Νομίζω ότι είναι ο Ξενοφών που σε ένα από τα συγγράμματά του λέει περίπου τα εξής, ότι αν διαπιστώσεις πως σκοπός του εχθρού είναι να σε σκοτώσει, τότε ο μόνος τρόπος να εξουδετερώσεις τα σχέδιά του είναι να προλάβεις να τον σκοτώσεις πρώτος.
Εμείς με τις επάρατες ούτω καλούμενες «συμφωνίες υψηλού επιπέδου» -συμφωνίες κορυφής όπως τις αποκαλούμε συνήθως- βάλαμε τη θηλιά του σχοινιού γύρω από τον λαιμό μας και δώσαμε την άλλη άκρη στην Τουρκία, όπως έγραψα πλειστάκις.
Διερωτώνται μερικοί αφελείς και ανιστόρητοι 44 χρόνια μετά την εισβολή και κατοχή (και όχι ημικατοχή όπως λανθασμένα συνήθως λέγεται) ποιος είναι ο σκοπός της Τουρκίας. Ασφαλώς δεν ήρθε για περίπατο και διακοπές αλλά για να υλοποιήσει τα σχέδιά της για επανάκτηση και έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου.
Ειρήσθω εν παρόδω, θυμάστε εκείνη τη συνθηματική φράση του τότε Τούρκου Υπουργού των Εξωτερικών, Τουράν Γκιουνές, κατά τις συνομιλίες της Γενεύης μετά την πρώτη εισβολή, ότι... «η Αϊσιέ θα πάει διακοπές» και ακολούθησε η δεύτερη εισβολή του Αυγούστου 1974;
Έκτοτε μεθοδικά και χωρίς διακοπή η Τουρκία δημιουργεί νέα τετελεσμένα και τα σχέδιά της βρίσκονται τώρα στο τελευταίο στάδιο -τα περί δήθεν Σχεδίου Β ́ είναι ανοησίες- ολοκλήρωσής τους. Οι συνομιλίες - κουβέντες του καφενείου όπως τις χαρακτήρισε προ ετών ο Άγγλος δημοσιογράφος Robert Fisk στην εφημερίδα Independent - δεν είναι παρά το άλλοθι για την ολοκλήρωση των σχεδίων της, τα οποία εμείς υποβοηθήσαμε με τις συνεχείς υποχωρήσεις και παραχωρήσεις και παλινωδίες.
Πόσο αφελής και ανεδαφική είναι η προσέγγισή μας στον χειρισμό του Κυπριακού πως αντί να μιλούμε για προκλητικότητα και επιθετικότητα, αναφερόμαστε σε τουρκική αδιαλλαξία, η οποία καθημερινά αυξάνεται σε όλους τους τομείς με απειλές που εκτοξεύονται σε βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου; Ταυτόχρονα οι διεκδικήσεις πολλαπλασιάζονται μέχρι που ο αρχηγός της τουρκικής αξιωματικής αντιπολίτευσης Κεμάλ Κιλιντζιάρογλου (του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος) απειλεί με κατάληψη νησιών και βραχονησίδων του Αιγαίου αν ανέλθει στην εξουσία.
Πίστευαν μερικοί αφελείς στην Ελλάδα και στην Κύπρο ότι με την επίσκεψη του νεοσουλτάνου Ερντογάν στην Αθήνα θα προέκυπτε οτιδήποτε θετικό. Με τον νου μας κάναμε μπαϊράμι, όπως λέγει το γνωστό γνωμικό, αφού μάλλον το αντίθετο συνέβη. Οι Τούρκοι δεν πρόκειται να επιτρέψουν την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, που παραμένει για τέσσερεις δεκαετίες κλειστή ενόσω τα μουσουλμανικά σχολεία και τα τζαμιά στα κατεχόμενα μέρη της Κύπρου και τη Θράκη πολλαπλασιάζονται.
Η όλη συμπεριφορά του Ερντογάν και ιδίως οι διακηρύξεις του κατά την επίσκεψή του στη Θράκη μάς ενθυμίζουν το γνωμικό «κάλεσ’ τον στον γάμο σου και να σου ευχηθεί και του χρόνου».
Επειδή πολλοί εθνικώς ασπόνδυλοι επείγονται να επαναρχίσουν «οι κουβέντες του καφενείου» και επικαλούνται το πολυφημιζόμενο «Σχέδιο Γκουτέρες», το μόνο που παρέμεινε να δώσουμε στους Τούρκους -και να με συγχωρούν οι φίλοι αναγνώστες- είναι τα... εσώρουχά μας.
Αλλά «έτσι κκελλέ έτσι ξιουράφι θέλει» ή, κατά το τουρκικό γνωμικό, «boyle bas boyle tiras», αφού όταν είχαμε το πάνω χέρι από θέσεως ισχύος με την παρουσία μιας ελληνικής μεραρχίας με ενισχυμένη δύναμη πυρός δεν προχωρήσαμε στη μονομερή ΕΝΩΣΗ, που ήταν η μόνη λύση που διασφάλιζε την παρουσία του κυπριακού Ελληνισμού στη γη των πατέρων του, την πρόοδο και ευημερία όλων ανεξαίρετα των νομίμων κατοίκων της Κύπρου και καθιστούσε την Ελλάδα και τον Ελληνισμό κυρίαρχη δύναμη στην Ανατολική Μεσόγειο, την οποία ελέγχει όποιος κατέχει την Κύπρο.
Τώρα, πλέον, είμαστε στο έλεος της Τουρκίας, όλα δε τα άλλα περί «απελευθέρωσης» και «επανένωσης» στο πλαίσιο της Δ.Δ.Ο. είναι έπεα πτερόεντα, δηλαδή λόγια του αέρα ή, αν προτιμάτε, «μουσκουρούδκια» (κοροϊδίες, γελοιότητες, ασυναρτησίες, ανοησίες, τρίχες, προσποιήσεις - ερμηνεία από το κυπριακό γλωσσικό ιδίωμα).