Εγκαινιάστηκαν οι «Αδάμαστες Ψυχές…»

Πρόκειται για έκθεση φωτογραφιών, που λήφθηκαν μυστικά στα Κρατητήρια Πύλας από τον Ρένο Λυσιώτη

Φορέας διάσωσης και επίγνωσης του ιστορικού μας παρελθόντος, αλλά αποτελεί και φιλολογικό μνημόσυνο για όλους τους αγωνιστές του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα της ΕΟΚΑ

Είναι παρήγορο το γεγονός ότι στις δύσκολες αυτές στιγμές της εθνικής μας πορείας υπάρχουν αγωνιστές, που επιμένουν να προβάλλουν τον υπέροχο απελευθερωτικό Αγώνα της ΕΟΚΑ και να συμβάλλουν με τον τρόπο τους στην αναπτέρωση του εθνικού φρονήματος και στο γαλβάνισμα της αγωνιστικής διάθεσης του κυπριακού Ελληνισμού.

Και είναι άξιος κάθε επαίνου ο αγωνιστής Ρένος Λυσιώτης, που με πρόταση του διευθυντή του Μουσείου Αγώνος της ΕΟΚΑ, Αντρέα Κάρυου, δέχθηκε να εκθέσει τις πάνω από 200 τόσες φωτογραφίες, που είχε βγάλει κρυφά, με άλλους συναγωνιστές του, στα Κρατητήρια Πύλας, όταν ήταν εκεί δεσμώτης.

Η έκθεση, με τίτλο «Αδάμαστες Ψυχές... στα Κρατητήρια Πύλας», που είχε εγκαινιαστεί στις 2 Μαΐου και συνεχίζεται, σημειώνει μεγάλη επιτυχία, σημάδι ότι ο λαός μας δεν ξεχνά τον Απελευθερωτικό του Αγώνα, τιμά τα παιδιά του Διγενή και θέλει να ξαναφέρει στη μνήμη του στιγμές που έζησε είτε ως κρατούμενος χωρίς δίκη, είτε ως συγγενής κρατούμενου αγωνιστή.

Σημαντική πρωτοβουλία

Στον χαιρετισμό του, ο Υπουργός Παιδείας Κώστας Καδής τόνισε μεταξύ άλλων: «Η πρωτοβουλία που εγκαινιάζουμε σήμερα συμβάλλει στην υλοποίηση των στόχων και της αποστολής του Μουσείου Αγώνος, να αποτελέσει φορέα διάσωσης και επίγνωσης του ιστορικού μας παρελθόντος, αλλά αποτελεί παράλληλα και ένα φιλολογικό μνημόσυνο για όλους τους αγωνιστές, των οποίων οι αδάμαστες ψυχές, ποτισμένες από τον πόθο για ελευθερία και αποκατάσταση της δικαιοσύνης, δεν λύγισαν στιγμή κάτω από δυσμενείς συνθήκες των στρατοπέδων κράτησης...».

Βαθιά συγκινημένος

Στην αντιφώνησή του, ο Ρένος Λυσιώτης τόνισε βαθιάς συγκινημένος, και τα εξής: «Σήμερα, στη σύναξη τούτης της μνήμης, μνημονεύουμε και τιμούμε εκείνους που ρίχτηκαν, χωρίς δίκη, πίσω από τα αγκαθωτά σύρματα των στρατοπέδων, για να ξοδέψουν εκεί, σκλαβωμένα πουλιά, τα καλύτερα της νιότης τους χρόνια. Μα ούτε τα σύρματα, ούτε οι πύργοι με τα πολυβόλα, ούτε οι στερήσεις μπόρεσαν να τους λυγίσουν.

Οι κάμποι, τα ξεροτόπια που επιλέχτηκαν για να φυλακίσουν τα νιάτα μα και τα περήφανα γηρατειά της Κύπρου, φύτρωσαν κι άνθισαν λουλούδια για να σιγοτραγουδούν εκεί, στο ηλιοβασίλεμα, της Ελληνίδας λευτεριάς τον Ύμνο... Μα πάνω απ’ όλα θυμούμαστε πως σαν όμηροι δεν σκύψαμε, πως σαν σκλάβοι ήμασταν ανίκητοι, πως σαν κρατούμενοι ήμασταν αδούλωτοι, αλύγιστοι, αδάμαστοι. Θυμούμαστε την περηφάνια που μας γέμιζε τα στήθια γιατί σταθήκαμε ορθοί, αληθινά παιδιά της ΕΟΚΑ και του Διγενή...».

Διατηρούνται οι δεσμοί

Τονίζοντας τους αδελφικούς, αγωνιστικούς δεσμούς που ενώνουν ακόμα και σήμερα τους πολιτικούς κρατούμενους, ο Ρένος Λυσιώτης επισήμανε: «Εμείς, οι πολιτικοί κρατούμενοι, οι "Ντιπήδες" των εγγλέζικων στρατοπέδων, είμαστε αδέλφια για πάντα. Οι κρίκοι που μας ένωσαν είναι γεροί, γιατί σφυρηλατήθηκαν στο αμόνι του Αγώνα για λευτεριά και δοκιμάστηκαν στο πέρασμα του χρόνου και στις απατηλές σειρήνες των καιρών...».

Στην κατακλείδα της αντιφώνησής του ο Ρένος Λυσιώτης δεν παρέλειψε να υποδείξει το χρέος, όχι μόνο των πολιτικών κρατουμένων αγωνιστών της ΕΟΚΑ, αλλά κάθε Έλληνα της Κύπρου, προς την αγωνιζόμενη ακόμη για εθνική δικαίωση ιδιαίτερη πατρίδα μας, όπως και στον Αγώνα της ΕΟΚΑ .Τότε που ο λαός μας με μια ψυχή και μια καρδιά αγωνιζόταν για τη συντριβή των αλυσίδων της σκλαβιάς:

«Σήμερα, κεντρίζουμε τις μνήμες και διαλαλούμε το μήνυμα πως μονοιασμένοι, χωρίς πάθη και μωροφιλοδοξίες, μπορούμε. Τώρα, όπως και τότε, εμείς κρατούμε ακόμη ψηλά τη σημαία, αγέρωχοι και ανίκητοι μαχητές της λευτεριάς...».