Η επεκτατική Τουρκία και οι υποχωρήσεις έναντί της

Είναι η ώρα που ο Ελληνισμός της διασποράς θα πρέπει, καθοδηγούμενος από κοινή και συγκεκριμένη στρατηγική, που οφείλουν επιτέλους να διαμορφώσουν Ελλάδα και Κύπρος, να αναλάβει και πάλι, με το βάρος της δυνατότητας που διαθέτει σε χώρες όπως η ΗΠΑ και όχι μόνο, ώστε να υπάρξει το αντίπαλο δέος έναντι της υπέρτερης στρατιωτικής τουρκικής ισχύος
Η Τουρκία δοκιμάζει για μιαν ακόμη φορά τις αντιστάσεις τής Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε σχέση μάλιστα με τις ίδιες τις θεμελιώδεις αρχές και τις αξίες που αυτοπροσδιορίζουν πολιτικά και πολιτιστικά τον λόγον ύπαρξης τής μεγάλης αυτής ευρωπαϊκής οικογένειας των 27 χωρών μελών. Είναι προφανές ότι η Τουρκία διεκδικεί αντίθετα στο Διεθνές και στο Ευρωπαϊκό Δίκαιο, αλλά και στο Δίκαιο της θάλασσας, την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ μάλιστα ένα μεγάλο μέρος του εδάφους της, που είναι και ευρωπαϊκό, το κατέχει παράνομα, στρατιωτικά, για 44 χρόνια και αλλοιώνει, έκτοτε, συστηματικά τα δημογραφικά δεδομένα, καθιστώντας την περιοχή ένα «αντίγραφο» μιας επαρχίας της Τουρκίας.

Παράλληλα και πρόσθετα απειλεί την Ελλάδα στο Αιγαίο και στον Έβρο, ενώ η ρητορική του κ. Ερντογάν αποκαλύπτει τις επιθυμίες του, κατά τον μεγαλοϊδεατισμό του, για αναβίωση της οθωμανικής εξουσίας. Δύο χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν μπορούν, πέρα από κάποια αόριστα ευχολόγια και υποδείξεις χωρίς ουσία, να επιτύχουν μια πραγματική καταδίκη της Τουρκίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Καταδίκη, η οποία, ως μορφή αλληλεγγύης, προφανώς θα λειτουργεί ως στοιχείο αποτροπής της όποιας πρόσθετης επεκτατικής επιδίωξης του κ. Ερντογάν.
Αποφεύγει η Ευρωπαϊκή Ένωση να αντιμετωπίσει την Τουρκία κατά το δίκαιο και τις αρχές της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γιατί υπάρχουν επιμέρους μεγάλα συμφέροντα κρατών-μελών της, με αποτέλεσμα όμως να μην υπάρχουν πράξεις σαφούς και οφειλόμενης αλληλεγγύης και συμπαράστασης προς δύο κράτη μέλη της. Ανέχεται ή σκοπίμως αδιαφορεί περί την προφανή επιδίωξη της Τουρκίας να επικυριαρχήσει σ’ ολόκληρη την Κύπρο και στην ΑΟΖ της και παράλληλα να απαιτήσει υποχωρήσεις της Ελλάδας στο Αιγαίο.

Δέχονται το αξίωμα ότι, αρκεί η Τουρκία να εγείρει απαίτηση, οπότε και αρχίζουν οι προσπάθειες ώστε με παραχωρήσεις προς τις ανεδαφικές αξιώσεις της, να επέλθουν συμβιβαστικές λύσεις. Τακτική που κάποιοι, δήθεν φίλοι μας, υπέδειξαν και την ακολουθήσαμε έναντι της Τουρκίας για 44 έτη, με προφανή τα σημερινά επικίνδυνα αδιέξοδα.
Η προσπάθεια σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο επιβάλλεται να περιέχει απόφαση της Κυβέρνησης, για συμμετοχή όλων των πολιτικών δυνάμεων του τόπου. Δεν υπάρχει η πολυτέλεια της διατήρησης αντιπαραθέσεων. Απαιτείται η συστράτευση όλων των δυνάμεων και βέβαια των απλών πολιτών. Κύρια είναι η ώρα όπου ο Ελληνισμός της διασποράς θα πρέπει, καθοδηγούμενος από κοινή και συγκεκριμένη στρατηγική, που οφείλουν επιτέλους να διαμορφώσουν Ελλάδα και Κύπρος, να αναλάβει και πάλι με το βάρος της δυνατότητας που διαθέτει σε χώρες όπως η ΗΠΑ και όχι μόνο, ώστε να υπάρξει το αντίπαλο δέος έναντι της υπέρτερης στρατιωτικής τουρκικής ισχύος.

Παράλληλα πρέπει να αξιοποιήσει άμεσα η Ελλάδα και η Κύπρος κάθε πολιτικό πρόσωπο και πρώην αξιωματούχους που έχουν και διατηρούν γνωριμίες με πολιτικά πρόσωπα σε άλλες χώρες, ώστε με ειδικές αποστολές στο εξωτερικό, πρόσθετες προς τις κινήσεις σε διπλωματικό επίπεδο της Κυβέρνησης και της Βουλής, να αναζητηθεί κάθε συμπαράσταση και βοήθεια, έναντι των προβλημάτων που η Τουρκία διαμόρφωσε και διαμορφώνει.
Έργο δυσχερέστατο μεν, αλλά αναγκαίο, το οποίο και θα πρέπει να εκπληρωθεί, χάριν του δικαίου της υπόθεσής μας αλλά και των διαχρονικών θυσιών. Κανείς άλλος δεν θα διεκδικήσει ό,τι εμείς οφείλουμε να πράξουμε ως δίκαιη διεκδίκηση, αλλά το παραλείψαμε. Η δικαίωση απαιτεί συστηματικές και συνεχείς προσπάθειες ως κράτος και λαός για να διασφαλίσουμε τα όσα σήμερα η Τουρκία μάς στερεί, ελευθερία, κράτος κυρίαρχο και ειρήνη.
Είναι η ώρα που ο Ελληνισμός της διασποράς θα πρέπει, καθοδηγούμενος από κοινή και συγκεκριμένη στρατηγική, που οφείλουν επιτέλους να διαμορφώσουν Ελλάδα και Κύπρος, να αναλάβει και πάλι, με το βάρος της δυνατότητας που διαθέτει σε χώρες όπως η ΗΠΑ και όχι μόνο, ώστε να υπάρξει το αντίπαλο δέος έναντι της υπέρτερης στρατιωτικής τουρκικής ισχύος
ΑΝΔΡΕΑΣ Σ. ΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
Δικηγόρος