα μπορούν να παίξουν μπάσκετ και μία σειρά άλλων αθλημάτων. Εξωπραγματικό; Καθόλου», γράφαμε την περασμένη Κυριακή στο ρεπορτάζ υπό τον τίτλο «Ο Παραολυμπισμός χρήζει έμπρακτης στήριξης».

Οι πρώτες τρεις φράσεις του ρεπορτάζ, μάλιστα, προκάλεσαν πολλά ερωτήματα. Ειδικότερα η αναφορά ότι «άνθρωποι χωρίς όραση μπορούν να σημαδεύουν και να πετυχαίνουν στόχους» έκανε πολλούς να αναρωτηθούν: «Πώς γίνεται κάτι τέτοιο;», «Πώς μπορεί ένα τυφλό άτομο να στοχεύσει και να πετύχει, μάλιστα, στόχους;». Αυτά τα ερωτήματα είναι που απαντά σήμερα η «Σημερινή».

Το οδοιπορικό

Με αφορμή, λοιπόν, τα όσα ο Πρόεδρος της Κυπριακής Εθνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής Ανδρέας Καμαρλίγγος ανέφερε στη εφημερίδα μας, η «Σ» την περασμένη Τετάρτη βρέθηκε στο Ομοσπονδιακό Γήπεδο Τοξοβολίας στη Λευκωσία, όπου διαπίστωσε ιδίοις όμμασι του λόγου το ασφαλές. Εκεί συνάντησε τον επικεφαλής των προπονητών της τοξοβολίας για άτομα με αναπηρίες (ΑμεΑ) Χριστόφορο Φαρμακά, αλλά κι έναν εκ των τριών τυφλών τοξοβόλων του Σωματείου «Τοξότες Αχαιοί» Αγλαντζιάς, Χρίστο Μισό, με τους οποίους και συνομίλησε.

Όπως μας αναφέρθηκε και από τους δύο, αν και όλο αυτό φαντάζει δύσκολο, εντούτοις, με τη συνεχή προσπάθεια και κυρίως το πείσμα αθλητών και προπονητών, μπορεί να γίνει πραγματικότητα, θυμίζοντάς μας πως όταν υπάρχει θέληση, όλα μπορούν να γίνουν. Τόσο απλά και ξεκάθαρα. Άλλωστε, χωρίς θέληση και χωρίς προσπάθεια δεν μπορεί κανείς μας να καταφέρει οτιδήποτε.

Πότε άρχισαν όλα

Από πλευράς του ο κ. Φαρμακάς μας ανέφερε πως «η όλη προσπάθεια άρχισε πριν από τρία, περίπου, χρόνια, όταν ο πρώτος αθλητής με οπτική αναπηρία, μετά από παρότρυνση της καθηγήτριας Φυσικής Αγωγής της Σχολής Τυφλών, ήρθε στης εγκαταστάσεις τοξοβολίας στην Αγλαντζιά. Ακολούθησαν και άλλοι αθλητές όπως ο Χρίστος Μισός», συνέχισε.

Έκτοτε καταβλήθηκαν και συνεχίζονται να καταβάλλονται προσπάθειες για ενθάρρυνση και περισσοτέρων τυφλών ατόμων για να ασχοληθούν με το άθλημα. Όπως εξήγησε, το άθλημα είναι μεν δύσκολο, αλλά βοηθά τα άτομα με αναπηρίες ευρύτερα να ενταχθούν καλύτερα στην κοινωνία, να δραστηριοποιηθούν και να ξεφύγουν από την καθημερινότητά τους.

Τα βήματα προόδου, σημείωσε, είναι εκπληκτικά κι αν κάποιος συγκρίνει το σήμερα με το τι ίσχυε πριν από τρία χρόνια, θα διαπιστώσει μία μεγάλη διαφορά. Μία διαφορά που οφείλεται στα άτομα αυτά που με τη θέληση και το πάθος τους καταφέρνουν καθημερινά να εξελίσσονται, με αποτέλεσμα σήμερα να είμαστε ένα βήμα πριν από την εκπροσώπηση της χώρας μας σε διεθνείς αγώνες τοξοβολίας με άτομα ΑμεΑ και δη τυφλά άτομα.

Η δυσκολία του όλου εγχειρήματος

Ερωτηθείς για το πόσο δύσκολο είναι όλο αυτό το εγχείρημα κι ειδικότερα για τους προπονητές να προπονούν τυφλά άτομα, ο κ. Φαρμακάς τόνισε πως στην αρχή το έργο ήταν δύσκολο. Έμοιαζε με ένα βουνό. Όμως, με επιμονή και κυρίως υπομονή τα πράγματα πλέον έχουν βελτιωθεί κι εξελιχθεί σε πολύ καλό σημείο.

Πλέον, συνέχισε, οι αθλητές είναι σε θέση να στήνουν τη δική τους βάση που τους βοηθά να αναγνωρίζουν πού είναι ο στόχος, να στήνουν το τόξο και να παίρνουν μόνοι τους τα βέλη τους, χωρίς τη βοήθεια κανενός, να τα εφαρμόζουν στο τόξο, να στοχεύουν και να πετυχαίνουν τον στόχο. «Είμαστε ικανοποιημένοι με την εξέλιξη. Όπως προείπα, το έργο ήταν δύσκολο. Όμως, με τη βοήθεια και των ίδιων των ατόμων καταφέραμε να αντεπεξέλθουμε των δυσκολιών και να κάνουμε αλματώδη πρόοδο.

