Έργα διαφόρων τεχνικών, από τον 17ο αιώνα μέχρι σήμερα

Μία πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση από τη συλλογή του Μουσείου Χαρακτικής Χαμπή

Θα παρουσιαστούν χαρακτικά καταξιωμένων καλλιτεχνών που χάραξαν από ζωγραφικά έργα ή σχέδια μεγάλων Ευρωπαίων ζωγράφων

Το Μουσείο Χαρακτικής Χαμπή με χαρά ανακοινώνει ότι θ’ ανοίξει τις συλλογές του και να προτείνει στους επισκέπτες μια έκθεση με έργα χαρακτικής τα οποία εμπνέονται από την αρχαία ελληνική μυθολογία. Είναι έργα διαφόρων τεχνικών, που χρονολογούνται από τον 17ο αιώνα μέχρι σήμερα, καθώς και εικονογραφημένα με χαρακτικά βιβλία. Η έκθεση, με τίτλο «Μυθολογία», θα εγκαινιαστεί το Σάββατο 20 Μαΐου, στις 12.00 το μεσημέρι, στο Κέντρο Χαρακτικής Χαμπή στα Πλατανίστεια.

Στα εγκαίνια της έκθεσης θα γίνει διάλεξη, με το ίδιο θέμα, από την Έφορο του Μουσείου Helene Reeb - Tsangari, η οποία και θα ξεναγήσει τους επισκέπτες στα έργα. Θα ακολουθήσει μουσικό απόγευμα από τις 15:00-17:00. Η ξενάγηση στην έκθεση θα επαναληφθεί την Κυριακή 21 Μαΐου, στις 11:00 π.μ., καθώς και το Σάββατο 27 Μαΐου, επίσης στις 11:00 π.μ. Τα έργα της έκθεσης θα εκτεθούν σε δυο χρονικές περιόδους: Από 20 Μαΐου μέχρι 16 Ιουνίου 2017 και από 08 Νοεμβρίου μέχρι 15 Δεκεμβρίου 2017.

Οι συμμετέχοντες

Θα παρουσιαστούν χαρακτικά των William Hogarth, καταξιωμένων καλλιτεχνών του 17ου και 18ου αιώνα (Le Vassseur, Simonneau Major, Masquelier, Picard, Benoist κ.ά.) που χάραξαν από ζωγραφικά έργα ή σχέδια μεγάλων Ευρωπαίων ζωγράφων (Tiziano, Cleyn, Leclerc, Huet, Cochin. Cipriani κ.ά). Καθώς και βιβλία εικονογραφημένα με χαλκογραφίες.

Χαρακτικά σύγχρονων καλλιτεχνών από Αγγλία, Ιταλία, Ρουμανία, Ελλάδα και Κύπρο συμπληρώνουν με νέα πνοή τα έργα των παλιών: Στας Παράσκου, Pino Pandolfini, Σαράντη Καραβούζη, Φρίξου Παπαντωνίου, Ανδρέα Χαραλαμπίδη, Χρίστου Κάλφα, Παναγιώτη Λάρκου, Χρίστου Φουκαρά, Rodica Lomn??an, Rebecca Merry. Το Μουσείο Χαρακτικής Χαμπή διαθέτει στη συλλογή του αρκετά χαρακτικά και βιβλία διαφόρων εποχών, τα οποία εμπνέονται από την αρχαία ελληνική μυθολογία. Είναι χαλκογραφίες, λιθογραφίες, λινογραφίες και μεταξοτυπίες.

Οι κριτικές

Γράφει, μεταξύ άλλων, για την έκθεση η Έφορος του Μουσείου: «Θεότητες, σκηνές των μύθων των Αρχαίων, συνομιλούν, στις διάφορες ενότητες της έκθεσης, αφού από την Αναγέννηση, οι καλλιτέχνες που τις χάραξαν εμπνεύστηκαν από εκείνη την ανεξάντλητη πηγή. Η μυθολογία δεν έπαψε να αποτελεί γι' αυτούς τους καλλιτέχνες ένα μαγικό κόσμο που προσπάθησαν να τον ζωντανέψουν.

Άλλοι πιστοί στις αρχαίες πηγές και ακολουθώντας τα καλλιτεχνικά ρεύματα της εποχής τους, άλλοι να τον ξαναδημιουργήσουν με τη δική τους φαντασία, ή ακόμα να τον υπερβούν εκφράζοντας μέσω του μια πλευρά της φιλοσοφίας τους. Μορφές θεοτήτων χαραγμένες από παλιούς και σύγχρονους χαράκτες, αλληλοδιαδέχονται: Άρτεμις, Έρως, Απόλλων, θεοί του Ολύμπου, Παν, Βάκχες, Σάτυροι, αλλά και διάφορες αλληγορίες.

Πέρα από τη θεματολογία τους, τα παλιά έργα, ιδιαίτερα του 18ου αιώνα, ξεχωρίζουν διότι αντικαθρεφτίζουν μια τεχνοτροπία της εποχής που φιλοτεχνήθηκαν. Τα σύγχρονα, τα οποία δεν αντιγράφουν έργα ζωγραφικής, εκφράζουν άμεσα τον κόσμο του καλλιτέχνη, μέσα από τη δική του εικαστική γλώσσα», προσθέτει.

Πολλαπλά μηνύματα

Ταυτόχρονα, ο Έφορος του Μουσείου επισημαίνει και τα εξής: «Ακόμα πιο προσωπικός είναι ο στόχος μερικών χαρακτών να περάσουν, μέσα από τα θέματα της μυθολογίας, ένα μήνυμα. Πολιτικό μήνυμα, εξυμνώντας ή επικρίνοντας τους βασιλιάδες. Υπαρξιακό μήνυμα, όταν αναπύσσουν τη φιλοσοφική πλευρά των αρχαίων μύθων για να εκφράσουν το πεπρωμένο του ανθρώπου. Ιστορικό, μεταφέροντας τον αρχαίο μύθο σε σύγχρονο ιστορικό πλαίσιο.

Καλλιτεχνικό ακόμα, όταν το έργο αποτελεί την καλλιτεχνική διαθήκη του χαράκτη. Εντυπωσιακή είναι η θέση της Αφροδίτης, ιδιαίτερα της Αφροδίτης Κύπριδας, τόσο στα παλιά όσο και στα σύγχρονα χαρακτικά, με τις διάφορες όψεις της: θεά της Ομορφιάς και του Έρωτα στην παράδοση της Δυτικής Ευρώπης, αλλά και αλληγορία της Κύπρου και της τραγικής ιστορίας της.

Κύπριοι και ξένοι χαράκτες ξαναγράφουν με τη δική τους γλώσσα τον μύθο της γέννησής της, καθώς και άλλους αρχαίους μύθους δεμένους με την Κύπρο, για να εξυμνήσουν την ομορφιά του νησιού και την πανάρχαια ιστορία του, ή να συγκλονίσουν τον θεατή με την τραγωδία που συνεχίζει να ζει», καταλήγει.