Όταν ο ζητιάνος απειλεί

Το κενό καλύπτεται από το «κάτι», διότι το «κάτι», όσο αδύνατο και αν είναι, είναι πιο δυνατό από το τίποτα. Αυτό κάνει και η Τουρκία. Βλέποντας ότι ούτε η Ε.Ε., ούτε η Αμερική ενοχλούνται από τη συμπεριφορά της στο Αιγαίο και στην Κύπρο, επικρατεί για τον λόγο που εξήγησα πιο πάνω.

Η Ελλάδα, που διαθέτει την αποτρεπτική δύναμη ή μπορεί να την αποκτήσει, έτυχε να έχει έναν Πρωθυπουργό που δεν πιστεύει στα σύνορα, εξ ου και έκανε όμηρο την Ελλάδα στην Τουρκία απειλώντας την να ανοίξει τις πύλες και να πλημυρίσει η Ελλάδα με πρόσφυγες και μετανάστες.

Κάθε κενό το καλύπτει ο Ερντογάν. Εκείνος πράττει και εισπράττει και εμείς μιλούμε!

Το ίδιο συμβαίνει και στην Κύπρο. Ενώ μας απειλεί νυχθημερόν, επιλέγουμε να μην ακούμε, και να συνεχίζουμε την καθοδική μας πορεία με μόνο εμπόδιο τον πάτο. Χώρα η οποία είναι υπό πραγματική απειλή να συνεχίζει ανέμελη, το Ξάπλα, Φραπέ και Χαβαλέ, προκαλεί, δεν αποκρούει. Και ο Τούρκος τα βλέπει αυτά και καλύπτει προς όφελός του το κενό.

Μιλάμε, όμως, για μια Τουρκία που έχει καθημερινή ανάγκη χρηματοδότησης του μεγάλου ελλείμματός της στις τρέχουσες συναλλαγές πέραν του 6% του Εθνικού Εισοδήματος και που εξάγει το 45% των προϊόντων της στην Ε.Ε. Αν, λοιπόν, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μαζί με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δώσουν έστω ένα μικρό σήμα στις ευρωπαϊκές τράπεζες να περιορίσουν, ούτε καν να σταματήσουν, τη χρηματοδότηση της Τουρκίας, η τουρκική λίρα θα καταρρεύσει και η οικονομία θα προσγειωθεί ανώμαλα. Το ίδιο και αν περιορίσει τις εισαγωγές της από την Τουρκία θα την γονατίσει. Τα πλοία της δεν μπορούν να κινηθούν χωρίς γερμανικά και αμερικανικά εξαρτήματα, όπως και τα τανκς της και τα αεροπλάνα της. Συνεπώς έχει πολλά όπλα στη φαρέτρα της η Ε.Ε., αν αποφασίσει να απαντήσει στον εκβιασμό της Τουρκίας ότι θα την πλημμυρίσει με 3 εκατ. Σύρους πρόσφυγες.

Για να μην αναφέρω εδώ την ακύρωση της περιγραφής του Κουρδικού Εργατικού Κόμματος ως τρομοκρατικής οργάνωσης από την Ε.Ε. και τι θα σήμαινε αυτό για την Τουρκία. Η Τουρκία είναι ο αδύναμος κρίκος στις σχέσεις της με τη Δύση, όχι το αντίθετο. Απλώς παίζουν θέατρο οι Δυτικοί, κάνουν υπομονή και θυσιάζουν τον Ελληνισμό, ώς πάρα κάτω. Και εμείς ικανοποιούμεθα, αφού συνεχίζουμε την ανέμελη πορεία μας και ώσπου πάει. Θέατρο οι ηγέτες, θέατρο και ο λαός.

Η μόνη μας ελπίδα, η Τουρκία να ξεπεράσει στα μάτια τής Ε.Ε. τα εσκαμμένα και να σταματήσει την ανάπτυξη των συμφερόντων τής Δύσης στην ΑΟΖ μας. Βλέπετε, με την κατοχή και την παρουσία 40.000 Τούρκων στρατιωτών της στη χώρα μας, δεν τα ξεπέρασε, τώρα όμως που απείλησε την τσέπη των φίλων μας Ευρωπαίων, ίσως βρούμε κι εμείς σωτηρία. Ο Μαμωνάς και όχι ο Χριστός, Άγιες Μέρες!
Χρίστος Ρότσας