Μέσα από όλη αυτή την προσπάθεια μάθαμε τα άτομα με προβλήματα όρασης να μπορούν να κάνουν το άθλημα κι αυτά μας έμαθαν εμάς πώς να γινόμαστε καλύτεροι. Μπορώ να πω πως από τη μέρα που ήρθαν τα άτομα με αναπηρίες κοντά μας συγυριστήκαμε, αφού πλέον δεν υπάρχουν πράγματα πεταμένα απ' εδώ και απ' εκεί, και διευκολύνεται πολύ το έργο των αθλητών να περπατούν με ασφάλεια σε κάθε μήκος του γηπέδου», εξήγησε περαιτέρω.

Οι προπονήσεις

Σε σχέση με το κάθε πόσο γίνονται προπονήσεις, ο κ. Φαρμακάς είπε πως κάθε Δευτέρα, Τρίτη και Πέμπτη, οι προπονήσεις γίνονται στο γήπεδο του Σωματείου «Τοξοβόλοι Αχαιοί» Αγλαντζιάς και κάθε Τετάρτη στο Ομοσπονδιακό Γήπεδο Τοξοβολίας στη Λευκωσία. Με αφορμή το ερώτημά μας αυτό, ο κ. Φαρμακάς ανέφερε πως υπάρχει μεγάλη δυσκολία στη μεταφορά των αθλητών στο γήπεδο για την προπόνησή τους.

Όπως εξήγησε, τα άτομα αυτά είναι πλήρως εξαρτώμενα από το οικογενειακό, συγγενικό και φιλικό τους περιβάλλον, αφού πρέπει κάποιος να τα μεταφέρει στον χώρο όπου γίνονται οι προπονήσεις, να περιμένει να τελειώσει η προπόνηση και μετά να τα γυρίσει πίσω. Για παράδειγμα ανέφερε τον Χρίστο, ο οποίος είναι από την Ορμήδεια και για να μπορεί να έρχεται Λευκωσία, πρέπει να βρει άτομο που θα τον μεταφέρει και θα τον αναμένει, έως και δύο ώρες, μέχρι να ολοκληρώσει την προπόνηση.

Αυτό, τόνισε, είναι μεγάλο πρόβλημα και πρέπει με κάποιον τρόπο να βρεθεί λύση. Επίσης, σημείωσε την ανάγκη εξεύρεσης χορηγών οι οποίοι θα συμβάλουν στην προσπάθεια αγοράς τόξων και βελών για τα τυφλά άτομα, ούτως ώστε να μπορούν να συμμετέχουν και σε μεγάλους αγώνες στο εξωτερικό.

Οι αγώνες

Αναφορικά με τη δράση και τη συμμετοχή τυφλών ατόμων σε αγώνες τοξοβολίας, ο κ. Φαρμακάς είπε πως πέρυσι πραγματοποιήθηκε ο πρώτος αγώνας τοξοβολίας με αθλητές με οπτική αναπηρία, στον οποίο συμμετείχαν πέντε άτομα. Αυτή η διοργάνωση, πρόσθεσε, ήταν αρκετά καλή και αποφασίστηκε όπως φέτος επαναληφθεί. Έτσι, συνέχισε, την περασμένη Κυριακή, 2 Απριλίου, πραγματοποιήθηκε ο αγώνας τοξοβολίας με σύνθημα «Τοξοβολία χωρίς όρια» για άτομα με αναπηρίες.

Τον αγώνα διοργάνωσε το Σωματείο «Τοξότες Αχαιοί» στο Ομοσπονδιακό γήπεδο Τοξοβολίας στη Λευκωσία και συμμετείχαν πέραν των 20 αθλητών με κινητικά προβλήματα, καθώς και οπτική και ακουστική αναπηρία. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτός ήταν ο πρώτος αγώνας ΑμεΑ με συμμετοχές αθλητών από όλη την Κύπρο. Μετά από αυτή την επιτυχία αναμένεται ότι θα γίνει θεσμός και αυτό φέρεται ότι θα συμβεί από τον Σεπτέμβριο του ίδιου χρόνου.

«Όλα άρχισαν ξαφνικά»

Από την πλευρά του ο Χρίστος Μισός, ο οποίος πριν από τρία χρόνια έχασε την όρασή του, ανέφερε στην εφημερίδα μας πως η ενασχόλησή του με την τοξοβολία ήταν κάτι που έγινε ξαφνικά. Στην αρχή, πρόσθεσε, πίστευε ότι θα ήταν δύσκολο να κάνει τοξοβολία, όμως, με τη βοήθεια των προπονητών του σήμερα έχει βελτιωθεί αρκετά και δεν μπορεί να περάσει μέρα που να μη στοχεύσει.

«Είναι μία σημαντική διέξοδος για μένα η τοξοβολία. Είναι ένα μέσο για να βγω από το σπίτι, να δραστηριοποιηθώ και να ασχοληθώ με κάτι που μ’ αρέσει και που με βοηθά και ψυχολογικά. Βέβαια, είναι ένα ζήτημα η μεταφορά μου από την Ορμήδεια στη Λευκωσία, όμως, για την ώρα δεν υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα. Για καλή μου τύχη έχω ανθρώπους που με στηρίζουν και που φροντίζουν να είμαι στο γήπεδο όποτε πρέπει, να προπονούμαι και να γίνομαι μέρα με την μέρα καλύτερος», υπογράμμισε, ενώ ερωτηθείς εάν θα ήθελε να εκπροσωπήσει τη χώρα μας σε αγώνες στο εξωτερικό, απάντησε καταφατικά, σημειώνοντας πως αυτός είναι ο μεγάλος του στόχος.

Ερωτηθείς, τέλος, πόσο δύσκολο ήταν για τον ίδιο να μάθει τοξοβολία, επανέλαβε πως ήταν αρκετά δύσκολο, σημειώνοντας πως καιρό με τον καιρό υπήρχε συνεχής βελτίωση και εξέλιξη, συνεπεία, βέβαια, και της δικής του επιμονής και υπομονής.